vegetarisch

  • Publiek

    Totaal onverwacht streek ik gisteren voor de tweede keer neer in een sterrenrestaurant. Een goede vriend had een reservatie staan in Publiek en zijn date had afgezegd, waardoor ik mocht invallen. En dat zag ik volledig zitten. Niet alleen hou ik enorm van lekker eten, Publiek lag op weg naar de creche vroeger waardoor ik de verbouwing destijds heb kunnen volgen en nadien wel lichtelijk geintrigeerd was door die nieuwe plek waar iedereen over sprak.

    Er was keuze tussen een vijf- en een zes gangen menu en op eenvoudige vraag kreeg ik een aangepast en volledig vegetarisch menu. We kozen beiden voor de vijf gangen en ik dus de vegetarische variant.

    Het restaurant ademt een ongedwongen sfeer uit. Het zit in een burgerhuis waarbij men tijdens de verbouwing een mix heeft gemaakt van authentieke elementen (de houten trap, de vloer in de inkom) en strakke nieuwe beton. Alle ruimten lopen over in elkaar wat het een open gevoel geeft. Het personeel viel op door zijn jeugdigheid maar even goed door zijn vriendelijkheid.

    We sloegen aperitief over en kregen meteen ons hapje, een veelheid van kleine bordjes met ondermeer Hinkelspelkaas, biet, opgelegde peer en kwartelei.

    De eerste gang bestond voor mij uit een heleboel groentjes, een sausje, een beetje een breder bemeten variant van hetgeen ik aan de overkant op tafel zal verschijnen aan bereiding bij de makreel. Heel, heel erg smakelijk gerechtje. Zoals steeds kreeg je er een hele uitleg bij, maar die ben ik inmiddels alweer vergeten helaas.

    michelinster, foodie, Publiek, vegetarisch

    De tweede gang bestond uit een soort deegje met op hoge temperatuur gegaarde knolselder en aan de overkan zat er dan ook nog beenham bij. Prima en lekker maar minder speciaal.

    Het derde gerecht was een smakelijk bordje met asperges, iets klassieker dus. Mijn tafelgenoot had er nog een stukje vis bij. De vegetarische gerechten zijn hier dus steeds een variant op het 'gewone' gerecht, maar met meer groenten en vaak ook wel enkele extra toetsen. 

    michelinster, foodie, Publiek, vegetarisch

    De vierde gang was iets met varkensnek voor de overkant en ik kreeg rataardappelen, look en broccoletti. Absoluut smakelijk, maar dit vond ik het minst lekkere van de avond. De aardappel was best zwaar en het geheel was heel erg lokerig. Het mag iets verfijnder.

    michelinster, foodie, Publiek, vegetarisch

    Qua dessert mochten we kiezen. Mijn kameraad koos voor iets fris en speciaal met jonagold appel. Ik ging voor iets evenzeer fris speciaal. Verse room tussen een heel lekker krokantje met een sorbet van zoete groene kruiden. Dit was een van de lekkerste en origineelste desserts die ik ooit heb gegeten. De sorbet van kruiden was echt een smaakervaring, zoet en toch fris en zorgde er mee voor dat dit dessert zoals te vaak niet als een baksteen op je al overvolle maag plofte maar net heel erg afsmaakte. De room en het krokantje gaven de zoete toets die je toch wat wil in een dessert. Echt waanzinnig lekker dit.

    michelinster,foodie,publiek,vegetarisch

    We sloten af met wat thee en koffie waar nog een te delen cake bij hoorde met warme whiskey.

    De hele avond werd onze tafel bijzonder nauw opgevolgd door het zaalpersoneel. Meteen afruimen, nieuw bestek brengen, horen of alles goed verliep en dan na een aangename wachttijd de volgende gang brengen. Was ons water bijna op, kregen we meteen nieuw.

    We klokten af op zo'n 150 euro, wat ik echt een heel schappelijk bedrag vond voor zo'n avond. Uiteindelijk hebben we bijna 3 uur zitten tafelen. De sfeer was modern, jong, ongedwongen (leuke muziek op de achtergrond, hoera!). 

    Omdat ik maar in 1 ander sterrenrestaurant geweest ben (Vrijmoed), heb ik wat de neiging om te gaan vergelijken, wat misschien fout is van mij. Maar om er dan toch in door te zetten; Vrijmoed eindigt hoger in mijn persoonlijke rangschikking. Het is nog net dat tikje lekkerder. Wel is het ook wat stijver en chiquer, specialer toch ook wel. Maar in Publiek zat ik dan weer meer op mijn gemak. En het was echt superlekker en leuk.

