UA-104319606-1

the insiders

  • La Petit Marseillais douche: eerste bevindingen

    Ik ben traag in die dingen. Ik wil een paar keer kunnen douchen met een bepaald product eer ik het volgende uittest. En soms gebruik ik geen douchegel, kwestie dat zo'n dingen een aanslag op je huid kunnen zijn. Ik las onlangs dat je als zwangere vrouw best ver weg blijft van shampoo en cosmetica, een onderzoek dat meteen weer wat in twijfel werd getrokken wegens extreem, maar je weet wat ik bedoel, in sommige producten zit effectief teveel chemische rommel.

    Gelukkig profileert het product dat ik van The Insiders mag testen zich als natuurlijk. Maar wanneer die claim komt van een multinational ben ik toch altijd een tikje kritisch. Een blik op de samenstelling leert dat er vanalles inzit, een pak meer dan bijvoorbeeld in de Sanex Zero die zich dan ook profileert als enkel het hoogst noodzakelijke bevattend en in een flesje Body Shop dat ik nog heb liggen. In elk geval blijken de douchegels van La Petit Marseillais geen parabenen te bevatten en dan is toch al een belangrijk punt. 

    Wel bevatten ze natuurlijke olie en dat voel je ook. De textuur van de creme is ultraromig en voelt echt als zijde op je huid en dat is wel iets waar ik gevoelig voor ben.

     

    Ik ben gestart met de oranjebloesemgeur, eentje uit grootmoederstijd. Een heel andere ervaring dan de moderne douchegels, maar ik kan het wel smaken. Doet me denken aan de provence, geeft meteen een heel eerlijk en natuurlijk gevoel en ik ruik het ook best wel graag. Echt zwaar schuimen doet het goedje niet maar zoals gezegd voelt je huid terwijl je je inzeept wel aan alsof het bodylotion is en geen douchegel. Het is wel geen zwaar doordringende geur die blijft hangen, subtiliteit is hier het sleutelwoord. Niet slecht, maar niet iets dat ik zelf zou kopen, daarvoor is het toch een tikje te gewoontjes.

    Wel absoluut het kopen waard vind ik de amandelgeur. Opnieuw die zalige, rijke textuur en ook een bergje schuim deze keer. En dan die geur. Man man. Ik ging mijn wederhelft gewoon afsnuffelen toen hij onder de douche stond. Dit is echt een perfecte geur, rijk, doet me denken aan lekker eten of snoep uit mijn kindertijd.

  • Zon in de douche

    Geen lente in België? Dan maar een stukje Zuiderse zon invoeren in de douche. Vandaag ging ik een doosje vol lekkers afhalen van The Insiders met producten van Le Petit Marseillais. Een heel verrassingspakket met een stapel staaltjes om rond te delen...

    image.jpg

    image.jpg

    image.jpg

  • Wake-up light

    Ik mag de nieuwe generatie Philips Wake-up Light (HF3520) testen. Nu moet je weten dat ik eigenlijk al fan ben van op voorhand. 't Is te zeggen, toen de allereerste Wake-up light uitkwam intrigeerde dat ding me meteen omdat ik absoluut geen ochtendmens ben en er echt gewoon niet tegen kan bruusk uit mijn slaap gehaald te worden door het snerpend geluid van een wekker. Wakker worden met muziek was voor mij al iets aanvaardbaarder, maar het bleef wel bruusk. En ik weet van mezelf weet dat ik enorm vatbaar ben voor de effecten van licht; wakker worden met een stralend blauwe hemel en zon geeft me tonnen energie en enkele dagen van grijs en regen maken me somber en loom. Dus  die nieuwe wakkerwordenlamp me wel wat. En mijn wederhelft gaf me er dus zo een cadeau. Ik denk dat we nu spreken over eind 2004 ofzo, ik weet het niet meer juist.

    En die lamp beviel. Ze was heel erg groot (ik zou zelfs zeggen, lomp) en veel design was er niet aan. Maar wat een verademing. Het licht dat heel geleidelijk aan feller wordt van intensiteit bootst een zonsopgang na waardoor je rond je ingestelde wektijd vanzelf wakker wordt met een redelijk uitgeslapen gevoel. De zingende volgeltjes of ruisende zee die je als wekgeluidjes kon instellen en die op het wekmoment ook zachtjes en dan steeds luider beginnen, halen zelfs de meest volhardende slaapkop zachtjes uit zijn slaap. Bovendien zat er een radio aan en kon je het ding ook als leeslamp gebruiken.

