tv

  • Netflix

    In de kerstvakantie besloten we gebruik te maken van de gratis maand Netflix. Eerst hadden we het aanbod bekeken en besloten dat er weinig meerwaarde was voor ons, maar in de vakantie waren we allebei kleine twee weken thuis dus dan was er tijd voor tv.

    Dachten we. Want uiteindelijk hebben we bitter weinig tv gekeken en vooral heelder dagen achter ons nageslacht gehold en daarna uitgeput gaan slapen. Dus bingekijken en serie na serie afwerken was er bepaald niet bij.

    Toch kijken we kleine twee maanden verder nog steeds. We hebben samen Sons Of Anarchy gekeken, een reeks waarvan we al 2 seizoenen ofzo hadden gezien en die we allebei super vinden. Ondertussen kijkt de wederhelft ook naar Marco Polo en kan ik eindelijk Downton Abbey zien, ik was nooit verder geraakt dan het eerste seizoen! Maar de grootste liefhebber is wellicht de Zoon, die heelder seizoenen Jake en de Nooitgedacht Piraten bekijkt en dat afwisselt met Masja en de Beer. En na SOA zijn we nu net aan Orange is the new black begonnen en zijn er nog wel een aantal reeksen en films die ik graag wil zien.

    tv, netflix, sons of anarchy, orange is the new black

    Eigenlijk wordt er bijna nooit nog gewone tv gekeken en kijken we zowat altijd Netflix, die twee uur per dag dat de tv aanstaat. Ik vind het een enorme aanwinst; je kan kijken wat je wil wanneer je wil, pauzeren, tussen series switchen, afleveringen naadloos na elkaar bekijken. Sommige dingen hiervan konden we ook al met de digicorder, maar moet er nog eerst iets uitgezonden worden dat je kàn opnemen, natuurlijk. 

     

  • Solsidan

    Een feest van herkenbaarheid is het, de humor die Solsidan elke avond (om 19u? Geen idee, de digicorder neemt het op want ik ben dan nog niet thuis) op Canvas op je loslaat.

    Voor wie het niet kent: twee koppels van dertigers in het Knokke van Zweden, de hoofdpersonages (actrice en tandarts) hebben pas een baby gekregen. In seizoen één was het lachen met de zwangerschap, in het huidige (tweede) seizoen gaat het over de niet doorslapende baby, de roddelende moeders die willen uitpakken men met wat hun kind al kan, de borstvoedingsprobleempjes, de zwangerschapskilo's,... Maar even goed lachen met de snobs die elke week een nieuw duur apparaat moeten kunnen kopen, met de buurman from hell die zich als een teek aan je vastzuigt als je niet oplet, de (schoon)moeder, de job, met de ups en downs in het leven van dertigers. Zalige tv als je net zelf in de pampers zit. Maar ik vermoed anders evengoed.

    solsidan1.jpg

  • Verantwoord entertainment

    Er is nu eens helemaal niets op tv. Kookprogramma's, verbouwprogramma's, ik bedoel, who needs those. Maar of dat erg is? Totaal niet. Ten huize Josie en Egel is er gelukkig voldoende ander entertainment. En dan bedoel ik nog niet eens de fratsen van onze twee geschifte neurotische honden, maar bijvoorbeeld...

    • Theater. Niets op tv? Trek dan het theater in. Vanavond is er bijvoorbeeld een monoloog van Josse De Pauw, toch niet de minste. Onder de vulkaan, oftewel Under The volcano, een bewerking van een boek over een eenzame, alcoholverslaafde consul in Mexico.
    • Ook te zien momenteel is Apenverdriet, de nieuwste van Arne Sierens met Marijke Pinoy en Wine Dierickx in de hoofdrollen. Ik ga van't weekend kijken...
    • Een ander alternatief zijn de vele supergoede tv-series die je tegenwoordig op DVD kan krijgen. Lost, Deadwood, Dexter, True Blood, Six Feet Under, Weeds, we vullen er ganse avonden mee. De laatste weken zijn we bezig aan seizoen 2 van The Tudors, een knappe Britse reeks met Jonathan Rhys Meyers, mij voordien onbekend, maar best aangenaam voor het oog...
      JRM

