UA-104319606-1

sioen

  • Alweer de laatste dag Gentse Feesten

    De Gentse Feesten zijn niet volledig zonder een optreden van Sioen, en dus ook niet zonder een verslag daarvan.
    Niet veel geluk op de dag van de lege portemonnees, de onophoudelijke regen zorgt ervoor dat de pleinen een stuk leger zijn dan anders. Gelukkig wordt het ’s avonds eindelijk droger, en wanneer we op Boomtown aankomen staan er toch al wat mensen. Meer nog, het plein loopt langzaam aan echt vol, en een kwartier voor het optreden begint is het al flink drummen op de eerste rijen.

    Het eerste dat me opvalt, is dat de gemiddelde leeftijd vanavond nog enkele jaren lager ligt dan normaal. Sioen trekt blijkbaar een behoorlijk jong en vrouwelijk publiek.
    Dan verschijnt de groep eindelijk (want Sioen is al lang meer dan enkel Frederik Sioen zelf), Jeroen Baert stoer met zonnebril alhoewel niemand in Gent de zon vandaag gezien heeft.

    Er wordt meteen sterk begonnen met I need a drug, gevolgd door Favourite (met glansrol voor Fritz Sundermann op gitaar) en dan de nieuwe single Ready for your love. De tienermeisjes links en rechts gaan helemaal uit hun dak en kirren vrolijk hoe schoon dat liedje wel is… De meligheid blijft gelukkig niet al te lang duren want dan is er het stevig rockende Who are you driving mad.

    Zoals meestal het geval is bij een ‘verse’ cd, werd er vooral uit A Potion geput, met politiek geëngageerde nummers als What I fail to understand en Suïcidal sunset. Persoonlijk hou ik iets minder van deze nummers, maar ik kon bepaald niet klagen aangezien de twee vorige platen ook ruim aan bod kwamen. Zo hoorden we een van in mijn ogen Sioens beste nummers Ease your mind en de stevige Reig en Who stole my band uit vorige cd. Uit de eersteling See you naked kwam dan weer het het immer ontroerend mooie kippenvelnummer Too good to be true (het nummer bij uitstek waar de in een vreemd hawaihemd gehulde Jeroen Baert zijn kunsten op de viool kan laten zien) en Another Ballad. Het pareltje Cruisin’ zit de laatste tijd helaas niet meer in de setlist heb ik de indruk…

    Na een goed uur zat het eerste deel van het optreden erop. Het publiek joelde luid om meer, en Sioen en de zijnen bedienden hen op hun wenken met maar liefst vijf bisnummers. Anderhalf uur Sioen in totaal dus, en dat helemaal gratis, lang leve Boomtown…
    We hoorden nog Shy, No Conspiracy at all, Mi Corazón en dan een mij onbekend nummer waar bassist Sjang Coenen, wellicht de enige bassist die zo op de achtergrond verdwijnt dat je bijna zou vergeten dat hij er is, een saxofoon bovenhaalde. Eindigen deed Sioen met een uitzinnige versie van Wild Wild West, en dan verdween de kleine Gentenaar in de coulissen met de belofte later op de Vlasmarkt te zullen verder feesten.

    Foto's van dit concert? Zoals altijd te vinden op Gentblogt.

  • Sioen in de handelsbeurs

    Vorige vrijdag speelde Sioen in de Handelsbeurs. Ik heb de laatste twee jaar wel al enkele optredens van de kleine gentenaar gezien, maar nog geen sinds zijn nieuwe plaat A Potion, dus daar moest ik bij zijn....

    Helaas was ik om de een of andere mij onbekende reden vrij groggy die avond. Ik was zo duizelig en licht in mijn hoofd dat ik moeite had om lang op mijn benen te staan, dus tijdens het voorprogramma verkozen we de veelkleurige zitjes aan de achterkant van het gebouw in plaats van de volle concertzaal. Geen slechte keuze zo bleek, want we bleken pal naast de artiestenruimte te zitten, alweer de groepsleden menig keer heen en weer liepen.
    Tijdens de laatste noten van het voorprogramma kropen we dan toch de zaal in, en slaagden er nog in vrij ver vooraan te raken, ondanks de drukte. Daar werd het dan wachten. Door het wachten werd ik zo moe dat, toen Sioen eindelijk begon, het drie volle nummers duurde eer ik weer een beetje op de wereld was teruggekeerd en door had dat er zojuist een optreden begonnen was.

