ziek

  • Goed getimede oorontsteking

    Gisterenavond gingen we de kindjes ophalen bij de schoonouders. We kregen twee vermoeide maar gelukkige kleuters mee die een hele dag hadden buiten gespeeld. En twee meikevers erbovenop om mee te gaan naar school. Maar eens thuis liep het mis. Zoon begon te klagen van oorpijn. Omdat hij er echt wel last van bleek te hebben, gaf ik hem een dosis perdolan en kort daarna lag hij rustig te ronken in zijn bedje. Oef, dat leek goed te komen. Want zaterdagochtend heel vroeg vliegen we naar Italië en zieke kindjes is nu dus wel het laatste wat we nodig hebben.

    Een half uur later echter begon hij te woelen en onophoudelijk te snikken in zijn bed. Bij hem liggen en troosten bracht niks op. Transfer naar mijn bed en samen proberen slapen ook niet. Meer pijnstilling was geen optie, hij had pas een dosis binnen (en nurofen hebben we niet in huis). Uiteindelijk een huilende en enorm zielige kleuter bij de wederhelft op de zetel geplant en een film aangezet en toen kalmeerde hij wel eindelijk. Ik denk dat hij uiteindelijk tegen middernacht gevraagd heeft om te gaan slapen.

    Inmiddels had ik in mijn bed al op internet gelezen dat vliegen met een oorontsteking geen goed plan is en je soms zelfs vliegverbod kan krijgen van je huisarts en dus in elk geval de boel moet laten beoordelen door een arts. En had ik al treinverbindingen naar Rome opgezocht. Geen goed plan, want met de trein is blijkbaar een enorme lijdensweg met 4 overstappen en 15 uur onderweg.

    Vanmorgen dan was Zoon al beter en wou hij naar school, maar hij hoestte wel en had nog een beetje pijn. De wederhelft zou ermee naar de dokter gaan en ik kwam werken. Mijn eerste taak op het werk was een alternatief plan zoeken in geval van vliegverbod. Want de vakantie annuleren wil ik echt niet. Uiteindelijk vond ik dat Zoon en ik in Brussel de bus zouden kunnen nemen om 13u op zaterdag om dan op zondag om 16u in Firenze aan te komen alwaar de wederhelft en de Dochter ons dan met de huurauto zouden kunnen komen halen voor de resterende 150km naar ons verblijf in Umbrië. Geen geweldig plan, maar beter dan geen reis.

    Gelukkig zei de huisarts dat we mogen vliegen. We kregen neusspray en antibiotica en hij mag in het zwembad niet met zijn hoofd onder water. Maar we kunnen wel op reis. Oef!!! (al ben ik er nog altijd geen 100% gerust in moet ik zeggen)

  • Zieke kindjes

    Aaaaaargh, ik haat het. Dochterlief zit nu al sinds maandag ziek thuis en in plaats van verbetering wordt het gewoon erger. In het begin moest ik wel een of twee keer opstaan per nacht om ze te gaan troosten als de hoestbui te lastig was of overging in braken, maar aangezien Zoon al hoest sinds na Kerst zijn we dat al gewend. Maar de afgelopen nachten was er meer gehoest dan slaap.

    Gisterennacht ben ik (met dan aan mijn Fitbit om het bij te houden) op 7 uur in mijn bed 8 keer naar boven gelopen. Ik vond het plots veel minder leuk dat ze in haar eigen kamer slaapt aangezien die een koude verdieping hoger ligt dan onze kamer. Afgelopen nacht is ze dan na de tweede of derde hoestbui mee naar ons bed verhuisd waar we dan een klein beetje gedommeld hebben tussen het hoesten door.

    Maar wat een irritant virus is dit toch zeg. Zoon is niet meer ziek te noemen maar hoest nog altijd redelijk zwaar af en toe. En op school zijn er blijkbaar in elke klas zo'n 5 van de 24 kindjes afwezig. De klas van Dochterlief was hal leeg...

    Bah bah bah.

