UA-104319606-1

trouwringen

  • Ringen gekocht

    Gisteren beiden een dagje verlof om in Antwerpen de ringen van Wim Meeussen eens te gaan bekijken. Twee weken geleden hadden we al eens erg mooie ringen gezien bij een juwelier in Sint Niklaas, maar ik wou toch niets kopen eer ik bij Meeussen was geraakt, omdat zijn ringen al meer dan een jaar in mijn hoofd zitten...

    Omdat we onze weg per auto niet kennen in Antwerpen en enorm opzagen tegen het parkeergedoe, namen we de trein. Toch een stuk relaxter...

    We kwamen tegen 11u in Antwerpen aan, en mijn maag begon zich al te roeren. Omdat ik geen belangrijke beslissingen kan nemen op een nuchtere maag, besloten we eerst een broodje te eten in de Foodmakers. Dan trokken we naar het klein uitziende maar uiteindelijk toch behoorlijk ruime winkeltje.

    De ring die ik al in de catalogus had gezien, was ook in werkelijkheid supermooi. En hij paste ook héél mooi aan. Maar mijn wederhelft vond de mannenversie ervan helemaal niet mooi, en ik hecht nogal veel belang aan het symbool van de trouwring, ik wil dan ook twee identieke ringen...
    Nog een hele hoop ringen gepast. Het probleem was eigenlijk dat ze allemaal mooi waren... Na verloop van tijd kwam ik steeds weer bij dezelfde ring terecht. Ook mijn lief vond die héél mooi... Maar er was nog een andere ring die hij ook heel mooi vond...

    Voor mij was de keuze gemaakt. Nu hij nog. Werd het het mannenmodel van mijn ring, of een ander model, dat weliswaar nog goed leek op mijn ring, maar toch andere accenten had, een ander gevoel gaf...
    Uiteindelijk koos hij er toch ook voor om dezelfde ring te hebben. Nog even denken aan die ringen die we de vorige keer gezien hadden. Waren die nu toch niet nóg mooier? Moeilijk... En aan welke vinger zouden we de ring dragen?

    Uiteindelijk besloot mijn lief dat hij zijn ring beter aan de rechterhand vond zitten, en was ook die knoop doorgehakt.

    En dus zijn we weer een grote stap dichter bij onze grote dag, nu de ringen gekozen zijn.

    Bij het verlaten van de winkel werd ik helemaal overspoeld door een melige, romantische bui. Dolgelukkig voelde ik me. Want uiteindelijk is zo samen een trouwring kiezen toch een uniek moment. De ring kiezen die je de rest van je dagen zal dragen... Een mens zou van minder een beetje melig worden...

    Op weg terug naar het station passeerden we dan nog een winkeltje met kaartjes, posters en kaders, uitgebaat door een bejaard vrouwtje. In de etalage stond een zalig schilderijtje van twee erg kleurige honden, voor geen geld. Heb dat dan maar meteen ook gekocht. Het was nog een klein probleem, want de versie in de etalage was de allerlaatste, en dus moest dat dametje in haar etalage klouteren en vanalles opzij schuiven om mijn kadertje er vantussen te halen. Maar het is toch gelukt. Dus weer een tof hebbeding erbij...

  • Geringd

    trouwringen

    Zondag het nuttige aan het aangename gekoppeld. Van een bezoek aan de schoonouders (nuttig) gebruik gemaakt om naar de opendeurdag te gaan van een juwelier in een aanpalende gemeente.
    Het was de eerste keer dat we eens naar trouwringen gingen kijken, en de bedoeling was zeker niet om iets te kopen. Eigenlijk hebben we andere ringen op het oog, maar we wilden gewoon al eens gaan kijken. Ringen in het echt aan je vinger zien is toch nog iets anders dan foto's op het internet.

    De gewone trouwringen (zoals op de foto herboven) interesseren ons niet, maar de juwelier in kwestie had ook eigen ontwerpen, en die waren wel erg mooi.
    Er was een ring die er voor mij duidelijk uitsprong, en raar maar waar ook voor mijn wederhelft. Hij vond dezelfde ring mooi, maar dan zonder het glinsterende steentje uiteraard. We hebben beiden erg smalle vingers, en staan dus niet met te brede of robuuste ringen, maar in dit paar ringen konden we ons beiden erg vinden. De juwelier dacht dat het gebakken was, maar zo snel gaat dat toch ook weer niet. Eerst willen we nog eens naar die andere juwelier wiens ontwerpen me al een jaar de ogen uitsteken. Maar als het zo vlot blijft verlopen, dan schat ik dat we voor het einde van de maand onze trouwringen gekozen hebben!

    Vrijdag was anders een minder vlot verlopende dag. Ben die dag zo even van de trap gedonderd. Was zoals zo vaak weer heen en weer aan het crossen tussen de tweede (waar de wasmachine staat) en de eerste verdieping (slaapkamer) en plots schoven mijn voeten onder me vandaag. Heb een deel van de slag kunnen opvangen op mijn arm, maar kon me niet staande houden, en ben dus toch nog twee trappen verder geschoven en op mijn linkerbil terecht gekomen. Resultaat, een mooie blauwe, pijnlijke plek op mijn bil en drie dagen fameuze spierpijn in mijn rechterarm. Vandaag begint het allemaal wat te verbeteren. Van de trap vallen... Silly me!