UA-104319606-1

shoppen

  • Soms zouden ze mijn bankkaart moeten afpakken...

    Zaterdag nog eens naar Antwerpen getreind voor een decadent dagje van zelfverwennerij. Eerst lekker gaan eten met een vriendin en vooral veel bijgebabbeld over het zwanger zijn, onze gemeenschappelijke status momenteel, want alhoewel we bijna elke twee dagen mailen is er toch nog steeds veel te vertellen, zo blijkt... Na het eten kwam een tweede vriendin erbij, niet zwanger maar desalniettemin meegetroond naar Fragile want ik had nog een kortingsbon na mijn wintershoppinguitspatting en nood aan een leuk truitje. Ik zou mij beperken tot die ene trui zodat de kortingsbon optimaal kon renderen, maar stapte uiteraard de winkel buiten met een nieuw kleedje en twee truitjes, dunne dan nog, geen putje-winter toestanden. Wat ik voor mezelf volledig kan verantwoorden aangezien ik uitgerekend ben voor eind november en wanneer het echt heel koud gaat zijn ik weer gewone winterkleren zal kunnen dragen en met deze vroege herfst annex kwakkelzomer NU al behoefte heb aan truitjes. Soms kan ik alles goedpraten.

    Daarna langs Zappa's en me kunnen inhouden, de supercoole schoenen niet gekocht (en nu spijt, natuurlijk), enkel een paar leuke oorbellen.

    En dan was het tijd voor een terrasje, de zon scheen de zwangere vrouwen wilden neerzitten, dus tijd voor limonade en taart bij de Pain Quotidien. Het moet een zicht geweest zijn, die vriendin en ik met onze neuzen tegen de etalage geplakt, teleurgesteld door het beperkte aanbod taartjes alhoewel de megaportie pasta van die middag nog een beetje op de maag lag en dan de opluchting toen het winkelmeisje twee verse citroentaartjes in de etalage bijlegde...

    Daar gezeten tot de zaak sloot en dan op naar het station. Alwaar Starbucks nog open was en ik dus besloot maar een trein later te nemen en eerst nog wat verder bij te praten bij een Crème Brûlé Machiato, decadent lekker, alsof de calorieteller nog niet helemaal door het lint gegaan was die dag...

    Eens thuis keek mijn Teerbeminde hoofdschuddend naar de zak met kleren en licht gechoqueerd naar de rekening...

  • Summertime when the living is easy

    2011, het jaar waarin de hoogzomer begon in april en in mei rustig verderging.

    In de lente is de stad gewoon nóg leuker dan in de andere seizoenen. Mijn doorsnee weekenddagen verlopen ongeveer als volgt; boodschappen doen in het groentenkraam aan de Vrijdagmarkt (hopen aardbeien vooral), vers broodbeleg gaan halen in 't een of 't ander leuk winkeltje, uiteraard ook vers brood en koeken, eventueel eens gaan shoppen (de laatste weken serieus overdreven met Birkenstocks, een nieuwe jas, cd's en boeken) en voor koffie en taart naar Or of Julie's House. Ik zou de stad niet kunnen missen, het flaneren door de straten, het tijd vrijmaken voor die lekkere koffie, het altijd kunnen doen en vinden waar je zin in hebt zonder je daarom ver te moeten verplaatsen of veel te moeten plannen.

    Afgelopen weekend werd ik dan ook nog eens ingewijd in Henks Experiment, iets wat ik overigens iedereen kan aanraden, heb gehuild van het lachen.

    Iets minder easygoing is de verbouwing. Dit weekend bleek de aannemer een ganse week niets uitgehaald te hebben. Fijn. Ze weten nochtans dat we eind deze maand willen verhuizen. Dus verliezen ze een ganse week tijd om dan doodleuk te zeggen dat de voorlopige verhuisdatum begin juni is. Zoals in, net niet eind mei zoals jullie gevraagd hadden waardoor we jullie kunnen kloten met een maand extra huur in het appartement. Moest ik een vampiervleermuis zijn, ik dronk hun bloed, maar ik zal dat nu toch eerder figuurlijk doen. En I know, in 'den bouw' is enkele maanden vertraging peanuts maar daarom moet ik het nog niet leuk vinden, toch.

