werk

  • Vizit Elsene

    Vorige week telde zes werkdagen in plaats van vijf, zij het wel dat nummer zes van het aangenamere soort was; de jaarlijkse zomeruitstap met het team en de vrijwilligers. Dit jaar was er een rondleiding van Vizit gepland door Elsene met aandacht voor Art Nouveau en lekker eten.
    elsene3.jpg

    Eerst echter de nodige obstakels overwinnen... We slaagden erin om een vrijwilliger compleet kwijt te spelen. Omdat hij een beetje opzag tegen de tram naar Elsene te nemen, had een collega beloofd met de auto langs het station van Brussel Zuid te rijden en hem daar op te pikken. Toen we daar echter met vier man klaar stonden, bleek de vrijwilliger in kwestie ons niet te kunnen vinden. Een kwartier wachten, veel gsm-verkeer, rondgeloop en instructies mochten niet baten, hij vond ons niet. Ondertussen waren we bijna zelf te laat, dus kreeg de mens de instructie een taxi te nemen naar een bepaald adres en zouden we elkaar daar treffen. Helaas moet die taxi onze arme vrijwilliger ergens compleet anders hebben afgezet en is hij toen de moed verloren en weer naar Limburg gespoord... Een andere vrijwilliger was het domweg vergeten en een derde had zich van uur vergist maar kwam met een klein uurtje vertraging toch nog aan. Wat op zich geen ramp was want ook de gids was een dik half uur te laat op de afspraak...

    Met vertraging begonnen we dus met een iets kleinere groep dan voorzien aan onze wandeling, die superinteressant was. De gids van Vizit was vlot, grappig en entertainend en wist duidelijk waarover ze het had. We verkenden de wijk en spitsten ons vooral toe op enkele prachtige Art Nouveauhuizen van Hankar en Horta. Eerst even stoppen bij een Italiaanse traiteur voor een voorgerechtje. Het spijtige was dat er gehakt in de rijstbal zat, waar de meerderheid van de groep uit veggies bestond, maar kom, meer dus voor de rest.

    De lunch en de overige hapjes waren gelukkig wel volledig veggie. We kregen een overheerlijke Ceasar Salad in Les Salades De Gaspard (al was de Caesar dressing toch net iets minder lekker dan in de VS), de lekkerste macarons die ik ooit heb gegeten bij Debailleul, gevestigd in een prachtig oud pand en fijne pralines in een authentiek snoepwinkeltje dat minstens 100 jaar oud leek.

    elsene1.jpg

    Na een wandeling van drie uur trokken we nog naar het Terkamerenbos, naar Chalet Robinson, een houten chalet op een kunstmatig eiland in een verbazingwekkend groen stukje Brussel. Goedkoop is het er niet; je kan enkel geld uitgeven op dat eiland (om een roeibootje te huren, om naar het toilet te gaan, om iets te drinken) maar moet ook €1 betalen voor het overzetbootje naar de Chalet.

    Ondertussen waren we zo moe dat de bootjes weinig succes hadden, maar de uitgebreide drankenkaart des te meer. De prijzen waren niet mals, maar er stond wel veel lekkers op de kaart; exotische verse sapjes, veel soorten koffie, zelfs café frappé tot mijn grote vreugde, warme chocolademelk mét stukjes chocola, ijsjes, cocktails,...

    Het werd een lange dag, het was al bijna 21u eer ik eindelijk weer thuis was, maar ik ben wel onder de indruk van de wandelingen van Vizit en van Elsene. Ik zag ontzettend veel leuke, kleine winkeltjes, restaurantjes, caféetjes, pleintjes, supermooie architectuur en door gans de wijk hing gewoon een heel ontspannen sfeer. Een stukje Brussel dat mij onbekend was, maar zeker heeft kunnen bekoren. Ik vermoed dat ik nog wel eens zal terugkeren om de winkeltjes verder te ontdekken en het Horta Museum eens te bezoeken. Of het Musée D'art Fantastique!

    elsene2.jpg

  • Geen Océans

    Zaten daarnet in de cinemazaal klaar voor Océans, en dan bleek op zaterdag op dat uur niet Océans te draaien maar een of ander vehikel over Coco Chanel. Alle dagen behalve zaterdag, stond er blijkbaar ergens in kleine lettertjes. Boehoehoe. Ben ik nu even gefrustreerd... Hebben gelukkig onze kaartjes kunnen inruilen voor tickets voor vanavond, maar Océans speelt enkel nog om 17u dus grote kans dat ik die niet meer in de cinema ga kunnen zien. Zullen dan maar kiezen tussen, A single man en A serious man...