    Maar na een tijdje - een jaar, twee - begon de oude Wake-up Light te haperen. Er zaten twee draaitoetsen aan om licht en geluid te regelen van sterkte. En zo begaf eerst die van het geluid het (vrij snel vond ik) en geruime tijd later kon ik ook de lichtintensiteit niet meer bijstellen. Geen nood, mijn lamp stond goed ingesteld en kon dus prima blijven functioneren. Tot ook het wekmechanisme zelf het liet afweten. Mijn lamp begon te flitsen. Zo werk ik dan vaak te vroeg wakker, van die namaak discotheeklamp. Maar de geluidjes deden het nog en een gewone wekker was geen alternatief (en het ding was niet meer in garantie). En dus hield ik er aan vast. Tot we gingen verbouwen en tijdelijk uit ons huis moesten en de kapotte lamp toch te veel plek innam om mee te verhuizen. Maar ik heb ze niet weggegooid, ze staat nog altijd in de doos in een hoek van de slapakamer. Omdat ik eigenlijk opnieuw een Wake-up Light wou maar een beetje teleurgesteld was in de levensduur ervan en niet opnieuw geld wou uitgeven aan een nieuwe.

    light1.jpeg

     

    En toen kwam dus de kans van The Insiders om een volledig nieuwe generatie Wake-up Light te testen. En schreef ik me als de bliksem in.

    Woensdag installeerde ik de nieuwe lamp op mijn nachtkastje. Ze ziet er alvast veel mooier uit. Niet meer de enorme rechthoek van vroeger maar een knap, veel kleiner bolletje. Ik vind het zelfs mooi. Er zitten behoorlijk wat knopjes aan, zeker in vergelijking met mijn oud model. Maar met de handleiding erbij (wel lastig, er staan elkens meerdere talen op 1 pagina wat het niet echt overzichtelijk maakt) was het ding op tien minuutjes ingesteld. 

    Omdat ik tegen de avond echter vergeten was welke van de vele knopjes nu dient om de wekker in te schakelen, heeft hij echter tot nu toe enkel als nachtlampje gediend...

    Zoals gezegd ziet het er goed uit. Een eenvoudige touchscreen. Een heleboel mooi ingewerkte drukknopjes aan de zij-en bovenkant. Ik vermoed dat ze vrij intiutief geplaatst zijn en dat ik vrij snel ook vanuit mijn bed het juiste knopje ga vinden. Nu, dat hoop ik toch, wat zoals gezegd zitten er best wel veel knopjes aan.

    light2.jpeg


    Wat is er dan allemaal veranderd? Het design dus, vooral. Maar ook enkele functies. Nieuwe wekgeluidjes. Het licht dat intenser is qua kleur, dat mooier is, dieper zoals een echte zonsopgang. Geen idee natuurlijk of dat de lamp enkel mooier maakt of ook efficienter in het wekken. Je kan instellen hoe lang de wekperiode moet duren. Je kan ook een zonsondergang stimuleren om 's avonds in slaap te vallen. En je kan twee verschillende wekprogramma's maken.

    Maandag eens uittesten. Ik ben benieuwd!

  • Veggie lekkers

    Ik mocht van The Insiders de veggieburgers van Garden Gourmet proeven. Aangezien ik ondertussen al (even tellen) 14 jaar vegetarisch eet, kende ik het aanbod al wel een beetje. Maar toch, altijd leuk om zo'n pakketje burgers af te halen in de Delhaize en ermee aan de slag te gaan.

    Eerst proefde ik de Burger deluxe. Geen foto's van helaas. Een burger met een eerder donkere textuur, volgens het boekje licht gekruid met peper en peterselie. Die smaken haal ik er niet direct uit, maar het geheel heeft niettemin een fijne smaak. Ideaal op de bbq zegt weerom de campagnegids maar bij gebrek aan bbq-weer gewoon in de pan gesmeten en een pureetje erbij en dat was snel en lekker eten. En dankzij de uitgekiende mix van soja, granen en andere ingediënten ook nog eens voedzaam.

    De dag nadien verraste de Wederhelft mij toen ik van het werk thuiskwam met een stoofpotje waarin de veggie balletjes verwerkt waren.

