roussilon

  • Frankrijk 2016: rousillon en la ferme aux crocodiles

    Zaterdagochtend trokken we naar de okergroeve van Rousillon. Daar kan je een wandeling maken (betalende toegang) tussen de rode rotsen. Trappen op, trappen af, soms is het best heet in de groeve maar als je zoals ons smorgens gaat is het heel goed te doen. Er zijn heelder stukken waar bomen de nodige verkoeling bieden.

    Er zijn 2 paadjes, een van een half uur en een van een klein uur. Tenzij je de 70 voorbij bent of in een rolstoel zit, kan je gerust de grootste wandeling kiezen, zelfs de dochter van 2,5 heeft die grotendeels zelf gestapt. En zoon liep als strenge gids op kop. Wanneer mevrouw toch geen zin had, kon ze in de draagzak. Fijn trouwens dat er nog twee andere vrouwen waren met het nageslacht in de draagzak, zij het wel telkens nog vrij kleine babietjes. Een had hetzelfde hoedje als de dochter en de mama lachte naar ons, de lach van een mede-draagster.

    spannend dit jaar is trouwens dat de Dochter sinds twee weken luierloos door het leven gaat maar dat nog niet voor de volle 100 procent onder de knie heeft. Zeker als er nog geen kaka is geweest die dag... Maar we hebben het al alle uitstappen droog gehouden.

    na een glaasje in een café naast de groeve naar ons ruim en gezellig vakantiehuis voor stokbrood, kaas en fruit. We zitten hier echt in een fruitstreek en de verse kersen en meloenen verkopen ze overal langs de kant van de weg. Dan een dut voor de jongste en de oudste proberen te overtuigen om niet te gaan zwemmen op het heetste van de dag. Een keer 15u dook het jonge geweld toch het water in en bleef daar de rest van de namiddag en avond. 

    Vandaag, dag 5 alweer, een rustige ochtend in huis. Er zit een straffe wind buiten die het merkelijk frisser maakt; we moesten zowaar zelfs binnen ontbijten. Tegen 11 u reden we naar het centrum, waar op zondag een hele grote markt is en het over de koppen te lopen is ( tip: parkeer buiten het dorp en neem de gratis shuffle, waar toch helemaal niemand anders gebruik van blijkt te maken). Nog een beetje rondgewandeld in het dorp en dan gaan eten op het terras van Casa di paolo. Historisch moment, de eerste keer ooit dat de dochter meer 10 minuten in haar eetstoel bleef zitten. Historisch ook omdat ze zowaar meer dan de helft van haar kindermenu heeft opgegeten. Wauw. Echt gezellig was dat. Want we hebben daar uiteindelijk zeker anderhalf uur zitten tafelen, met zijn tienen. Daarna reden we door naar La ferme aux crocodiles, op een uurtje rijden. Heel leuk voor de kindjes. In een heel grote gekoelde serre zitten verschillende soorten krokodillen, reuze- schildpadden, slangen en vogels. Het is toch weer eens iets anders dan de traditionele dierentuin. Krokodillen zijn wel degoutant luie beesten en meestal te lam om zelfs maar te knipperen, maar af en toe bewoog er eens een en dat was wel indrukwekkend. En met een twee- en een vierjarige is het een schot in de roos, alhoewel de nichtjes van 11 en 13 zich ook prima amuseerden.

    in de late namiddag wilden de kindjes nog gaan zwemmen maar de dochter kwam er dankzij de stevige wind letterlijk blauw en onderkoeld uit. Nog wat spelen, film kijken, uiteindelijk was het 21u30 eer ze in hun bedje lagen. Al vrees ik dat ze daardoor morgenvroeg geen half uur langer gaan slapen...

    image.jpg

    image.jpg