    Nog drie weken voor we op reis vertrekken!

    Het zal reppen en stressen zijn om al mijn werk af te krijgen eer ik op reis vertrek, het is drukker dan druk en ik weet letterlijk niet waar eerst aan beginnen. Elke dag komt er werk bij en niets raakt afgewerkt. Gelukkig is het meeste wel boeiend.

    Ook de verbouwing is er nog. 't Is nu afwachten op de bouwvergunning (zouden ze in Gent een beetje doorwerken?). Ondertussen hebben we volgende week een afspraak bij de Milieu Advies Winkel om onze plannen te laten analyseren en tips te krijgen om het wat ecologischer aan te pakken. Ik ben benieuwd. Voor zover ik nu weet passen de echt uitdagende ecodinges niet in ons budget, hopelijk hebben ze wat tips die we ook écht kunnen toepassen...

  • Here we go again

    Nothing new; de reisplannen ontvouwen zich verder, na heeeeeeel lang zoeken hebben we een betaalbare bed and breakfast gevonden in Charleston, en momenteel zijn we aan't kijken in Asheville, nadien nog Nashville en Memphis. Ondertussen zijn de twee Lonely Planets toegekomen die we besteld hadden bij The Book Depository. Hoe meer ik lees, hoe meer ik merk dat onze drie weken wel heel krap zijn voor die trip en we onmogelijk streng gaan moeten selecteren tussen de dingen die we gaan zien en doen en al de rest die we zullen moeten laten voor wat het is...

    Op't werk is het drukker dan druk; verschillende deadlines van mijn project, last-minute vergaderingen die uitlopen, stagebegeleidingen van de lichting nieuwe vrijwilligers,...

    Maar op zich heb ik er allemaal zin in; een nieuw jaar, een nieuwe dosis energie en motivatie, nieuwe avonturen, zo voelt het toch. Begeleid door uitstekende muziek van Mumford and sons and Lady Linn and her Magnificent Seven, die ik pas nu helemaal begin te appreciëren. Het moet niet altijd rock zijn...

  • Dark days

    Weinig energie vandaag. Slecht geslapen en ik voel het. Daarenboven nog eens laat werken vandaag. Maar kom, het is alweer woesdag, wat betekent dat we normaal gezien over de helft zijn van de werkweek. Niet deze week echter, want het wordt voor mij een 6-daagse werkweek. Ook zaterdag om 7u opstaan en om 9u aan het werk. Ik zie er tegenop, ik heb het weekend nodig om te recupereren enerzijds maar evengoed om alle dingen gedaan te krijgen die er in de werkweek van tussen schieten; de was en de strijk, eens kuisen, betalingen doen, dingen bespreken, sociale contacten onderhouden, familiebezoeken, noem maar op...

    Gelukkig is er aan elk negatief iets een positieve keerzijde; die extra dag werken zocht ervoor dat ik net voldoende verlof en recup heb om zowel een lang weekend Parijs te doen als de eerste week van de kerstvakantie thuis te blijven. Ha! En zoals het klimaat tegenwoordig is, is een mens al blij dat hij werk hééft. Bij wederhelft op het werk regent het besparing en afslanking en ook op mijn eigen werk kreeg een collega gisteren te horen dat haar contract niet verlengd wordt. Na lange tijd dringt de crisis ook door in de door de overheid gefinancierde sectoren, en ik heb de indruk dat het nog veel pijn gaat doen...

  • Amsterdam

    Ik zit hier blijkbaar al met een week vertraging wat betreft het verslag van een weekendje Amsterdam, erger nog dan de Belgische spoorwegen dus, maar hier dan eindelijk enkele indrukken van mijn eerste keer Amsterdam