    Sioen putte zoals verwacht vooral uit zijn laatste plaat. Pas heel af en toe kwam er een ouder nummer aan bod.
    Wat ik op basis van de eerste luisterbeurten naar A Potion al vreesde, werd die avond bevestigd; ik vind zijn derde plaat minder goed dan de eerste twee. Versta me niet verkeerd, het is een goede plaat, maar ik vond de vorige gewoon beter, meer mijn ding. Ik hou meer van de combinatie van stevig rockende nummers met af en toe een breekbare ballad, dan de singer-songwriter kant die we nu te zien krijgen. Bovendien vind ik de geëngageerde Sioen al helemaal niks. Toen ik vorig jaar enkele nieuwe nummers hoorde, vond ik ze bijzonder straf. Tot ik met het beluisteren van de cd de teksten hoorde. ' I fail to understand', hm, ja, klinkt goed 'why can't we all go hand in hand'.
    Hand in hand? Kleuterklas-melige-scouts-niveau? Hoor ik dat wel goed...?!?
    Ja dus. Sioen is helemaal ge 0110-d, en op zich is daar niks mis mee, zei het niet dat het er in bij-zon-der melige vorm uitkomt. En véél te veel uitkomt...

    Neen, geef mij dan maar het stevige I need a drug (vette gitaren!) of de fijne single over bomenknuffelende meisjes No conspiracy at all.
    Maar terug naar het optreden dus. Tussen de vele nieuwe nummers kwamen ook de zalige oudjes Ease your mind, Wild wild west en vooral Too good to be true, een nummer dat volledig op zich de toegangsprijs van €16 al dubbel en dik waard is. Een kippenvel nummer van de bovenste plank, met een glansrol voor vioolwonder Jeroen Baert. Want Sioen mag dan vooral Frederik Sioen zelf zijn, voor mij is Baert ondertussen even onlosmakelijk met de groep verbonden. De rest mag dan vrij inwisselbaar zijn, maar hij niet...

    Het vermelden waard zijn ook de sfeerlichtjes. Het lampjesgordijn van de vorige toer is verdwenen, maar zijn opvolger moet niet onderdoen. Her en der op het podium staan een soort bomen/pauwenstaarten met langwerpige en kleine lampjes aan, die heel leuke accenten legden tijdens de nummers.
    Na goed anderhalf uur zat het er alweer op. Sioen had zich duidelijk in zijn element gevoeld; vrolijk babbelend met het publiek, grapjes makend, een keertje de kluts kwijt, bezield en sympathiek. Ik ben uiterst benieuwd of het verhoopte internationale succes er nu eindelijk komt...

    Foto's en meer verslag op Gentblogt.

  • These days

    Hm, al een tijdje niets meer geschreven, tijd dus voor een kleine inhaalbeweging!

    Vrijdag  hadden we gratis kaarten voor Cabaretten in de Capitole, met Gunter Lamoot en Nigel Williams.
    Het voorprogramma was Nederlands-Braziliaanse andersgekleurde medemens Chris van den Ende, die het meeste grollen maakte over zijn huidskleur, en die ik eigenlijk nog het grappigst vond van de hele avond.
    Daarna was het aan Gunter Lamoot, die begon met Veronique. Freaky kerel is dat toch... Ik vond hem met momenten geniaal en hilarisch, maar soms was het ook gewoon niet grappig. Prettig gestoord is die in elk geval wel.
    Na een lange pauze in een snikhete Capitole waar bovendien amper beenruimte is, was het dan aan Nigel Williams. Williams is iets constanter dan Lamoot vind ik: gewoner, de hele tijd wel grappig zonder de pieken en dalen die er bij Lamoot inzaten. Niet echt superveel beter, want Lamoot was ook erg goed, maar gewoon ietsje anders.
    Het grappige was dat bij alledrie dezelfde thema's terugkwamen, zoals lachen met mongolen, of met kindjes. Hilarisch!!!

    Zaterdag de ganse dag gebrainstorm over ons trouwfeest. Conclusie: we gaan dan toch een receptie doen. We hebben een soort compromis gesloten met de schoonouders; hun vrienden en collega's komen niet op het avondfeest, maar we geven er dan wel een receptie voor. Onze uitnodigingen gaan we waarschijnlijk online bestellen.
    Nu nog enkele dingen uitklaren met de zaal (concrete timing enzo) en dan het tekstje vastleggen (heb al een eerste ontwerpje klaar) en dan kunnen we bestellen.
    Vandaag een sms gekregen dat de ringen klaar zijn. Dus die kunnen we dan in de loop van volgende week gaan ophalen, gecombineerd met nog een laatste jachtpoging naar schoenen.

    Zaterdag was ook Fnac-dag, nog eens wat cd's gaan kopen. Het werden A Potion van Sioen, 360° van Mintzkov en Sam's town van The Killers. Vind het stuk voor stuk schitterende platen en absolute must-haves.

