UA-104319606-1

parijs

  • Pech

    Ik had dat beter niet gezegd, dat ik decadent hard verwend ben. Want enkele dagen later is het al veel minder. In plaats van op de trein naar Parijs, zit ik thuis verpleegster te spelen. Mijn wederhelft is vrijdagochtend naar de dokter gegaan, en het verdict luidt Mexicaanse griep. Geen Parijs dus.

    Nu ja, we gaan proberen om maandagochtend toch nog te vertrekken, tot dinsdagnamiddag dan, en zo ons Editorsconcert niet te moeten missen. Onze Thalystickets van zaterdag vervallen, krijgen we uiteraard geen eurocent terugbetaald. Van onze twee gemiste hotelnachten gaan we er één moeten betalen, en natuurlijk hadden we net een iets mooier en dus duurder hotel geboekt dan gewoon voor het goedkoopste te gaan. Tot slot nieuwe treintickets moeten kopen voor maandag, tickets die natuurlijk dubbel zo duur zijn dan diegene die we hadden. Enfin, we verliezen dus 300€ door die Mexicaanse griep, maar ik beloof plechtig dat ik daar verder niet over zal zeuren als we dan maandag toch kunnen vertrekken, en mijn wederhelft dus goed genoeg is dan en mij niet heeft besmet...

  • Editors Parijs

    Ik wou perse naar Editors, maar Vorst is al eeuwen uitverkocht en de Lotto Arena is een verschrikkelijk slechte zaal, dus ik ben weer eens een tikkeltje zot geweest en heb net kaarten besteld voor Editors in Parijs... En nu maar hopen dat het even zalig wordt als Kings Of Leon in Parijs...?

  • Morgenavond...

    Morgenvroeg naar Parijs, op zich al niet slecht, en dan 's avonds Kings of Leon in de Olympia. Ik sta te trappelen!!Zo klonken ze gisteren....

  • Parijs = lekker eten

    Vijf dagen Parijs, twee keer per dag op restaurant, een mens moet al creatief zijn om dan niet compleet overeten thuis te komen. Gelukkig heeft Parijs veel restaurantjes, wat zeg ik, de hele stad lijkt wel één gigantisch restaurant te zijn; Frans, Japans, Chinees, Indisch, Pakistaans, Turks, Marokkaans, Italiaans, Grieks, noem maar op. Ook voor vegetariërs is Parijs een waar paradijs. Met de lijst van veggie restaurant van Happy Cow in de rugzak kwamen we overal...

    Onze eerste avond en meteen het beste restaurant. La Victoire Suprême du Coeur, een begrip onder vegetarische Parijsreizigers. Toen we toekwamen, bleken de de allereerste gasten van de avond te zijn. We installeerden ons aan een gezellig tafeltje, en verloren onszelf in de zeer speciale kaart; Transcouscous Goa, Risotto met Shitakes, Seitanstoofpotje, 'Cubique de bourguignon des sous-bois ',... Zeer exotische namen voor al even exotische gerechten, zo bleek. Mijn couscous werd geserveerd om een bord vol zeer exotische smaken, stukjes gerookt nepvlees, vreemd uitziende maar zeer lekkere noten en groenten en de allersmakelijkste couscous met rozijntjes. Ook de seitanstoofpot viel aan de overkant van de tafel in de smaak.
    We gingen die eerste avond meteen voor het uitgebreide lekkerbekgenieten, en bestelden nog een dessert; ik nam de overheerlijke chocoladefondue met fruit en koekjes. Ook de kleine expresso's gingen er vlot in.
    Een van de lekkerste veggie resto's die ik ken, maar wel duur; 18 tot 19€ voor het hoofdgerecht, 6 tot 8€ voor het dessert. Maar een mens mag zichzelf al eens verwennen, niet?

    De tweede dag gingen we voor een snel broodje in de Subway, niet super maar ook niet vies, en 's avonds beloten we na de overdaad van de avond ervoor iets te matigen en kozen we een volledig vegetarisch Chinees restaurantje uit, Tien Hiang. Een klein restaurantje, vrij kaal ingericht, eerder kantine-achtig aandoend, maar voorzien van een kaart met tientallen volledig vegetarische gerechten, met telkens een veggie variant van de traditionele kip, rund en zelfs scampis.

    De derde dag dan, kozen we 's middags voor een grote portie soep en een vers broodje bij de Bar a Soupes, een mini restaurantje met elke dag keuze uit acht verschillende soorten soep. Supervriendelijke bediening, lekker en goedkoop gegeten, en gezond vooral.
    's Avonds trokken we naar een andere veggie trekpleister van Parijs, Le Grenier du Notre Dame, een restaurant dat dit jaar blijkbaar net zoals ik zijn 30e verjaardag had gebierd. Het kleine, gezellige restaurantje zat goed vol, maar er was toch nog een klein tafeltje over voor ons. Leuk interieur en lekkere kaart. Zelf koos ik opnieuw voor de couscous, mijn wederhelft ging voor de seitansteak met champignons. Heel lekker. Zoals altijd kregen we gratis een wijnfles gevuld met kraantjeswater, een goede manier om aan de buitensporige drankprijzen in Frankrijk te ontkomen, en iets wat ze ook dringend zouden moeten invoeren in België. Ook hier lieten we ons verleiden tot een dessert, een gedeelde bananenmousse met chocolade en caramelsaus, heerlijk!