    • Eens temeer werd mijn oordeel van het voordeel van logeren in een bed and breakfast versus een gewoon hotel bevestigd; we kregen donderdagavond meteen een superhartelijke welkom in de living van de uitbaters, en in een moeite tekende hij op een stadsplan al te interessante en de eerder te mijden dingen; zo werd het vinden van de alternatieve shoppingstraten en de lekkere restaurants wel héél erg makkelijk. We kregen ook een supergrote kamer en een héél lekker en uitgebreid ontbijt.
    • Donderdagavond en vrijdag waren echter werkdagen, aangezien ik vrijdag de hele dag op het internationaal congres zat. Boeiend, wat zeg ik, superboeiend en verrijkend. Echt, mensen uit Amerika, Australië of Engeland horen vertellen over waar ook jij elke dag mee bezig bent is echt de max, ik was superblij dat ik de kans heb gekregen om hierbij te zijn.
    • Namiddag moest ik dan zelf spreken op een workshop, waar gelukkig zeer weinig deelnemers voor waren (er liepen maar liefst 11 verschillende workshops simultaan, het aanbod was enorm). Mijn eerste presentatie in het Engels zoals gezegd, en ik was zo zenuwachtig dat ik me er weinig van kan herinneren, alles verliep in een soort waas. Maar al bij al ben ik er wel tevreden over, wat een ervaring... (ik doe dit soort dingen echt niet elke dag, het maakt een diepe indruk!)
    • Het congres vond ook nog eens plaats in een gebouw waar zelfs de Nederlanders aanwezig diep van onder de indruk waren, het prachtige Beurs van Berlage, waar Willem-Alexander en Maxima getrouwd zijn...
      Beurs1

    beurs2

    • Vanaf vrijdagavond begon dan de persoonlijke tijd. Eerst de vrijdag honderduit verteld en ont-stresst aan mijn wederhelft en dan gaan eten in een klein Thais restaurantje een straat verder, heel gezellig, maar pikant!!
    • Zaterdag en zondag door Amsterdam gestruind, gewoon de verschillende wijken verkend, van het uitzicht en de zon genoten, iets gegeten en gedronken tussendoor en veel winkels gezien, maar niets gekocht. Alhoewel een aantal collega's blijkbaar niet echt te spreken zijn over de stad, heb ik er een heel positieve indruk over. Een stad op mensenmaat; ik voelde me er gewoon meteen thuis; elke wijk heeft een eigen sfeer, als een soort dorp in de stad, en alles is echt op mensenmaat. Een woonstad, niet enkel een kantoorstad. Heel mooi ook, met al die kanalen en grachtenhuizen, ongelofelijk voor ons Belgen om te zien hoeveel oude panden er daar bewaard zijn trouwens, in het kleine centrum is nergens een lelijk appartementsblok of iets dergelijks te vinden (in de buitenwijken waarschijnlijk des te meer, maar daar zijn we niet geraakt).
      Ok, na een halve dag heb je die grachten wel gezien, maar toch, vervelend wordt het nooit

    Amsterdam1

    Amsterdam3

    • Ik vond het vooral ook een gezellige stad, een internationale stad waar je zelfs als Belg voortdurend in het Engels wordt aangesproken, een stad met enorm veel te zien en te ontdekken. Er waren wel vijf musea die me aanspraken, maar door het beperkte tijdsbestek hebben we er geen enkel kunnen doen. Mijn voornemen om terug te keren naar deze stad werd dan ook bijna onmiddellijk gemaakt, hier is zo veel te zien en het is er gewoon zo leuk, hier raak ik op twee dagen lang niet uitgekeken...
  • I sail away on a wave of mutilation