    20120604_0005.JPG

     

    20120604_0002.JPG

    Dat was een héél erg geslaagde combinatie. De balletjes gingen perfect op in dit stoofpotje met wortel, tomaat en courgette. Geserveerd met rijst en kaas zag het er zo uit:

    20120604_0007.JPG

    In de frigo zit nog een pakje gegrilde stukjes. Ook daar zijn er veel mogelijkheden voor. In het verleden eindigden die al in pastagerechtjes, stoofpotjes, wraps, in de wok, noem maar op. Tot slot hebben we nog twee groentenburgers gekregen. Die koop ik zelf bijna nooit wegens een beetje saai, maar ik ga ze toch nog eens een kans geven. Eens denken wat we erbij zouden kunnen maken. Het recept dat ik erbij heb gekregen verwerk de burger in een veggieburger met salsa, dat is misschien nog geen slecht idee...

    Mijn conclusie? De burgers van Garden Gourmet zijn een leuke afwisseling met de vele andere soorten vleesvervangers die ik (meestal in de biowinkel) koop. Het is handig dat ze in de supermarkt te krijgen zijn. Vooral de balletjes doen het bij ons thuis goed, bijvoorbeeld in de tomatensaus, in allerlei stoofpotjes of, waarom niet, bij pasta. Mijn versie van de Amerikaanse meatball spaghetti :-) Ook de deluxe burger is eens een fijne afwisseling met de groenten- en notenburgers die ik anders eet. 

  • Albelli fotoboek

    Albelli1web.jpgDankzij een campagne van The Insiders mocht ik helemaal gratis een fotoboek maken met Albelli. Meerbepaald een liggend Large boek (28x21cm) met 24 pagina's. Extra pagina's kunnen uiteraard, maar dan betaal je €0.50 bovenop de standaardprijs van €22.95. Voor een foto-omslag moet je wel nog eens €5 toevoegen (iets wat bij Apple inbegrepen is).

    Ik begon met het downloaden van de software, een klus die in enkele tellen was geklaard. Hiervoor had ik nog maar twee fotoboeken gemaakt, beiden met Apple (iPhoto)en ik ben daar enorm content van. Ik dacht dus niet dat Albelli dit zou kunnen overtreffen. Maar de waarheid mag gezegd worden, Albelli levert prijs-kwaliteit een uitstekend product.

    Op een zaterdagmiddag zette ik me er eens aan. Je kan kiezen tussen het fotoboek volledig automatisch te vullen of zelf pagina per pagina samen te stellen. Alhoewel ik geen geduld heb, koos ik toch voor die tweede optie.

    Anderen plaatsen waarschijnlijk al de foto's die ze in het boek willen vooaf samen in een aparte map, want da's veel handiger volgens de campagnegids. Ik vrees dat ik daar allemaal veel te lui voor ben. Het lijkt me ook een goede tip om vooraf even een schets te maken van hoe je de foto's wil, welke groot, welke klein, waar moet er tekst bij kunnen. Albelli biedt immers eindeloos veel opties om foto's in alle mogelijke formaten en vormen te plaatsen, effecten en tekst toe te voegen. Ik begon er echter compleet onvoorbereid aan. Gewoon foto na foto selecteren uit mijn reisfoto's, naar een pagina slepen en op het moment zelf zien hoe ik de foto ga plaatsen en hoe de andere foto's moeten komen om een mooie pagina samen te stellen. Ik wil maar zeggen, er is meer uit deze software te halen dan ik heb gedaan, maar da's nu eenmaal mijn manier van werken.

    Ik hou van een straight forward no nonsense strak fotoboek. Geen frulletjes, geen special effects, geen speciale afwerking. De foto's zuiver naast elkaar en zo veel mogelijk foto's zo groot mogelijk. Als ik iets handig vind, is het dat ik er veel foto's paginagroot in kan afdrukken. Naast het feit natuurlijk dat een fotoboek eindeloos veel handiger is dan die afgedrukte foto's die na tien jaar in de kast rondslingeren nog steeds de weg naar een album niet hebben gevonden en dan verloren gaan en dat het leuk presenteert.

    Die eerste middag was ik wat aan de knoei geraakt. De software is anders dan die van Apple en het lukte me initieel niet om de foto's zo te positioneren zonder dat de software er de foto's bijsneed en er stukken verloren gingen. Ik wil de foto's in hun originele verhoudingen op de pagina en bovendien zo dat ze naadloos aansluiten. En dat lukte maar niet in het begin. Ik gaf het op en probeerde een week later opnieuw. En toen leek het allemaal vanzelf te gaan.

    Zoals ik al zei, zijn er enorm veel opmaakmogelijkheden, maar daar hou ik niet van. Ik hou van een strak ogend fotoboek dat je met weinig moeite kan samenstellen en daarin stelt Albelli niet teleur.

