UA-104319606-1

rijsel

  • Rijsel here we come

    Ik heb verdorie lang getwijfeld. Eeuwen terug had ik mijn wederhelft beloofd dat we voor zijn veertigste verjaardag samen op weekend zouden gaan. Wij twee, geen kinderen. Naar Londen, want daar is hij nog nooit geweest. Wat ik echter niet had verwacht, was dat nu die gebeurtenis dichterbij komt, ik het zo moeilijk zou hebben met de scheiding van mijn dochter.

    Kort gezegd, ik vind 2.5 te jong om gescheiden van haar te slapen.

    Ik weet dat het in onze moderne maatschappij bon ton is dat heel kleinere kinderen al van jongsaf overal gaan uit logeren. We leven in een wereld waar alle aandacht gaat naar het de wensen van het individu en moeders en koppels hebben recht op eigen tijd, zonder kinderen. Denk maar aan de dooddoener 'een gelukkig mama is een gelukkige baby'. Sinds kinderen worden opgevoed in kleine kerngezinnen en niet meer in grotere verbanden, staat er ook ontzettend veel druk op de schouders van moeders en vaders. En we willen allemaal alles; een goede mama zijn maar ook een coole vriendin en sexy echtgenote. Enfin, het leidt hier te ver, maar ik heb nog geen nacht gescheiden geslapen van mijn dochter en ik weet ook niet of zij en ik hier al klaar voor zijn.

    Feit is dat ik geloof in de principes van attachment parenting en daarbij hoort ook lang borstvoeding geven en samen slapen. In de praktijk staat haar bed dus naast het mijne en werd ze tot voor enkele weken elke nacht minstens 1 keer wakker voor een nachtvoeding. Wat maakte dat op weekend gaan zonder haar compleet out of the question was.

    Maar sinds enkele weken gebeurt het vaker en vaker dat ze doorslaapt. En merk ik ook zowel bij mezelf als bij de wederhelft dat de nood aan een klein beetje tijd voor onszelf en elkaar niet hoog, maar acuut is. We zitten niet op ons tandvlees maar op ons kaakbeen, bij wijze van spreken.

    En dus heb ik eerst lang getwijfeld en dan maar de knoop doorgehakt; we gaan op weekend. 1 nachtje maar. Zien hoe dat gaat. Geen Londen, hoe leuk ook, want als je al enkele uren moet reizen blijft er van de tweedaagse weinig over. En bovendien wil ik een rustig weekend, waarbij niks moet. Bij Londen krijg ik toch weer snel het gevoel dat ik er het maximum moet uithalen en ga ik vermoeider thuis komen dan ik ben vertrokken. En dus werd het Rijsel. 1 uurtje trein, 1 nacht in een mooi hotel. En de rest zien we wel. En ik ga proberen eens goed te slapen. Benieuwd wat dat gaat geven...

    En onze dochter en zoon? Die gaan logeren bij de oma en de opa. Ze kennen het daar want ze verblijven er elke woensdag. En Zoon gaat er in de schoolvakanties regelmatig logeren en vindt dat top. Kleine zus zal dus allemaal vertrouwde gezichten om zich heen hebben en zich ongetwijfeld rot amuseren. Hoop ik...

    Wie heeft er trouwens tips voor een bezoek aan Rijsel? Leuke koffiebars, toffe caféetjes, mooie winkeltjes, ik ben heel benieuwd...