     

    • Ook daar geen zin in? Dan kan een mens nog altijd lezen. The name of the wind is het steengoede eerste boek van Patrick Rothfuss, over Kvothe, een jongen die opgroeit bij een gezelschap van reizende troubadours maar het alleen moet redden wanneer het hele gezelschap op een nacht wordt uitgemoord. De jongen is bijzonder intelligent en besluit te gaan studeren. Een superspannend en ontzettend knap geschreven fantasyverhaal.
  • True Blood

    Op reis naar en in de Provence hadden we uiteraard laptop en kijkvoer bij. Handig zowel voor tijdens de treinreis als ter plekke, want zoals jullie wel weten is er echt helemaal niets zinnigs te zien op de Franse tv. Naast enkele films hadden we ook een tv reeks bij op DVD; zeer handig voor als je even tijd hebt, maar niet genoeg voor een hele film.

    Ik had er al veel goeds over gehoord, en was dan ook énorm benieuwd naar de HBO-serie True Blood, van de makers van Six Feet Under, oftewel bij het beste wat er de laatste tien jaar op tv/dvd te zien was. Het kadert ook mooi in mijn nieuwste obsessie, lezen over en kijken naar vampieren, geheel en al te danken aan de Twilight reeks (waarvan ik momenteel aan het einde van boek 3 gekomen ben, nooit zoveel spijt gehad dat een boek zo vlot leest).

    True Blood speelt zich af in het broeierige fictieve stadje Bon Temps in het Zuiden van de VS, waar niks te beleven valt en de personages vast te lijken zitten in hun saaie leventjes. Nu ja, saai, hoofdpersonage Sookie Stackhouse kan gedachten lezen en haar broer Jason is niet vies van enkele kinky uitspattingen. Nu een Duits bedrijf synthetisch bloed op de markt heeft gebracht en het moorden dus niet meer strikt noodzakelijk is, hebben de vampieren, al eeuwenlang onder ons, besloten zich te integreren in de samenleving van gewone stervelingen, wat hier en daar gemor en (hoe kan het ook anders) vooroordelen als gevolg heeft.  

    Na enkele afleveringen ben ik helemaal verslaafd. True Blood, dat is Twilight, maar dan ranziger en kinky. Met echte seks in plaats van het naïeve tienerlijke smachten. Zonder de onschuld. Heet en broeierig. Spannend en meeslepend. Verslavend.

    trueblood31

  • Tokaido

    Het is zomer, en dan is er traditioneel niks op tv. Niet dat er de laatste jaren in de winter nog veel te zien was, maar toch, tegenwoordig gaat de tv thuis totaal niet meer aan (tenzij om fantastische series zoals Six Feet Under of Dexter  op DVD te bekijken). En weet je wat dan nog het ergste is? Als er dan al een goed programma is, dan wordt dat compleet weggeprogrammeerd, na al de vervelende herhalingen van FC De Kampioenen of oude b-films of weet ik veel wat nog allemaal.

    Neem nu de zondagavond. Een hele avond dikke miserie, en dan om iets voor 23u plots een pareltje op Canvas, zo goed verstopt dat ik het pas bij de vierde van de amper 10 afleveringen heb ontdekt, en dan nog dankzij een artikel in De Standaard… Ik heb het over Tokaido, een echte aanrader, waarbij aan de hand van oude prenten de eeuwenoude Japanse weg tussen Tokio en Hiroshima wordt gevolgd. Fascinerend, omdat ik totaal niets weet over Japan. Een bijzonder straf en goed gemaakt programma. Maar waarom programmeren ze dit op een zondag wanneer de meeste mensen al naar hun bed trekken???