    Zondag dan de eerste bbq van 2007, bij de schoonouders. Ze hadden mijn stukjes veggieburger eerst gebakken, en dan pas het vlees, toch wel attent van ze. Een erg gezapige zondagmiddag dus.
    's Avonds konden we wéér ergens gratis naartoe, naar de film deze keer. Via het Gents Milieu Front konden we naar de docu We feed the world; oftewel hoe we door de huidige manier van met voedsel omgaan alles naar de kloten helpen. Interessant. Alhoewel we het meeste ergens al wel wisten, blijft het toch walgelijk om te zien. Hoe ze omgaan met levende dieren (kuikens die amper 8 weken te leven hebben en enkel met machines in aanraking komen, van hun uit het ei komen tot hun dood), met planten, met mensen. Degoutant.
    Conclusie: wil je écht een verschil maken, koop dan bijvoorbeeld enkel seizoensgroenten waaraan zo weinig mogelijk vervoer te pas is gekomen. Dus geen Spaanse tomaten in de winter, maar gewone Belgische wanneer het er de tijd voor is. En koop ook niet teveel van bepaalde multinationals. Als je weet dat de vetbetaalde CEO beweert dat drinkwater geen basisrecht is maar een commercieel goed als een ander en dat GGO's perfect gezond zijn, dan weet ik het wel...
    De volledige review vind je op Gentblogt.

    Met de tattoo gaat het ook goed. De eerste paar dagen wat prikkerig en gevoelig, maar nu voel ik het enkel als er iets/iemand aankomt. Nog bijna geen jeuk gehad ook. Vroeg me gisterenavond wel af of er nu krabjes op gaan komen, ik voelde precies oneffenheden bij het verzorgen, maar ik zie niets. Nu ja, misschien was het gewoon opgedroogde vasiline, I don't know, ik zal het wel zien.

  • Bal Fatal

    Het was fijn zaterdagavond, op het Bal Fatal (oftewel het bal van Freya). Een uitgebreid verslag van mijn belevenissen ginder is eerder op de dag al verschenen op Gentblogt , dus ga ik het hier eerder kort houden!

    We waren er al om 20u30, wat véél te vroeg is, als je weet dat mijn oppergod Tom Barman maar om 3u kwam draaien. Maar ja, Sioen speelde al om 21u, en daar ga ik ook altijd graag naar kijken. Vol goede moed begon ik dus aan de avond, vastbesloten om mijn voeten van mijn lijf te dansen en eindelijk Barman eens te zien draaien, maar helaas, ik heb het niet gehaald... Om 2u reeds werd ik geveld door een ongelofelijk zere rug (nergens genoeg plaats om te zitten, en ik kan echt geen uren aan een stuk meer rechtstaan heb ik gemerkt, en al helemaal niet op hoge hakken), een maag in de knoop en duizeligheid. Naar huis dus maar. Dik tegen mijn zin.

    Wie hebben we dan wel gezien?

    Sioen, die zoals altijd schitterend was maar helaas wéér Cruisin' niet heeft gespeeld, puur om mij te pesten begin ik zo te denken. Maar die gelukkig wel Jeroen Baert bij had, een mens waarvoor mijn bewondering elke keer nog een beetje stijgt. De vioolsolo van To good to be true bezorgt me altijd kippevel...

    Stijn. Ik ben niet 100% te vinden voor de muziek, maar het bleek een gewéldig entertainer. Best wel leuk. Na een half uurtje toch maar van zaal verhuisd omdat ik geweldig nieuwsgierig was naar

    Billie King, het all female groepje van Tine Reymer. Dé verrassing van de avond wat mij betreft, want deze dames zijn écht erg goed. Doet me ook terugverlangen naar Flowers for breakfast, waarom zijn die in godsnaam ooit gestopt??

    Lady Linn heb ik 2 seconden gezien, maar dat is absluut niet aan mij besteed, vond het maar enerverende muziek...

    Dj 4T4 viel helaas ook maar tegen, had enorm veel zin om te dansen, maar die muziek deed vrij weinig voor mij... En net dan begon ik me ook nog eens misselijk en duizelig te voelen. Een zoektocht naar een plekje om even te bekomen leverde niks op, en dan zijn we dus maar naar huis gegaan, helaas!

    Een meisje dat poepeloere zat was en aan de nek ging hangen van een nerd, die spijtig genoeg voor haar blijkbaar weinig zin had om in te gaan op haar overweldigende avances, met traantjes als gevolg.

    De nodige politiekers, met op kop natuurlijk Freya, die ronddartelde en zag dat het goed was.

    Een grappige mix aan mensen; pubers, vijftigers, mannen in kostuum, gedreadlockte medemensen, hip en minder hip volk. Best wel leuk, die erg brede waaier aan mensen. Schoon volk, minder schoon volk, jong en oud, grappig en irritant, heb mijn ogen de kost gegeven!

    Conclusie: het was véél te snel gedaan, en het was super!