  • G Heaven

    Nieuw leuk merkje ontdekt bij Paleis; G Heaven, een merk dat blijkbaar ontstaan is op de markt van Camden (zeer bekend bij alle Londonfans en shop-aholics neem ik aan) (voor zij die niet mee zijn; dé buurt voor cool, goedkoop en alternatief gerief in London), ondertussen een eigen winkel en nu dus ook te koop in Vlaanderen. Het aanbod is voorlopig eerder beperkt, als ik zie wat voor leuks ze op de site hebben, maar de kleedjes zijn écht de max... (en niet echt duur)

    01009

    06308_1

  • Afgelopen weekend...

    • heb ik nog meer van mijn zuurverdiende centen uitgegeven; nieuwe oortjes voor mijn iPhone nadat mijn vorige het uiteindelijk begaven zes maanden nadat ik erop had getrapt (duur dat die dingen zijn, zucht. 69€ voor een klein prutsding waar geluid uitkomt), een externe harde schijf zodat al mijn foto's veilig staan als onze onbetrouwbare pc ooit besluit zwaar te crashen (licht crashen doet hij geregeld) en een nieuwe agenda voor volgend jaar (eens een Moleskine ipv de gewoonlijke Solidariteitsagenda).
    • maar ook een nieuwe bleekgrijze jeans bij de Inno, in de korting, wahee!
    • verruilde ik de zomer- voor de winterkleren en vulde een dikke zak met kleren die ik toch niet meer aandoe voor de kringwinkel
    • en brachten we een wonderlijke avond door in het theater

  • Shop shop shop 'till you drop

    Na vruchteloze zoektochten in Gent en Amsterdam, besloot ik dat drastische middelen gerechtvaardigd waren; een shoppingtrip naar Antwerpen! Stonden op de lijst: een paar platte botjes, misschien een leuk leren vestje en voor de rest zou ik wel zien wat er te krijgen was.

    De voormiddag bleek alvast opnieuw frustrerend, de Campers die ik wou waren niet te krijgen in de Camperwinkel, maar na een superlekkere lunch met vrienden in Lombardia (wat een aanrader trouwens, lekker, gezond, gezellig, enkel niet goedkoop. Maar die gemberthee is werkelijk to die for!!!) gingen de dingen als vanzelf.

    • Ondanks de buitensporige prijs (slik), besloot ik toch te gaan voor een paar bruine Trippens; plat, comfortabel en heel mooi afgewerkt bovenaan. Het moesten platte zijn wegens voetproblemen, en er moeten ook eigen zolen inkunnen. Het enige nadeel vind ik dat je voeten in Trippen schoenen zo groot lijken, en ik heb al geen maatje 36…
      templar_gr


    • De zoektocht naar een leren jas bleek ook al niet evident. Ofwel stond het materiaal me niet aan (van dat dun, veel te zacht flutleer), ofwel was er niets groter te krijgen dan een small (wat op zich perfect mijn maat is, maar onder een winterjas moet bij mij een dikke trui passen), ofwel waren de knopjes of ritsjes niet mooi of was de kleur saai of flets. Net toen ik de zoektocht officieel opgaf, sleurde mijn wederhelft me mee binnen in een mij onbekende lederwinkel, Redskins. Ook daar bevielen de vestjes me niet, tot mijn oog viel op een warm roodbruin exemplaar. Het was gewoon perfect. Maar het was ook te duur en ik wou het dan maar niet passen, gewoon verdergaan en vergeten, een mens kan gelukkig zijn zonder leren jas nietwaar. Mijn wederhelft drong echter aan, en enfin, omdat het zo mooi past kreeg ik het nog cadeau van hem ook. I am a Lucky girl!!!
    • Tijdens de lunch had mijn vriendin me nog enkele goede adresjes aan de hand gedaan, en bij Vegas in de Kammenstraat bleken ze een geweldig uitgebreid aanbod Skunkfunk te hebben, een van mijn favoriete merken. Terwijl mijn wederhelft met de hond des huizes zat te spelen en mij totaal vergaat, vond ik een superzalig kleedje en een zeer aaibaar bruin rokje. Perfect dus om te combineren met die nieuwe botten!
      dress

