twilight singers

  • Dulli

    Nog een nachtje slapen voor de doortocht van Greg Dulli en zijn Twilight Singers in AB. Na zijn geweldige solo-concert in Trix eind vorig jaar hebt u geen enkel excuus om er niet bij te zijn. 't Is zelfs niet eens uitverkocht...

  • An Evening With Greg Dulli @ Trix (13/11/2010)

    Zaterdag trotseerde ik een ondergelopen Vlaanderen (om heel eerlijk te zijn viel dat wel mee, de E17 van Gent naar Antwerpen lag er goed bij en in Antwerpen hadden we zelfs parking op enkele meter van het restaurant waar we hadden afgesproken) om in Trix naar een uitverkochte Greg Dulli te gaan kijken. Voor wie Dulli niet kent: shame on you. Afghan Whigs, Twilight Singers, Gutter Twins met Mark Lanegan, need I say more? Ik mag hopen van niet.

    Ik ben al sinds het zesde middelbaar (bij benadering) een grote fan en probeer dan ook elke keer te gaan kijken wanneer de man in het land is. Of toch van zodra ik van mijn ouders buiten mocht (zeer laat dus), maar dat is een ander verhaal. Ik zag een van de laatste Afghan Whigs concerten in AB maar na de split van die groep verloor ik Dulli uit het oog tot mijn wederhelft me toen we pas samen waren de Twilight Singers cd cadeau deed en ik weer op Dulli’s spoor dook.

    En dat spoor leidde deze keer dus naar Antwerpen. Ik moest wel erg lang geduld oefenen, er was geen voorprogramma en op onze kaarten stond start concert 20u, wat echter ruim 21u15 werd. Maar er is weinig dat ik Greg niet wil vergeven, zeker niet als er zo’n stomend concert volgt dat je anderhalf uur lang weg van de aarde laat zweven in zijn zwoel universum van soulvolle rock.

    Dulli kan ondertussen putten uit 24jaar van geweldige songs en het zalige aan dit optreden was dat net dat was wat de man deed, putten uit zijn volledige carrière, van stokoude Afghan Whigs songs over songs die ik nog nooit live had gehoord over The Twilight Singers en The Gutter Twins episodes en weer terug. Dat levert een set op waarbij het ene pareltje naadloos overvloeit in het andere. God’s Children, A Love Supreme (Dulli op zijn zwoelst), oudje What Jail is Like, Step Into The Light, The Stations,  Gentlemen, 66,…

    Waar Dulli bekend staat om stevig te rocken en uit te halen met zijn (geef toe, niet altijd toonvaste) stem, was deze set op akoestische leest geschoeid en werd Dulli enkel bijgestaan door twee muzikanten uit the big easy, New Orleans. Dat geeft dus een set van twee gitaren en een derde die viool afwisselt met cello. Muzikanten uit New Orleans, de live-cd die ik ter plekke kocht is opgenomen in New Orleans, Dulli straalt in mijn ogen dan ook echt een New Orleans-feel uit, ook al komt de man uit Ohio…

    Een akoestisch optreden dus met amper drie man op het podium. Toch klonken de songs niet te braaf of te afgeroomd. Een viool kan uithalen als een elektrische gitaar en de drie heerschappen gaven de rocksongs meer dan genoeg volume mee. We kregen ook al een tweetal nummers uit de Twilight Singers plaat die in februari zal uitkomen én de belofte dat Dulli met die groep volgend jaar terugkeert voor een echt rockoptreden. I can hardly wait…

  • Twilight

    Black out the windows

    I'ts pary time

    You know how I love stormy weather

    So, let's all play suicide

    (Martin Eden, The Twilight Singers)

    Het was prachtig gisteren, in de AB. Verslag volgt later.

  • Weekend!

    Eindelijk weekend...

    Morgen zouden we normaal gezien op babybezoek gaan, maar die vriendin heeft vandaag nog last minute afgezegd. Spijtig! Nu ja, dat geeft ons dan meer tijd om nog een leuk cadeautje te kopen. En dan hebben we morgen de ganse namiddag voor onszelf, ook altijd leuk na een helse week zoals de deze...
    Op het pogramma staat alvast een bezoek aan de Bio Planet, want ik zit door mijn voorraad veggie burgers heen. Ik heb een ongelofelijke hekel aan boodschappen doen, met uitzondering van de Bio Planet. Om de een of andere reden wil ik daar altijd álles kopen, lol, helaas laat het budget dat niet echt toe...

    seabiscuit

    Morgen komt de film Seabisuit om VT4, om 21u20, een grote aanrader voor iedereen die van paarden houdt. Had het boek al enkele jaren geleden gekocht, en het is een heel mooie waargebeurd verhaal. Een groepje van absolute losers (een paard met kromme korte beentjes, een te grote jockey met suikerziekte en een rare oude trainer) die een winning team worden. Nogal melig verfilm, maar het blijft gewoon mooi...

    Zondag familie-dag, schoonouders vertrekken over twee weken voor een kleine maand naar Bolivië, en dus moeten we er nu langsgaan... Daarna dan naar mijn ouders, en daarna naar de AB in Brussel, voor Greg Dulli en zijn Twilight Singers. Greg Dulli, de enige Amerikaan die vadsig en oud kan zijn én toch de meest sexy nummers en stemgeluid allertijden heeft...