  • Rot

    Soms kan je alleen maar kwaad zijn. Kwaad op wat een vuile ziekte het toch is. Die rotkanker. Ik verloor er mijn mama aan, inmiddels 4,5 jaar geleden. Mijn tante, zo'n 19 jaar geleden. Een opa die ik nooit heb gekend. En vandaag nemen we afscheid van een tante van mijn wederhelft. Na een strijd van jaren met telkens weer periodes van hoop en herval. Met moedige maar eindeloze gevechten die dan uiteindelijk toch te zwaar bleken. Net 70 jaar geworden en ook haar zus verloren aan diezelfde ziekte. Vaarwel, lieve, moedige tante Greta. We gaan je zo hard missen.

    Het blijft zo verdomd oneerlijk. Want ook de vriendin van een collega, een vrouw van mijn leeftijd, is as we speak de strijd aan het leveren. Het lijkt gewoon overal weer. Het zou gewoon niet mogen zijn.

  • Weer ziek

    Ik ben weer eens geveld. Voel me eerlijk gezegd al een maand niet lekker maar maandag naar de dokter getrokken met en een fikse buikgriep en een keelontsteking. Hoezee. Dokter ook eens bloed getrokken omdat er vanalles is dat maar blijft aanslepen, had ook een zeer lage bloeddruk en hoge hartslag. Maar op een ijzertekort na was mijn bloed redelijk ok. Aan de ijzerpillen dus. Maar eerst een probioticakuur om mijn darmen erbovenop te helpen en wat slapen...

  • Grieperig

    Zijn andere mensen met kleine kindjes in huis eigenlijk ook zo vaak en zo lang ziek? Twee weken ben ik gaan werken met diverse gradaties van verkoudheid; verschrikkelijke loopneus, hoofdpijn, noem maar op. Ik telde de tweede week echt af naar vrijdag, wat drie dagen thuis betekende en eens goed uitzieken. Maar in plaats van beter werd ik elke dag zieker en maandag moest ik me werkelijk naar de huisarts slepen. Ondertussen is het woensdag en is het de eerste dag dat ik in staat ben tot iets anders dan slapen en wat Netflix kijken. Geen dag te vroeg want morgen moet ik weer aan het werk... Stomme virussen...

    Ook de dochter had er serieus last van, ze leek er bijna door wanneer ze ineens boven de 39 graden ging. Na twee dagen ging het beter maar dan was de koorts er ineens terug. Nu is ze sinds zaterdagnamiddag koortsvrij maar volgens de creche (en ik kan dat helaas bevestigen) blijft ze wel immens prikkelbaar van gedrag, ze is nog lang niet in haar haak...

    Echt serieus, wat een rotvirus zeg.

  • Paradontoloog deel 2

    Net terug van mijn tweede uurtje bij de paradontoloog. Ik wist deze keer al waar ik aan toe was dus de angst was een pak minder maar ik keek er toch weer serieus tegen op. En hier zitten we weer, met een mond vol bloed en de verdoving die deze keer tot een mijn linkeroog en -oor komt. Nu is het een maand tot afspraak nummer drie en dat zou enkel een snelle check-up zijn beloofde hij...

  • Weer in de lappenmand

    Al anderhalve week ziek. Sinusitis, hoesten, noem maar op. Eerst nog gewoon gaan werken maar afgelopen maandag naar de dokter en drie dagen thuis gezet. Drie dagen geslapen en tv gekeken (Grimm). Bloeddruk van 5 over 9, probeer daar maar eens veel anders mee te doen. Heb bovendien geen greintje honger. Enfin, ziekteverlof afgelopen dus aan het werk vandaag. Nog een geluk dat ik kan thuiswerken want het gaat eigenlijk nog niet. Zit nochtans aan de antibiotica en alles, driewerf hoera...

    'En de kindjes' vragen de mensen dan. Die hebben het ook gehad ja. Dochter heeft geen crechedag gemist al was ze wel enkele dagen slap en Zoon is vorige vrijdag een dagje thuis gebleven van school. En die heeft hoestbuien 's nachts. Maar voor de rest niks meer aan te merken. En ik twee weken in de lappenmand. Typisch...