    Ik zond zaterdagavond mijn boek online door naar de site. Volgens de site zou ik vrijdag van de week erop het boek ik mijn brievenbus moeten krijgen, maar dat werd pas een maandag later. Wat natuurlijk geen wereldramp is.

    Het boek zat mooi verpakt in een stevige kartonnen envelop en dan nog eens in een plastic zakje om het te beschermen. Ik was ongelofelijk verrast toen ik de glanzende, harde kaft zag. Iets wat bij de Apple fotoboeken totaal onbetaalbaar is. De kwaliteit is uitstekend, het afgedrukte fotoboek ziet er exact hetzelfde uit als op het scherm. Mooie kleuren, nergens foutjes te bekennen. Het enige dat me niet aanstaat, is dat de tekst er wat slordig bijstaat. Die vind ik bij Apple stijlvoller. Maar misschien krijg je dat wel goed als je er ietsje meer tijd in investeert. Een laatste punt van kritiek is dat bij Apple de foto's vanzelf geplaatst worden met een altijd even groot wit boordje tussen. Bij Albelli moet je dat allemaal zelf uitmeten, en alhoewel er tools in de software zitten om je foto's uit te lijnen zorgde dat ervoor dat ik de foto's in elkaar heb laten overvloeien, wat toch iets slordiger oogt.

    De boeken van Apple zijn aanzienlijk duurder en hebben geen harde kaft, wat toch wel een groot gemis is. Maar qua opmaak zijn ze voor dezelfde moeite net een tikkel strakker en stijlvoller. Ik twijfel er niet aan dat je de looks bij Albelli even strak krijgt, maar het zal ofwel meer tijd kosten ofwel moet je de truucjes onder de knie hebben om het allemaal snel goed te zetten.

    Maar ik ben zeer, zéér tevreden over Albelli. Prijs-kwaliteit denk ik dat ze een van de betere spelers op de markt zijn. Eindeloze opties, een groot gebruiksgemak, perfecte afdrukkwaliteit en netjes verpakt. Ik ga ongetwijfeld in de toekomst nog bij hen bestellen. Ik ben echt happy met het resultaat. En wie trouwens een kortingsbon van -25% wil om ook een boek te maken, die moet maar roepen.

    Albelli2.jpg

  • Sanex Zero

    Mijn wederhelft mocht als Insider al eens alcopops uittesten en daarna Baileys. Vooral die baileys viel bij ons thuis enorm in de smaak, mmmmmm... Tot mijn grote verwondering kreeg ik enkele weken geleden bericht dat ik deze keer het gelukkige proefkonijn was. Voor de nieuwe campagne rond Sanex Zero. Béétje rolbevestigend natuurlijk, mijn wederhelft kreeg liters alcohol en ik liters douchegel :-)

    Deze week torste ik dus van het postkantoor een zwaar pak naar huis met daarin maar liefst 10 flacons douchegel (geen onnozele prutsstaaltjes, maar reguliere verpakkingen, cool), twee navulverpakkingen (ecologie, how nice) en een hoop kortingsbonnetjes. Na een berichtje op Facebook, een mailtje aan de vrienden en een korte rondvraag op het werk zijn alle verpakkingen ondertussen al uitgedeeld of gereserveerd. 't Is dat de mensen met dit plakkerig weer graag eens onder de douche staan!

    Uiteraard heb ik Sanex Zero al eens zelf uitgetest, de versie voor de droge huid (jaja, er zijn twee versies beschikbaar, droge huid en normaal). Ik weet niet eens of ik een droge dan wel een gewone huid heb, maar ik kies graag producten die hydrateren en hypo-allergeen zijn. De Sanex is bij deze officieel goedgekeurd. Ideaal voor een snelle douche in de zomer. Zacht van textuur en uiterst neutraal van geur. Geeft een fris en zuiver gevoel (doet dit nu aan Always reclame denken?!?). Het enige minpuntje is net dat zuivere, er zit amper geur aan dit product, waar ik normaal val voor douchegel met een uitgesproken fruitige geur zoals die van Bodyshop of de natuurwinkel. Mijn andere bedenking is dat eigenlijk elk product van Sanex, een merk dat zich profileert op gezondheid, 'zero' zou moeten zijn. Standaard. Geen aluminium meer in de deo, geen parabenen meer in de douchegels, maar alles zuiver en gezond. Toch?

    Wil je ook kans maken op zo'n leuk testpakket? Schrijf je dan in en wordt Insider!