normandie

  • Maniquerville

    Zoon ligt rustig te pitten in het reisbedje dat we bij het appartementje hebben gehuurd. Het is natuurlijk nog maar dag twee, maar voorlopig is hij ongelofelijk flink. Ik wist niet goed wat ik me erbij moest voorstellen, op reis met een baby van acht maanden. Want op reis heb je toch een heel ander ritme dan thuis. Maar meneer doet het uitstekend.

    Normandie is natuurlijk niet ver. We moesten maar 3u30 rijden. In theorie, in de praktijk hebben we nog een goeie drie kwartier vastgezeten in diverse files aan de peages. Net na onze middagstop, dus met een wakkere baby. Dat was brullen. Maar het bleef beperkt tot dat ene half uur in de auto dus dan kunnen we niet echt klagen, toch.

    Ik was wel behoorlijk moe. Vrijdag mijn enige dag Gentse Feesten dit jaar, maar ben wel drie keer geweest met verschillend gezelschap. Twee keer met Zoon in de draagzak, een keer zonder. Half twee lag ik in mijn nest, wat dik in orde is voor de Feesten, maar om half zeven kon ik er alweer uit voor onze kleine wakkere bakker...

    We zitten hier in een replika van een negentiendeeeuws kasteel, leuk appartementje, zicht op de natuur. Het zwembad is bedriegt den boel want maar half zo groot als het op foto leek maar de kamer is wel dik in orde. Zoon wordt nog elke dag mobieler en kruipt vrolijk het ganse appartement door. Dat kon hij vorige week nog niet...

    Straks gaan we naar Etretat, daar eens rondwandelen en dan zien wat we de rest van de week gaan doen. Normaal trekken we er constant op uit, gaan veel op restaurant, koffietjes drinken, vanalles bezoeken. Nu zal het allemaal op baby-tempo zijn. Ik kan me er zoals gezegd nog niks concreet bij voorstellen, we zullen wel zien waar we uitkomen. Op de Gentse Feesten was Zoon ontzettend flink en aanschouwde de wereld vanop mijn buik dus ik vermoed wel dat we wat uitstapjes gaan kunnen doen, desnoods slaapt hij in de draagzak.

    Bijna negen jaar geleden waren we ook in deze regio. Onze allereerste vakantie samen. Toen hadden we geen flauw idee hier nu terug te zullen staan, met ons zoontje. Ik word er even stil van...