UA-104319606-1

rafa

  • Rafa

    Ik ben geen sportfan, meer nog, ik heb een absolute hekel aan sport op tv. En aangezien er met de jaren hoe langer hoe meer sport op tv lijkt te zijn, erger ik me tegenwoordig wekelijks geel, groen en blauw; de jaarlijks terugkerende miserie van de Tour, het afgrijselijke voetbal, het F1-geronk; ik kijk eerlijk gezegd nog liever naar het testbeeld.

    Dat ik ook niks heb met tennis, zal dan ook niet verbazen. Een match van Clijsters heb ik nooit gezien, ik heb iets tegen dat mens, en van Henin zag ik nu en dan eens een kwartier, maar that's all.

    Maar onlangs ontdekte ik het bestaan van Nadal, en sindsdien wil ik al eens kijken, nu en dan een kwartiertje, zij het enkel als hij speelt. Want geef toe, die 22-jarige Spaanse tennisser is de lekkerste brok in de sportwereld. Het perfecte lijf, je reinste puppy-ogen, prachtig lang haar; elke beweging die die mens maakt is een streling voor het oog. En dus kijk ik.

    Ik snap uiteraard de ballen van dat rare tennisreglement, dus heb ik iemand nodig die me telkens uitlegt wat er aan't gebeuren is, en die taak neemt mijn wederhelft dat gedwee op zich. Zo ook zondag, tijdens de nu al historische finale van Wimbledon, waarbij Rafa de Zwitser Federer (die ik meestal bestempel als 'die vieze Zwitser) bijna vijf uur lang het vuur aan de schenen legde om uiteindelijk meer dan verdiend te winnen.

    Schoon...

    rafael-nadal-miami082