    Conclusie: Publiek is een enorme aanwinst voor Gent. Absoluut eens gaan als je er nog niet geweest bent. Prijs kwaliteit is uitstekend. Echt een ervaring!! Ik keer zeker nog terug. 

  • Vrijmoed

    Na een op zich al heel geslaagde verjaardag, stak ik 's avonds mijn beentjes onder tafel bij Vrijmoed, een zaak met een Michelinster. Onze eerste keer bovendien in een sterrenrestaurant. Zowel ik als de wederhelft waren enorm benieuwd en al dagen op voorhand naar die avond aan het uitkijken.

    We kozen voor Vrijmoed omdat het vlakbij is, maar vooral omdat hij niet naast een 'gewoon' menu ook een groentenmenu aanbiedt. Wat maakt dat ik me daar als vegetariër enorm welkom voelde. Geen scheve blikken, geen flauwe afkooksels van vleesgerechten maar een echt eigen menu dat bovendien een prijs uit de wacht heeft gesleept. Dat zorgt voor hoge verwachtingen.

    En ik zal het al maar meteen verklappen. De verwachtingen werden helemaal ingelost. Eten bij Vrijmoed is echt een ervaring. Een toffe, jonge ploeg. Chique en speciaal maar niet stijf; iedereen was mooi opgekleed maar die das en dat zwart kostuum mogen in de kast blijven hangen en er was zelfs een ober met sneakers te spotten. Je voelt je dus gewoon op je gemak. Maar toch wordt je behandeld als een koning en is het talrijke personeel zich een hele avond uit de naad aan het werken om sublieme service te bieden. 

    Nog voor we de menukaart kregen, verschenen er al twee hapjes op tafel waarbij 'hapje' de lading echt totaal niet dekt. Een subliem soepje deed ons echt waar al zuchten van genot. En dat was nog maar het prille begin van een lange avond (in totaal hebben we toch drieenhalf uur zitten tafelen). Het aperitief van het huis met zwarte thee en verbena was trouwens ook subliem.

    De wederhelft ging voor de reguliere 5 gangen en ik dus voor de vegetarische variant. Ik heb alleen foto's van mijn gerechten, ik vond het al een beetje niet kunnen om in zo'n setting foto's te zitten nemen...

    Van de eerste gang heb ik geen foto (een sublieme linzensalade), maar de tweede gang was iets met maïs, paprika en noot en dat oranje deel was een soortement ijs.

    IMG_4297.JPG

    Mijn derde gang was de extra gang ten opzichte van de 4 gangen en het werd mijn favoriet. Flinterdunne schijfjes raap, als ik het goed heb gevuld met een hazelnootcrème en afgewerkt met een saus van citrus. Don't shoot me als ik hier in de beschrijving de bal geregeld mis sla, na 5 gangen en 3 hapjes weet ik het ook allemaal niet meer zo exact en op het moment zelf was ik gewoon heel hard onder de indruk.

    IMG_4298.JPG

    Na nog een tussengerechtje of waren het er nu twee, was het dan aan het hoofdgerecht. Gelukkig was dat niet echt omvangrijker dan de zogezegde voorgerechtjes want mijn maag begon al aardig gevuld te raken. Hier keek ik het minst naar uit, het was schorseneer met allerlei paddestoelen en dat zijn eigenlijk allebei dingen die ik gewoon niet lust. En het was ook mijn minst favoriete gang die avond, maar toch heb ik ook nu echt zitten smullen. Het is zo subtiel en anders dan anders en zo een combinatie van smaken dat je niet anders kan.

    IMG_4299.JPG

    De wederhelft kon de verleiding niet weerstaan en verving zijn dessert door een assortiment kaas en was daar zeer blij mee. Ik hield het bij een laagjesbereiding met chocolade, aardpeer en dropplant. Zo veel frisser en lichter dan het doorsnee chocoladedessert en daar was ik, ondertussen echt helemaal voldaan, enorm blij mee.

    IMG_4301.JPG

    We hadden na al dat eten wel trek in een koffie. Kwam daar nog een heel bord met macaron, flantaartje, groene thee marshmallow en nog iets anders aan te pas. Daar moest ik wel een beetje groen mee lachen want ik had echt alleen nog plaats voor en vooral nood aan koffie. Maar kan je in zo'n etablissement een doggiebag vragen??? Na een hap van zo'n taartje besloot ik dat er toch geen andere optie was. En dus nam ik al die kleine taartjes mee naar huis en heb ik ze vanmorgen als ontbijt gegeten. Geen stijl misschien, maar ik vond het echt te sneu om ze gewoon te laten liggen.

    IMG_4302.JPG

    Op het einde kwam Michael Vrijmoed langs elke tafel om te horen hoe het geweest was. We konden, net als iedereen rondom ons in het volle restaurant, alleen maar in superlatieven spreken.

