UA-104319606-1

oudejaar

  • Solden - Hond zoekt Huis

    Ik weet niet of het de eerste keer was in jaren, of zelfs de eerste keer tout court, maar zaterdag heb ik me in de waanzin van de eerste soldendag gewaagd. Wel goed voorbereid; in de week voordien al in een aantal winkels gekeken of er iets was dat ik nodig had/wou hebben en de dag zelf de grootste gekkenhuizen gewoon vermeden. En op tijd opgestaan ook, om klokslag tien uur stonden we al voor de deuren van de Brooklyn...

    Dat leverde me een mooie jas op, een leuk t-shirtje (dat gezien de huidige temperaturen nog enkele maanden in de kast zal doobrengen) enkele basic bloesjes en een dikke trui (aan halve prijs!). En dan nog een paar schoenen, mijn vierde al deze winter, maar da's een lang verhaal waar ik hier verder niet op in ga gaan.
    En mijn wederhelft, die kocht maar liefst twee nieuwe jassen, een hemdje en een broeksriem. Goeie oogst dus!
    Numph_Sassy

    Het was soms wel op je tanden bijten, zoals ik stond te passen in de Inno terwijl er de een of andere half marginale dame een half uur lang stond te zagen en te zeuren, precies of de mensen in het pashokje daardoor sneller zouden passen. Eerder het tegendeel vrees ik. Maar al bij al viel de waanzin mee en ging het nog vlot.

    Vandaag de eerste werkdag van het nieuwe jaar gehad. De speciale sfeer verdwijnt en we vallen weer in het patroon van elke dag.

    Ondertussen steken nieuwe obsessies de kop op; ik ben een mens van bevliegingen en obsessies. Zo was het spelletje Carcassonne op Oudejaar zo leuk dat ik meteen een eigen spel zou willen aanschaffen. Of lonken verre horizonten deze zomer. De prijzen bij Connections zijn bijvoorbeeld zo goedkoop momenteel dat het bijna geld weggooien lijkt als je níet zou vertrekken. Ok, dat is dik overdreven, maar waar de kost van het vligen vorig jaar de grootste domper op de New Yorkse feestvreugde was, heb je tegenwoordig al een ticket naar de US voor amper 299€. Toch geen geld voor zo'n afstand te vliegen.

    Tot slot probeer ik iemand van een asiel te helpen bij het plaatsen van een Afghaanse windhond. Een prachtig dier, een teefje, amper 4 maanden oud, nog een halve pup, en op zoek naar een nieuwe, warme thuis waar ze graag gezien wordt in plaats van zoals nu in de kale asielkooi te zitten. Als je ook maar iemand kent die gek is van windhonden en een goeie thuis kan bieden, geef dan een seintje. Let wel, het is géén ras voor beginners.

  • Exit 2007, Enter 2008

    Ik zag een beetje op tegen Oudjaar, geen enkele uitnodiging gekregen voor een feestje, dus we zouden noodgedwongen thuis vieren. Normaal vieren we altijd onder ons tweetjes, en staat mijn wederhelft in voor een lekker feestmaal, maar dit jaar was er geen cullinaire inspiratie en had ik nood aan een feestje.

    En op de valreep, in de late namiddag van 30/12 kwamen er dan bijna tegelijkertijd twee uitnodigingen binnen. Beiden voor een feestje in Leuven.

    De ene was net iets eerder dan de andere, en dus eindigden we op feestje nr 1, bij een bevriend koppel thuis.
    Daar waren we in klein maar zeer leuk gezelschap, met 5 mensen en 2 honden. De honden, voorzien van een supergroot kauwbeen zorgden voor het geluid van een knisperend haardvuur waar het gourmetstel voor de hitte ervan zorgde, dat plaatje was dus al perfect.
    We zaten te eten, te babbelen, weer te eten, te drinken, en ik leerde het spelletje Carcassonne kennen, iets wat me bijzondergoed afging. Ondanks mijn oorpronkelijke weerstand ende verzet, mijn welbekende hekel voor gezelschapsspelletjes pakte ik daar de boel in en won. En zo komt het dus dat ik Carccassonne een leuk spel vind...

    Na de gebruikelijke wensen om middernacht, waarbij ik stilletjes mijn wens in het oor van mijn wederhelft fluisterde, volgde er nog dessert; brownie met een speciale saus en vanille-ijs; heerlijk; en een speciaal Nederlands kerstgevak met amandelspijsvulling.

    Het enige spijtige was Luca, die verschrikkelijk bang was van de knallen van het vuurwerk en die ik sinds haar adoptiedag nooit zo bang meer heb gezien. Het arme beest was helemaal verstijfd van schrik en wou voor- noch achteruit toen we ze tegen 22 uur even haar ding gingen laten doen buiten...
    Dieren zijn dus bang van vuurwerk. Raar dat niet alle diereneigenaars dat ondertussen weten...

    En tot slot; aan de luidruchtige, naar alcohol stinkende ambtenaren vanmorgen op de propvolle trein: neen,  het klopt niet dat iedereen op de trein vandaag niet moet werken, zoals jullie zeer luidkeels beweren. Niet iedereen moet gewoon aanwezig zijn en naar de receptie gaan.
    Ik heb heel hard moeten werken vandaag. Zeer hard. Geen seconde rust gehad. Geen braspartij tijdens de werkuren overal dus.