UA-104319606-1

resto

  • Lof

    Ik kan zwaar genieten van een avondje uit gaan eten. Niet alleen omdat zo'n zeldzame avond zowat de enige gelegenheid die er is om nog eens een echt gesprek te voeren met de wederhelft en omdat ik dan eens kan eten zonder dan mijn dochter haar aardappel in mijn oor probeert te steken. Maar ook en vooral omdat lekker eten in een aangename sfeer echt in de top 5 van mijn favoriete dingen staat. Met lekker eten, kan je mij heel blij maken.

    Vaak keer ik daarvoor weer naar oude vertrouwde adressen, maar in de kerstvakantie ontdekte ik zowaar twee nieuwe gelegenheden. En allebei een schot in de roos.

    Over de gezonde veggie lunch van Lokaal had ik het reeds, dus laat me nu eens vertellen over de aangename avond die we sleten in Lof.

    Ik kwam bij Lof terecht via de lijst van veggiefriendly places van Eva. Eigenlijk had ik het Pakhuis op het oog maar daar zat het helemaal vol gereserveerd, veel andere waren gesloten op een maandag in de kerstvakantie en Lof wou ik al lang eens uittesten.

    Het restaurant hoort bij een hotel, wat zich automatisch laat voelen. Op deze vakantie avond waren er bijvoorbeeld net iets meer babies en kinderen aanwezig dan een mens om 20u verwacht op restaurant. De rest van de mensen waren allemaal net iets ouder.

    Lof is best een chique restaurant, poepchique bediening aan tafel, je jas aannemen, dat soort dingen. Maar door de hotelgasten van diverse pluimage die er ook zaten had het geheel zeker geen geforceerd netjes gevoel, integendeel.

    Het voor mij grootste pluspunt, is dat je hier vegetarische keuken van niveau krijgt. Geen obligatoire lasagna of pasta maar echte gerechten en een echte kaart. Je kan kiezen voor 3,4 of zelfs 5 gangen. Ik koos de 3 gangen menu, wat voor vegetariërs afklokt op 37.5€. Mijn wederhelft koos a la carte, omdat hij al het wild in de menu niet echt kon appreciëren.

    Er verscheen al meteen een hapje op tafel. Een klein glaasje met iets heerlijk fris van groenten. Het is alweer te lang geleden om me de details te herinneren, maar ik weet nog dat het fris was, heerlijk en niet te zwaar op de maag. Een veelbelovende opener.

    Ik ben ondertussen ook vergeten wat de wederhelft at, dus ik beperk me verder tot mijn eigen eten...

    Het voorgerecht was een bordje rond aardpeer, appel en citrussmaken. Ik ben niet echt zwaar fan van aardpeer, maar het was echt een schot in de roos. 

    Lof.jpg

    De kok van Lof ziet zijn groenten graag, zoveel is zeker. Hier geen schaambladje sla of 1 gedrapeerd jong worteltje, maar de groenten vormen het hart van het gerecht. Met veel groenten die op allerlei manieren bewerkt zijn. Krokantjes en schuimpjes dus. En exotische ingrediënten naast dus oude getrouwen zoals die aardpeer. De porties zijn niet heel groot, anders red je het ook niet als je minstens drie gangen wil eten, maar het is werkelijk een explosie van smaken. Alles klopt gewoon. Ik was echt razend enthousiast.

    Een tijdje later (niet te lang, niet te kort) volgde een hoofdgerecht gecentreerd rond pompoen en sinaasappel en iets met koffie erin verwerkt, dat ik echter niet heel hard heb geproefd. Wederom heel smakelijk allemaal.

    Als dessert kreeg ik een compositie met passievrucht, chocolade en kokos.

    dessert Lof.jpg

    Aan de overkant verscheen de crème brûlée, die eigenlijk uit twee dessertjes bleek te bestaan, een klein potje crème en dan nog een bordje met ander lekkers. En bij de koffie tot slot verscheen nog eens een bordje met drie hapjes voor elk. Wat een verwennerij.

    Een avondje decadent uit gaan eten is niet heel goedkoop. Ik betaalde iets meer dan 100€, maar daarvoor kregen we aperititief, wijn en water en drie gangen. Wel ging er nog 10% af omdat ik een Eva lidkaart heb...

    Geen restaurant voor een snelle hap of om wekelijks te doen, maar als je iets te vieren hebt of gewoon jezelf eens uitgebreid wil verwennen en een zwak hebt voor heerlijk klaargemaakte groenten, schuimpjes en toestanden, dan moet je bij Lof zijn.

  • Dagje Brussel

    Alhoewel ik elke dag in Brussel kom voor het werk, ken ik de stad eigenlijk niet. Eén dag per jaar gaan we op stap met het team en kom ik telkens tot de conclusie dat er toch veel toffe dingen te zien en te doen zijn in Brussel. Maar er zelf eens een dagje doorbrengen, dat lukt blijkbaar toch niet. Soit.

