voet

  • Mankepoot

    Gisterenavond na het werk naar de huisarts getrokken. Ik heb al ettelijke maanden pijn aan mijn linkervoet, en in plaats van spontaan te genezen is het de laatste weken erger geworden; ik heb er nu constant last van als ik stap, met alle mankepoterij als gevolg. Ontkennen ging dus niet langer, stappen nog minder, en dus drong een bezoek aan het witte jassengild zich op. Zoals altijd was ik op 5' weer buiten, twee doorverwijsbrieven rijker; eentje voor röntgenfoto's en een voor de orthopedist. Ik belde wat later naar de radioloog, en wat bleek, die mens nam niet enkel zijn telefoon nog op (om 19u15!), maar ik mocht een dik half uur later al meteen langskomen. Over snelle dienstverlening gesproken!
    De foto's lieten geen tekenen van stressfractuur of andere narigheid zien, en nu is het dus zoeken naar een goed orthopedist en dan een afspraak maken. Hopelijk ergens waar er geen maanden wachttijd is en als ik al helemaal mag dromen ergens na mijn werkuren, maar we zullen wel zien... Als het manken kan stoppen ben ik al content.

    Ook buiten mijn kleine medische omzwervingen blijft het daarnaast druk. Op het werk heb ik morgen een functioneringsgesprek met de directrice, mijn eerste in de bijna zes jaar dat ik hier werk. Ik heb er vroeger wel een met mijn baas gehad, maar die heeft die dan afgeschaft, en als halftijdse was een gesprek bij de grote chief blijkbaar niet aan de orde. Nu ik voltijds werk als 'projectcoördinator' blijkbaar wel. Altijd stress, zo'n dingen.

    Ook de weekends zijn druk. Zaterdag op tijd op om voor de paardrijles nog naar de winkels te kunnen, must have shoes! Mijn seizoen is niet af zonder een nieuw paar schoenen... Grappige zwarte platte Campers met rode knopjes prijken nu in mijn schoenenkast, maar dankzij de ontvelde voet de komende dagen even niet aan mijn mankepoot.
    Zondag was familiedag, met een bezoek aan de schoonfamilie met een myrtille-crême brulée taart van les Tartes Françoise voor de schoonouders om te bedanken voor de vakantie en een briefing van mijn ouders omdat we op hun honden passen terwijl zij aan zee zitten. Vier honden in huis, dan ben ik in mijn nopjes...