UA-104319606-1

schoenen

  • Nieuwe schoenen

    De dagen zitten weer propvol. Vorige week zowel donderdag- als vrijdagavond naar The Game is Up geweest in Vooruit, een schitterend festival met onbekende buitenlandse kunst; muziek, performance, tentoonstelling, ... Voor wie houdt van cultuur echt een driedubbele aanrader. Een eerste bespreking volgt vanavond op Gentblogt trouwens.

    Zaterdag ook niet stil gezeten, zowel ik als mijn wederhelft hebben ons blitse zomerschoenen aangeschaft. Ik heb besloten het nog eens te wagen met Campers, alhoewel al mijn vorige paren mij blaren geven. Ik kan het niet helpen, ze zien er gewoon zo cool uit...
    20719-011_C

     

    De rest van zaterdag ging naar was en strijk, naar de honden en naar het plannen van onze reis. Ons programma begint stilaan vorm te krijgen; we willen 6 dagen Montréal doen, dan 2 dagen gaan trekken te paard in een natuurpark enkele uren rijden van Montréal en eindigen met een drietal dagen Québec. Waar we niet goed uitraken, is het vervoer. Alles lijkt enorm duur te zijn; de trein is enorm kostelijk en heeft vooral de reputatie soms uren vertraging te hebben, de bus is iets goedkoper en sneller maar lijkt dan weer saaier en minder veilig en auto is ook niet goedkoop, maar lijkt me wel het handigst. Iemand ervaring met verplaatsingen in Canada??

    Zondag dan laadden we onze twee langpoters samen met dit individu in onze auto om naar de Australië-reisfoto's te gaan kijken van deze reizigster. Na wat problemen met een koppige beamer en onze honden die hun weg niet vonden op de zitzakken was het genieten van een hele resem prachtige foto's. Doet de zin om zelf de koffers te pakken en de wereld te verkennen meteen weer met 200% stijgen! Voor de rest gedroegen onze twee langpoters zich trouwens voorbeeldig; geen chips gestolen, geen katten gemolesteerd, echte stadshonden zijn het!

  • Als een nieuw paar schoenen

    Iemand Anyway the wind blows ooit gezien? Ik wel. Meermaals. Om niet te zeggen dat ik de film van voor naar achter ken.
    Enfin, in die film wil een niet al te snugger hoofdpersonage haar ex duidelijk maken dat met hem dansen op een feestje goed voelt, dat bij hem zijn tout court wel goed voelt, dat ze zich die avond in het algemeen dus goed voelt. En het mens gebruikt daarvoor de zinssnede 'Als een nieuw paar schoenen'.

    Hm. Laten we stellen dat de scenarioschrijver (Barman) zeer duidelijk een man is. Ik heb vandaag mijn langverwacht nieuw paar schoenen aan, en goed voelt dat bepaald niet. Ok, het voelt leuk en mooi enzo, dat wel. Heel fijn. Maar comfortabel, neen, dat niet. Mijn tenen hebben het idee toe te behoren aan een Chinese van enkele eeuwen terug, toen ze voeten nog inbonden... Ofzo. Vooraan zitten ze behoorlijk strak, die schoenen. Maar voor de rest geen klachten. Het hakje is een stuk lager dan ik gewend ben (ik draag ofwel 200% comfortabele platte schoenen ofwel mooie hoge hakken-schoenen, maar niets tussenin) en dat stapt wel makkelijk. Ze zijn goedgekeurd. Ook al is het momenteel ergens ook wel afzien...

    Zouden mannen dat eigenlijk ooit doen, schoenen kopen waarvan ze van minuut 1 weten dat ze niet 100% comfortabel zullen zijn, gewoon omdat ze zo verdomd mooi zijn???
    Ik denk het niet...

  • De buit is binnen!

    Het is mij gelukt! De schoenen die ik nu al drie weken wanhopig probeer te bemachtigen, zijn ein-de-lijk de mijne...

    Drie weken geleden zag ik hier in Gent een paar superzalige schoenen, maar ze waren enkel nog in maat 37 verkijgbaar... Bijna elke schoenenwinkel in de stad afgelopen die dag, maar ik vergeleek alle andere schoenen met dat ene paar, en ze kwamen gewoon altijd slechter uit die vergelijking. Als ik mijn zinnen op iets gezet heb, kan ik nog heel moeilijk switchen naar iets anders.
    De week erop dan speciaal naar Antwerpen, omdat daar een héél mooie schoenenwinkel is. En zowaar verkochten ze daar 'mijn' schoenen, maar ook daar enkel nog in kleine maten. De frustratie steeg...
    De week erop opnieuw naar de Gentse winkel, omdat ze daar gezegd hadden dat er op het einde van september een soortegelijk model zou binnenkomen. Dat was er echter niet.