    Op de vierde dag belandden we 's middags bij Maoz Vegetarian, een mij tot dan onbekende keten van veggie fastfood, veelal falafel. Je kiest wat je wil eten, en mag zelf zoveel groenten en saus als je zin hebt in je broodje scheppen. Spotgoedkoop maar superlekker.
    's Avonds zwierven we wat rond in Pigalle, de wijk van ons hotel, maar vonden daar enkel schimmige restaurantjes, en de Italiaan die een superlekkere kaart had was net die dag (zondag) gesloten. Dus weer de Parijse metro op, de Happy Cow uitprints in de hand, en op naar Le Potager du Marais, een klein veggie eethuisje met vrij basic eten. We werden vriendelijk en goed bediend, en mijn chili sin carne kwam snel op tafel, maar ik miste de verfijnde keuken van de voorbije dagen wat. Niettemin zeker niet slecht!

    De laatste dag alweer, 's avonds laat terug in België, maar eerst 's middags nog warm gaan eten. De Italiaan die we op het oog hadden was nu open, maar serveerde enkel een lunchmenu aan 12,5€. Helaas stonden er op die menu geen veggie opties. Maar een snelle vraag aan de dienster leverde ons toch een zitplekje op in het kleine maar zeer drukke Italiaans Fair Trade restaurantje, en speciaal voor mij toverden ze een veggie lasagne tevoorschijn.
    Voor die luttele 12,5€ kreeg je naast het hoofdgerecht ook ofwel een voorgerecht, ofwel een dessert, en wij gingen natuurlijk voluit voor het dessert; chocomousse voor mij en tiramisu voor mijn wederhelft. Onvoorstelbaar lekker!
    Het eten kwam snel op tafel, was naar Parijse normen niet te duur (al moest er wel apart betaald worden voor de rijst bij de gerechten) en was echt subliem van smaak. Hadden we maar zo'n Chinees in Gent...

    Natuurlijk is een geslaagde citytrip niet enkel op restaurant gaan, maar ook tussen het museumbezoeken, rondwandelen en shoppen door stoppen om even op krachten te komen met behulp van een lekker koffietje. Hiervoor kwamen we bijna altijd terecht bij Starbucks, nooit geweest tijdens onze trip naar NYC en nu in Parijs voor het eerst uitgeprobeerd en goed bevonden. Vooral de buitengewoon decadente Mocha Praliné, met koffie, naar chocolade smakende warme melk, slagroom en chocolade en pralinésaus was voor mij eten en drinken tegelijk...

  • Parijs: inleiding

    Vijf dagen Parijs, het klinkt weinig, maar het is alvast te veel om in één keer neer te pennen. Het wordt dus een thematisch verslag in stukjes. Maar eerst even een kleine inleiding.

    Het was mijn eerste keer Parijs, en dat terwijl de stad al meer dan vijftien jaar hoog op het verlanglijstje stond. Maar dat lijstje is lang, de wereld is groot, en de steden het dichtst in de buurt schieten er blijkbaar het gemakkelijkst bij in, want Amsterdam of Berlijn, ook daar ben ik nog nooit geraakt. Toch niet voor het plezier anyway (voor het werk ben ik eens een viertal uur in Amsterdam geweest).

    Parijs en dertig worden, het was zoals gehoopt een goede combinatie. Een kaartje, een cadeautje en veel lieve smsjes, maar voor de rest weinig confrontatie met de vorderende leeftijd en gewoon een fijne vakantiedag. Voornamelijk gevuld met rondzwerven tussen de kunst van het Centre Pompidou.

    Het meest memorabel was toch wel het cadeautje. Allereerst kreeg ik een reservatie van twee Thalystickets in handen gedrukt voor... Parijs. Ik kon uiteraard helemaal niet volgen. Waarom die vreemde dagen en uren op de tickets, 20 en 21 februari volgend jaar? Waarom Parijs? We waren hier nu toch al?
    Maar bij het tweede deel van het cadeau werd alles meteen duidelijk, twee concerttickets van L'Olympia, voor het reeds uitverkochte concert van Kings Of Leon, een groep die voorlopig nog niet naar België komt en daarnaast in heel Europa grote stadiaconcerten geeft en in Parijs in de mythische Olympia zal spelen. En zoals eerder gebleken hebben wij het niet bepaald voor grote zalen, dus vandaar...

    In februari breien mijn teerbeminde en ikzelf dus een klein vervolgje aan deze citrytrip, enkele dagen na Valentijn, ik kijk er nu al naar uit!

  • Do it in style!

    Vandaag nog serieus aan het overwerken (ik typ dit vanop mijn werk, zucht), maar over iets meer dan 12u de trein op richting Parijs. Reden van onze trip; relaxen, de gewoonlijke redenen van een leuke vakantie, maar ook en vooral de bittere pil verzachten van het dertig worden.
    Vrijdag is het dus zover voor mij, en ik had al enkele maanden eerder beslist dat ik die dag niet in België wou zijn, en al helemaal niet wil gaan werken. Het is momenteel een zéér gevoelig onderwerp bij mij vrees ik.
    Maar Parijs leek me wel een geschikt decor om het volwassen worden onder ogen te zien...

    Het zal hier dus enkele dagen zeer stil worden, maar begin volgende week ben ik terug, met tonnen levenswijsheid, foto's en indrukken van de lichtstad. Ha!