    Conclusie? Ons zien ze hier zeker terug. Dit is echt eten op een ander niveau. Ik heb zo ontzettend hard genoten. Alleen jammer dat je smaak na verloop minder alert lijkt te worden; die eerste drie hapjes en gangen zijn gewoon een explosie van smaak, maar naar het einde toe kon het er precies allemaal niet meer bij, letterlijk maar ook gewoon qua openstaan voor nieuwe dingen en nog optimaal kunnen proeven. Toch zou ik zo opnieuw die 5 gangen kiezen, omdat je ergens gewoon wil dat het nooit stopt, dat lekkers. Omdat het menu nu uiteraard erg herfstig van inslag was, besloten we eens terug te keren in de lente of de herfst, omdat het dan wellicht weer een totaal andere ervaring moet zijn. 
    Het was prijzig. Het eten alleen al klokt af op 79€ voor de reguliere menu en 74€ voor de groentenmenu. Tel daar wijn, water, aperitief en koffie bij en je komt snel in de buurt van 250€ of meer voor twee personen. Was het dat wel waard?

    Absoluut. 

     

     

  • Taart van Madam Bakster

    madam_bakster_Kamiel_32723.jpgIk hoorde al een tijdje terug over Madam Bakster en was geïntrigeerd; vegan taarten zonder geraffineerde suiker, dat klonk me als muziek in de oren. Waarom het dan tot dit weekend heeft geduurd eer ik een stuk van die taart heb geproefd, ik weet het ook niet. Had ik geweten dat het zo lekker was...

    Misschien is een deel van de verklaring dat de taarten nog niet op heel veel plaatsen te verkrijgen zijn, maar met het atelier waar je bestellingen kan afhalen en een koffiebar die punten verkoopt op wandelafstand, had ik eigenlijk geen excuus.

    Enfin, genoeg geëmmerd, zaterdag haalde ik een stukje citroenavocadotaart en die taart was echt gewoon verrukkelijk. Is het dan de beste taart ooit? Dat niet. Ik ben zot van goede taart en ken intussen véél adressen waar ze goddelijke baksels verkopen. Op dat vlak zijn we in Gent ook bepaald verwend. En ik ben een onverbeterlijke zoetekauw, ik zou kunnen ontbijten met taart. Maar als je dan in rekening brengt dat deze taart geen boter bevat (wel kokosolie, een ingrediënt dat ik zeer op prijs kan stellen en zelf ook wel mee aan het bakken en koken sla), geen artificiële smaak- of bewaarmiddelen en als kers op de spreekwoordelijke taart ook geen geraffineerde suikers. En dan toch geen ene procent aan smaak of originaliteit moet inboeten? Dan is deze taart echt geheel onovertroffen. 

  • Vegetarische snoep

    snoep.jpgDe kinderen snoepen wel eens graag. Ik snoep zelf wel eens graag. Maar na al die jaren stak het me tegen dat ik nog geen vegetarische snoep had gevonden, zonder die vieze gelatine in. Of toch maar zeer zelden.

    Tot ik toevallig ontdekte dat Albert Heyn dat verkoopt. Een goed argument om dit weekend die winkel eens te gaan verkennen. Mét resultaat.

    Ik ga me nu toch een stukje beter voelen als de kinderen hun snoepje komen vragen...

     

  • Konijnenmama's opeten

    Ik voed mijn kinderen vegetarisch op. Dat betekent dat ik ze probeer bewust te maken waarom ik hiervoor kies. Er is geen verbod om vlees te eten, de wederhelft eet vlees, maar ik bespreek met hen wel waarom ik het niet doe en het hen ook niet voorschotel. In onze omgeving is dit ondertussen een evidentie geworden wat maakt dat ik ook nooit in discussie hoef te gaan hierover.

    Enkele weken terug waren we bij de schoonouders op zondagmiddag. Iedereen was er, de broers van de wederhelft en hun gezin. Er kwam konijn op tafel. Omdat de pot met botjes en afval ongelukkig voor mij stond en ik daar eerlijk waar misselijk van word, wisselde ik van plaats met de wederhelft. Zoon merkte dat op en vroeg waarom. Daarna werd hij echt triest dat de rest van de familie konijntjes aan het eten waren. 'Want ik vind konijntjes lieve dieren'. Waarop de schoonmoeder, -vader en -broer allemaal frontaal in de aanval gingen tegen de vierjarige. 'Konijntjes zijn gemaakt om op te eten'. Een heel fout argument vind ik zelf en dat vond Zoon duidelijk ook. Want hij kwam zelf met een in mijn ogen zeer overtuigend tegenargument: 'Maar als jullie alle mamakonijntjes opeten dan gaan er geen konijntjes meer over zijn en kan je die ook nooit meer opeten'. 1-0 voor de vierjarige me dunkt...

