wilde mannen woeste wijven

  • Wilde mannen woeste wijven 2016

    Afgelopen weekend maakten we kennis met het Wilde Mannen Woeste Wijven festival voor kinderen en jongeren in Gent. Tweejaarlijks wordt de stad gedurende twee jaar aan de kinderen gegeven. Er is een heel parcours. Sommige dingen zijn enkel om te bekijken, andere dingen zijn om te doen en de meeste zijn een combinatie van de twee.

    Zaterdag had ik al een hele tijd afgesproken met een vriendin om te gaan shoppen en naar theater te gaan en moest ik het aan mij laten voorbijgaan. Maar de wederhelft trok op pad met de kinderen en op basis van hun verhalen was ik enorm jaloers. Hun eigen vlag maken en door een straatje belletje trek mogen spelen met allerlei verassingen achter de deuren scoorden het hoogst.

    Zondag kon ik dan mee op pad, maar dan regende het helaas het merendeel van de dag. 's Morgens gingen we langs bij Dans Me, een reus van Ultima Thule die de kinderen door middel van touwen die elk met een lichaamsdeel verbonden zijn, kunnen laten dansen. Zoon was er niet van weg te krijgen, regen of niet. Ik beloofde hen om nog eens terug te keren en om 16u was de regen eindelijk over. Groot was dan ook zijn teleurstelling toen de reus al bleek afgebroken te zijn voor de grote parade van 17u. 

    Resultaat was dat Zoon nergens meer naartoe wou. Dochter wou zich laten schminken, maar ik ben niet meer tot aan de stadshal geraakt, ik vermoed dat ze daar toch ook al gestopt waren met hun activiteiten. Dus bleven we maar onder ons tweetjes op het St Baafsplein hangen waar alle deelnemers zich verzamelden voor de parade. Ze kreeg niet genoeg van de Murga fanfare die daar de mensen stond te entertainen. Om 18u begon ze te zeuren dat ze naar huis wou, maar nu de parade elk moment kon beginnen bleef ik toch nog heel even staan, wachtend op de Wildekop.

    En dan kwam de kop aan en trok de parade zich op gang richting Baudelo. We laten ze passeren en ik wil naar huis vertrekken. Maar dat bleek helemaal niet OK volgens de Dochter, ze wou mee met de trommels en de blikjes, zijnde de fanfare en twee mannen/vrouwen die helemaal onder de drankblikjes zaten. Dus zijn we een eind mee gestapt met de parade. Wat een sfeer. Op zo'n momenten ben ik zo zotcontent dat ik in Gent woon. Zo fier ook. Dat ik mijn kinderen zo'n dingen kan meegeven (dingen die ik zo hard heb gemist tijdens mijn jeugd ook wel). We wilden eigenlijk allebei wel meestappen tot de Baudelo voor de verbranding van de Wildekop, maar ik moest ons meisje dragen en met mijn voet die al een week behoorlijk pijn doet en dan nog 12 extra kilo op mijn arm wegens geen draagzak mee, zag ik dat toch niet helemaal zitten. Temeer omdat de mannen gewoon thuis zaten. Eens thuis was Zoon trouwens ernstig aan het twijfelen om toch nog snel te gaan kijken want dat verbranden van die kop sprak enorm tot zijn verbeelding. Maar toen begon het weer te regenen...

    Lees meer...