    • Pixies in Vorst Nationaal gisteren waren geweldig. Ik was al meer dan halfdood toen ik op het concert aankwam, oververmoeid of hoe heet dat, maar eens de groep verscheen was ik meteen weer klaarwakker. Ze begonnen met een reeks B sides die ik maar vaag ken en schakelden dan over naar de Doolittle songs; bij de eerste noten van Debaser werd het publiek compleet gek. Wij stonden op de vierde rij, en plots veranderden de eerste 30 (40?) rijen in een wild kolkende massa; maaiende armen, springende lijven, plots sta je 10 meter verder en dan weer een duw en je vliegt naar voor, naar achter, je kent het. Ik heb aan de volgende, allemaal schitterende nummers als Tame bijvoorbeeld, helaas niks gehad omdat het me alle moeite van de wereld kostte om al gewoon op mijn benen te blijven staan. Niet dat ik een fan ben van saaie concerten waar iedereen staat wortel te schieten, maar een beetje respect voor anderen kon in dit geval geen kwaad. Ik hou niet van ellebogen in mijn vitale organen, dank je wel. Eens we enkele meters opzij gecatapulteerd waren in een rustigere sectie aan de zijkant, begon het concert er al een stuk beter uit te zien. Heb vooral genoten van de Monkey Gone to Heaven, Wave of Mutilation, Lala Love you en Hey, maar in feite was elk nummer straf, en de bijhorende projecties achter de groep waren ook echt de max.
    • Oververmoeidheid te wijten aan een van de drukste periodes ooit op mijn werk in combinatie met verbouwplannen, filmfestival en dus de Pixies gisterenavond. De laatste twee weken zelden genoeg geslapen en meestal gewoon veel te weinig, een uur of 5, 6. Dat in combinatie met werken tegen 160km/uur op het werk, werken in het weekend en van hot naar her crossen is wellicht geen goed idee, maar het is nu zo. Volgende week nog een 'kwade week' zoals ze dat plachten te zeggen, en dan zou het ritme weer iets menselijker moeten worden, gewoon druk ipv hektisch.
    • Ik zie af langs een kant, maar ik moet toegeven dat een deel van mij het ook wel serieus kicken vind, die drukte. Ik voel me 100% leven en ik ben iemand die deadlines nodig heeft om goed werk te leveren... Maar toch, het slaapgebrek weegt, ik kan daar helaas slecht tegen.
    • Vanavond recht van het werk naar Amsterdam, alwaar ik morgen mijn allereerste internationale workshop ga geven op een chique congres, in het Engels, voor 50 mensen. Ik heb weinig ervaring met spreken voor publiek, nog maar een stuk of 5 presentaties gegeven voor kleine groepjes van 10 tot 30 mensen, en nooit in een andere taal, dus het gaat gegarandeerd flippen zijn, afzien, maar ook wel weer kicken...
    • Om mezelf te belonen en te overtuigen brei ik er na het congres een weekendje Amsterdam aan vast, daar kijk ik alvast énorm naar uit...

  • Leven aan 140 km/uur

    Ook afgelopen zaterdag was een werkdag. Nu ja, een uitstap naar Leuven met onze vrijwilligers en dus zeker niet onaangenaam, maar het blijft werk natuurlijk; opgestaan om half acht en pas om half zes 's avonds weer thuis. Van het treinstation naar de Vooruit gecrosst om tickets te halen voor het FilmFestival. Mijn agenda puilt uit; theater, vrienden, paardrijden en volgende week 4 dagen Amsterdam, dus ik moest goed zoeken om nog 5 vrije avonden te vinden waar ik een late voorstelling van het FilmFestival kon bijpersen. Maar het is gelukt, en vanaf woensdagavond kan je me dus 5 dagen lang elke avond in een Gentse bioscoop vinden. Wie ook wil gaan, er zijn nog gratis kaarten via Gentblogt te winnen  trouwens.

    In Leuven kennis gemaakt met de Ethiopische keuken van House of La Libela; voor het eerst in tientallen jaren met de handen gegeten, vreemd. Vreemde smaken ook, helemaal anders dan pakweg Indisch eten vond ikzelf, maar wel de moeite om eens uit te proberen. Heel gezellig ook, echt een ervaring!

    Zaterdag, zondag, maandag en vandaag gezocht en gemaild naar bed and breakfasts in Amsterdam. Wat een frustrerende ervaring... Alle b&b's met een goede ligging waren volzet voor de nachten die ik zocht. Uiteindelijk een gevonden met nog een kamer vrij, bijna onmiddellijk bevestigd per mail dat ik de kamer wil, maar er kwam geen antwoord. Deze morgen kwam ik op het werk en las hun om half twaalf 's avonds verstuurde mail dat ze ondertussen telefoon hadden gekregen van een andere geïnteresseerde en hun laatste kamer al aan hen hadden verhuurd, en ik stond dus weer bij af. Grr...
    Nu moet ik in Amsterdam zijn voor een congres volgende week en is het dus niet dat ik andere data kan kiezen ofzo, ik had echt wel een slaapplaats nodig. Gelukkig was er nog één andere b&b die een kamer hebben in een andere vestiging die zij uitbaten, helaas een bed alleen, geen breakfast daar, maar op de site zien de kamers er wel gezellig uit en het ligt pal in het centrum, in een oud grachtenpand, ziet er alvast leuk uit. Na het congres blijf ik dan het weekend in Amsterdam hangen om de stad te verkennen...

    Spannend trouwens, dat congres, de Nederlanders waarmee ik samenwerk voor een project hebben me gevraagd samen een workshop te geven, 'en Anglais'. Het zal sterven worden van de zenuwen en heb lang getwijfeld, maar dan besloten dat ik deze unieke ervaring toch echt niet mag mislopen. En ik moet maar een kwartiertje vullen... Maar ik heb besloten dat ik na die slopende dag dan wel een ontspannend weekendje ter plaatse heb verdiend, niet?