UA-104319606-1

sneeuw greyhounds

  • Sneeuw

    Luca lijkt op haar baasje. Luca haat de sneeuw. Toen we vanmorgen buiten moesten, begon ze erg zielig te beven in haar mandje toen ik aankwam met haar halsband en haar jas. En toen ik de gang inging om de leibanden vast te maken, verstopte Luca zich in de living. Typisch...

    Wat Figo van sneeuw vindt, dat wist ik niet. Tot vandaag...
    Ik trek de voordeur open. Dik tegen haar zin sjokt Luca achter mij de straat op. Figo kijkt erg verwonderd de wereld in. Hij weet precies nog niet goed hoe hij moet reageren. Hij speurt rond en is op zijn hoede.

    Aan het grasveld komen we in maagdelijke, dikke sneeuw. Na drie passen in de sneeuw, ontploft Figo. Hij begint te spelen, te springen, te kwispelen zelfs. En dat voor een hond die bijna nooit kwispelt... Totaal onverwachte reactie, alleszins de hevigheid ervan.
    We stappen door de sneeuw, en Figo boort zijn neus in de vlokken. Hij snuift duidelijk hoorbaar, zoals een jachthond die een muis op het spoor is in de velden. Hij sleurt van links naar rechts en is dolenthousiast.
    We keren weer huiswaarts, en bij het verlaten van het grasveld komen we een klas middelbare scholieren tegen, luid joelend. Figo doet iets wat hij nooit eerder deed, hij begint te spelen met mensen. Hij gaat door zijn voorpoten, de typische 'wil je met me spelen' houding, kwispelt erop los en sprint rond als een puppy. Nooit gezien. Alhoewel ik sneeuw haat, tovert het tafereel een brede glimlach op mijn gezicht.