    Mijn werk situeert zich eerder in het Noorden van de stad, zaterdag hadden we afgesproken in het Zuiden. We begonnen in een geweldig Libanees restaurantje in de Marollen, Al Jannah. We bestelden allemaal een ander voorgerechtje (bijna alle voorgerechten bleken vegetarisch, zalig) en deelden die dan met elkaar. In mijn buurt oa slaatjes, tabouleh zoals ik het nog nooit had gegeten (heel veel groene kruiden) en moussaka, ook met totaal andere smaken dan ik gewend ben. Nog wat plat brood erbij. Heerlijk! En echt niet duur (5 euro per voorgerechtje).

    Het hoofdgerecht waren er diverse vlezige opties en koos ik uiteraard de 'assiette végétarienne'. Een lekker samenraapsel van diverse warme en koude mezzes. Het grappige was dat iedereen een ander bord kreeg, ook al was het officieel hetzelfde gerecht. Voor 11€ hadden we enorm lekker gegeten. Toch nog een assortiment aan dessertjes besteld en opnieuw gedeeld met de tafel, het deed een beetje aan van die Marrokkaanse hapjes denken, zoet maar oh zo lekker...

    hallepoort,restaurant,resto

    Met gezellig volle maag wandelden we over de ondertussen bijna helemaal opgeruimde markt van het Vossenplein tot aan de Hallepoort waar er een enthousiaste gids op ons wachtte. Een goede gids kan bij zo'n dingen toch wel een wereld van verschil maken. De Hallepoort is op zich een mooi en heel interessant gebouw en je kan er gerust wat tijd spenderen, maar zo iemand die je meeneemt en die wat boeiend kan vertellen, maakt het echt razend interessant en ook gewoon erg leuk. Veel bijgeleerd eigenlijk, en dat allemaal op een zaterdag...

    hallepoort,restaurant,resto

  • Les larmes du tigre

    Aan de achterzijde van het justitiepaleis in Brussel ligt een bijzonder leuk Thais restaurant. Tot hiertoe had ik enkel ervaring met relatief goedkope Thaise eethuisjes, een beetje sjofel van interieur en wisselend van succes. Les Larmes du tigre echter is een behoorlijk chique restaurant. Het soort waar je moet bellen aan de voordeur, waar je vervolgens welkom wordt geheten en je jas aannemen...

    Het eerste wat opviel, was het bijzonder mooie interieur. Het restaurant is opgedeeld in verschillende ruimtes, die weliswaar allemaal open zijn en in elkaar doorlopen, maar toch veranderen van sfeer. Wij zaten in een ruimte met witte muren en een dubbele rij foto's aan de muur. De ruimte daarlangs was dan weer rood geschilderd. Rood, wit en zwart waren de steeds weerkerende kleuren; zwart van de tafels, rode kaarsen in zwarte houders, witte parasolletjes aan het plafond, witte of rode muren,... Zelfs de toiletten waren volledig zwart en deden erg design aan...

    Maar je gaat natuurlijk niet enkel op restaurant om van het interieur te genieten. Het eten is toch ook niet volledig onbelangrijk.... Omdat we in groep waren, konden we niet a la carte eten, maar kregen we een menu. Eentje voor de vleeseters en eentje voor de vegetariërs.
    Beginnen deden we met twee miniloempiatjes, geserveerd in een vierkanten schoteltje en gedrenkt in een licht pikant sausje. De tweede gang bestond uit nog een drietal loempiatjes, deze keer uiterst kunstig geserveerd in een rieten houdertje, versierd met een orchidee, een blad en een wortel in een vormpje (een schildpad, een kraanvogel,...). Ook hier was er weer een lekker sausje voorzien.
    Dan kwam er een bordje met één minuscuul bolletje sorbet op. Sommigen vroegen zich al bezogd af of hiermee de maaltijd al ten einde af, maar neen, die bleek bedoeld om te mond af te koelen.
    Hierna kwam het eigenlijke hoofdgerecht. Een kom rijst en vier kommen met andere gerechten: een salade, gewokte groenten met tofu, noedels en een bereiding met kokosmelk. Heerlijk!
    Daarna was het echter nog niet gedaan. Iedereen kreeg nog een vierkanten houten bord, met daarop vier hapjes. Een klein ijsblokje met daarin de heerlijkste sorbet die ik al ooit gegeten heb (maar van wat? Donkere bessen?). Een mini chocolademoussegebakje. Een brokje ananas en een brokje mango in een sausje en tenslotte een gebakje gevuld met ijs en overgoten met een beetje chocolade.
    Ik vond het een bijzonder leuke ervaring om zo veel verschillende dingen te kunnen proeven tijdens een maaltijd, en ze waren allemaal bijzonder verfijnd en lekker. Geen aanslag op je smaakpapillen, maar net een streling ervan.
    Ook de bediening was een verademing. In sommige restaurants word je als groep eerder als een pest dan als klant aanzien, maar hier werden we verwend. De schuchtere ober boog als en knipmes achter je schouders om je beleefd toe te fluisteren of je nog niets nodig had, in vlekkeloos Nederlands (in dit overwegend franstalige etablissement).
    Een aanrader!

    Les larmes du tigre, Wynantsstraat 21, 1000 Brussel.