savannah

  • Roadtrip Deep South: Atlanta-Savannah

    Maandagochtend en jetlag a volonté, om 4u was ik al klaarwakker. Toch nog in bed blijven liggen en uiteindelijk om 7u gaan ontbijten. Het ontbijt in de Holiday Inn was niet slecht, maar supervettig; eieren en vlees, bagels, koude wafeltjes, fluo ontbijtgranen en mierzoete maar heel lekkere cinnamonrolls. Ik las nog even in onze gratis krant, de USA Today, waar helemaal niets instond. Behalve dan dat het in de rest van de VS berekoud was, gelukkig maar dat we voor het Zuiden hadden gekozen en niet voor de Westkust, we hadden lang getwijfeld...

    Om half negen stapten we in het gratis shuttlebusje dat ons afdropte aan de ingang van het gloednieuwe treinstation naar het Rental Car Center. Sinds enkele maanden nog maar zitten alle huurautobedrijven samen op een nieuwe site die door een onbemand treintje verbonden is met de luchthaven. Het rook er zelfs nog naar het nieuw. Nog voor 9u waren we in onze witte Nissan Versa van Hertz onderweg naar Savannah. Conclusie: in Amerika is weinig openbaar vervoer, maar als ze iets in die zin organiseren, dan doen ze het wel goed. Alles wees zichzelf uit en zonder ergens ooit tijd te verliezen stap je van het ene naar het andere, allemaal gratis.

    Zonder enig probleem reden we 400km naar Savannah, van begin tot eind mooie snelweg door een niemandsland van bossen. We waren blij dat ons autootje airco bleek te hebben want buiten was het alweer 29°.

    savannah2
    Tegen 14u kwamen we toen aan onze bed and breakfast, de Inn at 909 Lincoln, een prachtig gerestaureerd houten huis van eind 19e eeuw, met 3 zeer mooi ingerichte gastenkamers. Elaine, de eigenares, bleek familie te hebben in België en twee asielhonden, wat meteen een band schept. We babbelden honderduit en ze maakte ons ondertussen wegwijs in het huis en gaf volop tips van restaurantjes en bezienswaardigheden. Ondertussen hadden we nog altijd niets gegeten, en via Elaine kwamen we terecht in de Sentient Bean, volgens Elaine het Amsterdam van Savannah. Binnen zat het inderdaad vol met alternatief volk, wat in combinatie met superlekkere koffies en broodjes een vrij fijne combinatie bleek te zijn.

    Na dat broodje gingen we op stadsverkenning. Langs de vele pitoreske pleinen wandelden we helemaal tot aan de rivier. Even een kleine geschiedenisles, Savannah werd in 1733 gesticht door Oglethorpe, tevens stichter van de kolonie Georgia. Het plan van de stad had Oglethorpe al in Engeland ontworpen, lang voor hij wist exact waar Savannah zou liggen, en zo werd Savannah de eerste gesplande stad van de VS. Het plan bestaat uit een raster van wijde straten met maar liefst 22 schaduwrijke publieke pleinen. Zoals de meeste steden raakte de stad helemaal in verval in de jaren 1900, alle prachtige villa's kwamen leeg te staan en de mensen vluchtten de stad uit wegens onveiligheid. In de jaren 1950 begon een groep vrouwen echter te ijveren voor het herstel van het historisch centrum, en dit met onzettend veel succes. Nu heeft Savannah een van de grootste en best bewaarde historische centra van het hele land, wat elk jaar veel toeristen lokt, en terecht.

    Megahoofdpijn en jetlag dreven ons tegen 18u echter terug naar onze kamer en na een soepje uit de supermarkt te hebben opgewarmd en nog wat gelezen te hebben op het terras van de bed and breakfast kropen we op tijd ons bed in.
    savannah