  • Lof

    Ik kan zwaar genieten van een avondje uit gaan eten. Niet alleen omdat zo'n zeldzame avond zowat de enige gelegenheid die er is om nog eens een echt gesprek te voeren met de wederhelft en omdat ik dan eens kan eten zonder dan mijn dochter haar aardappel in mijn oor probeert te steken. Maar ook en vooral omdat lekker eten in een aangename sfeer echt in de top 5 van mijn favoriete dingen staat. Met lekker eten, kan je mij heel blij maken.

    Vaak keer ik daarvoor weer naar oude vertrouwde adressen, maar in de kerstvakantie ontdekte ik zowaar twee nieuwe gelegenheden. En allebei een schot in de roos.

    Over de gezonde veggie lunch van Lokaal had ik het reeds, dus laat me nu eens vertellen over de aangename avond die we sleten in Lof.

    Ik kwam bij Lof terecht via de lijst van veggiefriendly places van Eva. Eigenlijk had ik het Pakhuis op het oog maar daar zat het helemaal vol gereserveerd, veel andere waren gesloten op een maandag in de kerstvakantie en Lof wou ik al lang eens uittesten.

    Het restaurant hoort bij een hotel, wat zich automatisch laat voelen. Op deze vakantie avond waren er bijvoorbeeld net iets meer babies en kinderen aanwezig dan een mens om 20u verwacht op restaurant. De rest van de mensen waren allemaal net iets ouder.

    Lof is best een chique restaurant, poepchique bediening aan tafel, je jas aannemen, dat soort dingen. Maar door de hotelgasten van diverse pluimage die er ook zaten had het geheel zeker geen geforceerd netjes gevoel, integendeel.

    Het voor mij grootste pluspunt, is dat je hier vegetarische keuken van niveau krijgt. Geen obligatoire lasagna of pasta maar echte gerechten en een echte kaart. Je kan kiezen voor 3,4 of zelfs 5 gangen. Ik koos de 3 gangen menu, wat voor vegetariërs afklokt op 37.5€. Mijn wederhelft koos a la carte, omdat hij al het wild in de menu niet echt kon appreciëren.

    Er verscheen al meteen een hapje op tafel. Een klein glaasje met iets heerlijk fris van groenten. Het is alweer te lang geleden om me de details te herinneren, maar ik weet nog dat het fris was, heerlijk en niet te zwaar op de maag. Een veelbelovende opener.

    Ik ben ondertussen ook vergeten wat de wederhelft at, dus ik beperk me verder tot mijn eigen eten...

    Het voorgerecht was een bordje rond aardpeer, appel en citrussmaken. Ik ben niet echt zwaar fan van aardpeer, maar het was echt een schot in de roos. 

    Lof.jpg

    De kok van Lof ziet zijn groenten graag, zoveel is zeker. Hier geen schaambladje sla of 1 gedrapeerd jong worteltje, maar de groenten vormen het hart van het gerecht. Met veel groenten die op allerlei manieren bewerkt zijn. Krokantjes en schuimpjes dus. En exotische ingrediënten naast dus oude getrouwen zoals die aardpeer. De porties zijn niet heel groot, anders red je het ook niet als je minstens drie gangen wil eten, maar het is werkelijk een explosie van smaken. Alles klopt gewoon. Ik was echt razend enthousiast.

    Een tijdje later (niet te lang, niet te kort) volgde een hoofdgerecht gecentreerd rond pompoen en sinaasappel en iets met koffie erin verwerkt, dat ik echter niet heel hard heb geproefd. Wederom heel smakelijk allemaal.

    Als dessert kreeg ik een compositie met passievrucht, chocolade en kokos.

    dessert Lof.jpg

    Aan de overkant verscheen de crème brûlée, die eigenlijk uit twee dessertjes bleek te bestaan, een klein potje crème en dan nog een bordje met ander lekkers. En bij de koffie tot slot verscheen nog eens een bordje met drie hapjes voor elk. Wat een verwennerij.

    Een avondje decadent uit gaan eten is niet heel goedkoop. Ik betaalde iets meer dan 100€, maar daarvoor kregen we aperititief, wijn en water en drie gangen. Wel ging er nog 10% af omdat ik een Eva lidkaart heb...

    Geen restaurant voor een snelle hap of om wekelijks te doen, maar als je iets te vieren hebt of gewoon jezelf eens uitgebreid wil verwennen en een zwak hebt voor heerlijk klaargemaakte groenten, schuimpjes en toestanden, dan moet je bij Lof zijn.