    • Ondertussen was het al 16u geworden, en onze honden kunnen niet eeuwig alleen thuis zitten (aangezien we geen tuin hebben), dus was het tijd om alweer naar Gent weer te keren. Onderweg echter nog snel een zalig wollen truitje gekocht. Nu nog ergens een broek vinden en een trui die op dat nieuwe rokje past, en ik ben helemaal klaar voor de winter. Ondertussen zijn ik en het nieuwe vestje trouwens volledig onafscheidelijk…
  • I funk like a skunk

    Gisteren voor het eerst deze lente eens gaan shoppen. Eén winkel slechts, maar wel een waar ze enkele van mijn favoriete merken hebben. Het leverde 4 stuks op, allemaal van het superleuke Skunkfunk.
    Van de bende zomerjurkjes die ik paste, zaten er twee als gegoten, een supermooi zwart en een heel leuk rood. De drie andere waren ook niet slecht, maar een mens kan ook niet de hele winkel leegkopen, dus die liet ik maar voor wat ze waren. Een basic zwart topje en een heel leuk groen topje kon ik echter niet laten liggen. De eerste zomeraankopen zijn gedaan!

    Vandaag de jaarlijkse paaseitjes bij de schoonouders en helaas geen zon gezien. Nu nog wat lezen, dan naar House MD kijken en vooral genieten van het vooruitzicht morgen NIET om 7u te moeten opstaan!

    Figo zijn mankepoot is al veel beter, maar nog niet volledig genezen, dus wandelen zit er helaas nog steeds niet in. Naar het park en terug, that's it. We willen het arme beest niet forceren.

  • Solden - Hond zoekt Huis

    Ik weet niet of het de eerste keer was in jaren, of zelfs de eerste keer tout court, maar zaterdag heb ik me in de waanzin van de eerste soldendag gewaagd. Wel goed voorbereid; in de week voordien al in een aantal winkels gekeken of er iets was dat ik nodig had/wou hebben en de dag zelf de grootste gekkenhuizen gewoon vermeden. En op tijd opgestaan ook, om klokslag tien uur stonden we al voor de deuren van de Brooklyn...

    Dat leverde me een mooie jas op, een leuk t-shirtje (dat gezien de huidige temperaturen nog enkele maanden in de kast zal doobrengen) enkele basic bloesjes en een dikke trui (aan halve prijs!). En dan nog een paar schoenen, mijn vierde al deze winter, maar da's een lang verhaal waar ik hier verder niet op in ga gaan.
    En mijn wederhelft, die kocht maar liefst twee nieuwe jassen, een hemdje en een broeksriem. Goeie oogst dus!
    Numph_Sassy

    Het was soms wel op je tanden bijten, zoals ik stond te passen in de Inno terwijl er de een of andere half marginale dame een half uur lang stond te zagen en te zeuren, precies of de mensen in het pashokje daardoor sneller zouden passen. Eerder het tegendeel vrees ik. Maar al bij al viel de waanzin mee en ging het nog vlot.

    Vandaag de eerste werkdag van het nieuwe jaar gehad. De speciale sfeer verdwijnt en we vallen weer in het patroon van elke dag.

    Ondertussen steken nieuwe obsessies de kop op; ik ben een mens van bevliegingen en obsessies. Zo was het spelletje Carcassonne op Oudejaar zo leuk dat ik meteen een eigen spel zou willen aanschaffen. Of lonken verre horizonten deze zomer. De prijzen bij Connections zijn bijvoorbeeld zo goedkoop momenteel dat het bijna geld weggooien lijkt als je níet zou vertrekken. Ok, dat is dik overdreven, maar waar de kost van het vligen vorig jaar de grootste domper op de New Yorkse feestvreugde was, heb je tegenwoordig al een ticket naar de US voor amper 299€. Toch geen geld voor zo'n afstand te vliegen.

    Tot slot probeer ik iemand van een asiel te helpen bij het plaatsen van een Afghaanse windhond. Een prachtig dier, een teefje, amper 4 maanden oud, nog een halve pup, en op zoek naar een nieuwe, warme thuis waar ze graag gezien wordt in plaats van zoals nu in de kale asielkooi te zitten. Als je ook maar iemand kent die gek is van windhonden en een goeie thuis kan bieden, geef dan een seintje. Let wel, het is géén ras voor beginners.