    Idem voor dat andere programma dat op zondagavond geprogrammeerd staat, en zo mogelijk nog later op de avond (tien minuten voor middernacht), Battestar Galactica. Kan iemand me vertellen wat de logica is om nieuwe afleveringen van een topserie uit te zenden op een uur dat werkelijk niemand kijkt, en dat na een ganse avond CSI te hebben uitgezonden, een reeks waar toch niemand meer zit op te wachten?

    Ik ben mijn moeder dankbaar dat ze zoiets antieks als een videorecorder bezit en dat er leuke dvd’s en boeken te koop zijn zodat we niet naar de drek moeten kijken die tegenwoordig op tv te zien is en daardoor toch de weinig parels tussen het zwijnenvoer niet missen. Wat me eraan doet denken nog harder te lachen de volgende keer dat iemand  van Belgacom of Telenet belt om mij digitale tv aan te smeren. Wat heeft een mens aan digitale drek??? Hopelijk zijn op DVB-T binnenkort naast Een en Canvas ook de voornaamste andere Belgische zenders beschikbaar aan een goede prijs (of gratis, wie weet), dan smijten wij alvast de kabel buiten… 

  • Rock of love

    Wat is er beter om tot rust te komen na een lange en late avondlijke vergadering eer uitgeput maar tevreden je bed in te duiken voor de laatste dag van de werkweek... (en Temptation Island al gedaan is)

    Het gloednieuwe seizoen van The Rock of Love natuurlijk!!!

  • Goed gespendeerde zendtijd

     

    Niemand kan zeggen dat er niks is op tv, op deze donkere, deprimerende dagen. Niet dat een mens alle dagen achter zijn tv moet zitten, gelukkig is mijn agenda de komende week druk bezet met theater, concerten, weekendje weg en vergaderingen, maar af en toe kan ik daar wel van genieten, in de zetel kruipen met mijn teerbeminde wederhelft en soms nog een hond erbij, dekentje, kussentje, en dan verstand op nul en bekomen van een lange werkdag...

    Maandag is Zonde van de Zendtijd-dag. Goed voor een half uur lachen, gaande van grinniken en glimlachen over schateren en occasioneel door de zetel rollen. Verplicht voer in de donkere dagen, een half uurtje Bert en Henk!

    Donderdagavond behoort toe aan de mannen van Woestijnvis, die met Van Vlees en Bloed opnieuw een pareltje hebben afgeleverd. Oervlaams, de eerste aflevering een beetje traag op gang komend, maar ondertussen op volle kracht vooruit en in overdrive en schitterend entertainment.

    Vrijdag dan op zoek naar nieuw comedy talent in Comedy Casino Cup, al moet ik toegeven dat ik de vorige aflevering grandioos heb gemist en dus niet eens weet wie de finale heeft gehaald.

    En zondag dan mijn persoonlijke hoogdag, De Smaak van Dekeyser, een pareltje zondagavondtelevisie zoals we het al lang niet meer hebben gehad. Een familie/liefdes/oorlogsverhaal dat aan de hand van zeer uitgebreide flash backs maar heel langzaam elementen van het verhaal prijsgeeft. Schitterende tv.

    Maar, zoals ik al zei, de winter is ook het cultuurseizoen bij uitstek. Morgenavond mag ik naar Greg Dulli in AB, mijn held der helden, bijgestaan door de boom met de doodgraversstem Mark Lanegan. Dat wordt ontgetwijfeld subliem. Vanavond vergadering van Het Project, vrijdagavond nieuwjaarsetentje van het werk (met de collega's en vrijwilligers) en zondag de verjaardag van mijn moeder en de jaarlijkse strandwandeling van Greyhounds In Nood Belgium. En op het werk straks een planningsgesprek en verder het wanhopig proberen halen van mijn deadlines die voortdurend worden vertraagd door derden, zucht.