verkouden

  •  

    Nog steeds verkouden. Al 9 dagen. Ik heb een schitterend imuunsysteem zo blijkt... Nu bezorgt die verkoudheid me echt wel kopzorgen. Ik moet zoals zo vaak al hier beschreven donderdag onder volledige verdoving voor de wijsheidstanden, en ik vraag me af of dat wel mag als je ziek bent. Langs de andere kant, is een verkoudheid ziek zijn? Het is nu eindelijk een beetje aan het overgaan, al hoest ik nog enorm. Zo erg dat ik zondagnacht ei zo na het huis ben uitgegooid door een boze wederhelf én dito hond die niet konden slapen met al mijn lawaai...

    Dankzij de verkoudheid ook een redelijk lui weekend gehad. Zondag Luca extra in de watjes gelegd voor haar verjaardag/adoptiedag. We hadden ze een extra groot knaagbeen gekocht, en daar heeft ze op liggen knauwen tot haar kaakspieren het bijna opgaven heb ik de indruk. Ondertussen lag Figo uiterst jaloers te loensen vanuit zijn mand (want die sloopt zo'n botje in 2 minuten tijd). Moeilijk te geloven dat we hare neurotischheid al een jaar in huis hebben. Time flies!

    Gisteren was ze trouwen echt niet te genieten. Het was weer eens oorlog op de achterbank. Figo kroop direct op een bolletje in de linkerhoek, die weet al dat hij lichaamsdelen riskeert als hij teveel beweegt. Maar Luca wou ook perse in de linkerhoek zitten, en perste zich dus helemaal tegen hem aan, alhoewel de rest van de achterbank helemaal vrij is. Plots merk ik dat ze gewoon bovenop Figo zijn hoofd zit! Huh?!? Ik maak me boos, roep, trek haar weg en dus haar aan haar eigen kant van de achterbank. Doorgaans reageert ze daar erg op, ze kan niet tegen stemverheffen of tegen geduw en getrek. Tien minuten later echter zit ze weer bovenop de arme Figo, die mij hulpeloos aanstaart. Ik maak me héél erg boos, en ze gaat in haar hoek liggen.
    Wanneer we bijna thuis zijn, hoor ik echter gepiep. Ik kijk om, en ja hoor, Figo staart me benauwd aan vanonder hare majesteit haar kont. Dat hondje is niet te schatten...

    En afsluiten doen we vandaag met een tip. Huur nooit, maar dan ook nooit, de film Whisky (Juan Pablo Rebella en Pablo Stoll). Eigenlijk wou ik Good Night and Good Luck bekijken zaterdagavond, maar de kaartjes lagen blijkbaar verkeerd, want toen ik de film aanzette, kreeg ik dus Whisky te zien. Het verhaal van een oudere Joodse kousenfabrikant uit Urugay, zijn werkneemster en zijn broer. Een bijzonder trage, repetitieve film waarin weinig tot niets gebeurt. Diepe zucht.

    Update: Ben al een half uur de dokter van de operatie overmorgen aan het proberen bereiken, maar die is dus niet vast te krijgen. Zenuwen dat ik daarvan krijg... En morgen feestdag. Pffft!