    Ondertussen speur ik het net af, op zoek naar verkooppunten of info over dat merk, zonder rsultaat.
    Op een dag zijn we echter bij mijn moeder op bezoek, en heel toevallig ligt daar een exemplaar van Goed Gevoel, dat een collega van haar gekocht had voor de gratis hartslagmeter en dan aan haar gegeven omdat er iets in zou staan over kanker. Ik doorblader dat boekje, en wat zie ik op de allerlaatste bladzijde, een advertentie voor een schoenenwinkel in Malderen waar 'mijn' schoenen bijstaan. In mijn hoofd begint een plannetje te rijpen... Malderen ligt niet ver van Londerzeel, en dat ligt dan weer op de weg van het werk naar mijn schoonouders...

    En vrijdag zie ik dan mijn kans, de honden zitten die dag bij mijn schoonouders, en wanneer mijn wederhelft mij komt ophalen, vraag ik om snel een ommetje te maken en naar die winkel te rijden.
    We rijden compleet verkeerd, want die winkel blijkt echt in het hol van Pluto te liggen. We rijden langs veldwegeltjes en dorpjes waar ik nog nooit eerder geweest was; Buggenhout, Steenhuffel, Oppen, St Amands,... De ene omleiding na de andere, tot we uiteindelijk Malderen vinden, in the middle of nowhere. En in die winkel vind ik dat 'de' schoenen, en zelfs nog in mijn maat! En door een bonnetje dat bij de advertentie zat zelfs nog €8 goedkoper. Mijn weekend kan NIET meer stuk... Moest die schoenen gewoon hebben...
    schoenenweb

     

  • Schoenen of messen?

    Maandagochtend. Meisje staat voor haar kleerkast: wat moeten we nu weer aandoen? Zal het snel gaan regenen, of zal het nog lang warm blijven? Kleedje of broek? Topje of Tshirt?
    Een nieuw kleedje wordt het dan, nog niet gedragen. Luchtig in de hitte en toch ook niet te fris als het weer keert.
    Probleem twee: welke schoenen. De enige zomerschoenen waar ik geen blaren van krijg, zijn mijn Teva-sandalen. Maar die staan zo lomp...
    Hm, ga mijn trouwschoenen aandoen, Campers, rubberen zool, geen blaren mee gehad op de grote dag.

    Slechts een probleem: die schoenen zitten rond mijn hiel met een elastiek in plaats van een riempje. En ik heb blijkbaar zo'n onmogelijke voeten dat elastieken daar altijd direct afvallen... Nu ja, het zal wel meevallen.

    Wel, het viel niet mee. Ik heb geteld en de elastieken blijven géén vijf passen zitten. Dan zakken ze af, schoenen beginnen te klepperen en te schuiven, enfin, ik leg met veel moeite de tien minuten stappen naar het station af en constateer daar drie ontvelde plekken die pikken als gek. En dan moest het ergste, het kwartier stappen naar mijn werk, nog komen.

    Ik sla in paniek. Zielige smsjes gestuurd naar wederhelft. Die was zelf met de auto in Brussel, en besloot mij op te wachten aan het station. Mijn ridder op het witte paard!!!

    Heb ondertussen drie pleisters op mijn voeten gedaan, en nu is het draaglijk, toch zo lang ik niet beweeg. Uitprints gaan halen op het eind van de gang, is plots een zware taak, net zoals koffie gaan halen in de keuken hier vlak naast...
    Ben ik nu echt gedoemd om tot het eind der tijden enkel gemakkelijke maar lichtjes lompe Teva-sandalen te dragen? Of een taxi te nemen elke keer ik eens zomerschoenen wil dragen? Want mijn kast puilt uit van de mooie sandalen, die ik nooit draag... Moet ik mijn stappen beperken tot vijf per keer, om dan elastiekjes op hun plaats te heisen of pleisters te kleven?

    heel

     

    Foto: de mooie boosdoener
  • Going all girly...

    Is het nu typisch vrouwelijk om een ganse week te dromen (en je mag dit zelfs letterlijk opvatten) van een paar schoenen? Vorige zaterdag (tijdens mijn tweede shoppingzaterdag op rij, ben ik nu een shopaholic?) een paar Camperschoenen zien staan, besloten dat het niks voor mij was, maar sindsdien die schoenen niet uit mijn kop kunnen krijgen. Op zich heb ik geen nood aan die schoenen, om te werken kan ik ze toch al niet dragen (er zit een hak van 8cm onder heb ik net op de site gezien, en dat doe ik mezelf niet aan, ik moet nog een flink eindje stappen van de trein naar het werk...), om met de honden te gaan wandelen evenmin,... Enfin, mijn kast puilt eigenlijk al uit van de schoenen die ik mooi vind, maar die ik té weinig kan dragen. Ik ben nu eenmaal een mens dat alles te voet doet en dus stevige stappers nodig heeft... Nu ja, uitpuilen is een veel te groot woord, zoveel zijn het er niet, maar toch, ik doe het zo graag, nog een nieuw paar kopen...
    Morgen ga ik dus passen, en oh wee als mijn maat er weer eens niet in is, mijn hart zal gebroken zijn...

    De girlie-moods lijken echt wel iets van de laatste weken. Heb vorige zaterdag en de week erop ook enkel rokken en kleedjes gekocht. Heb anders ook wel dringend een broek nodig, maar neen, enkel rokken en kleedjes dus...Beetje inhoudsloos, dat shoppen, I know, maar heb er gewoon zo'n zín in...