UA-104319606-1

nespresso

  • Nespresso, what else?

    nespresso_citiz_milk2

    Terwijl ik de volledige zaterdag in Brussel aan het werk was, kreeg ik plots een sms van mijn wederhelft om aan te kondigen dat hij ondertussen in de winkel een Nespresso was gaan kopen. De snoeper. Het zit zo, niet alleen geeft Nespresso zelf tijdelijk 50€ korting (via een terugbetaalactie) maar onze electrohandel ging net afgelopen weekend open na een verbouwing en gaf 21% korting. Wat dus betekent dat het apparaat dat wij wilden zomaar even 100€ goedkoper werd en dus zeer betaalbaar. En dan kan mijn wederhelft zich natuurlijk niet houden, en dat vind ik dan weer allesbehalve erg.

    En dus stond zaterdagavond een glanzend rode Nespresso Citiz & Milk op mij te wachten. En ik moet toegeven, we zijn er meer dan tevreden van.

    Om met het design te beginnen; het is gewoon een heel mooi appparaat. Glanzend rood, slank en knap van vormgeving en het voelt ook aangenaam stevig aan, niet plastiekerig of goedkoop.
    De machine wijst zichzelf uit; we hielden de handleiding erbij, maar eigenlijk was dat niet nodig. Wie een Senseo gewend is, kan ook snel met een Nespresso uit de voeten. Aanzetten, wachten tot het lichtje stopt met pinken (duurt een minuutje ofzo) en het water opgewarmd is, capsule in de capsulehouder, tas klaarzetten, kiezen tussen een espresso (klein tasje) of een lungo (eerder senseo formaat) en dertig seconden later staat daar een dampend, van smakelijk schuimlaag voorzien kopje espresso. Terwijl de koffie doorloopt, ruik je hoe de rijke aroma’s vrijkomen. Zalig…

    Omdat mijn wederhelft in tegenstelling tot mezelf een fan is van melk in de koffie, kochten we dus het model met melkschuimer bij. Ook dit gaat eenvoudig; kiezen tussen gewone warme melk of melkschuim, melk erin gieten, op een knopje duwen, wachten tot de machine klaar is en gewoon het melkschuim of de warme melk bij de koffie gieten. Kinderspel.

    Design en gebruiksgemak scoren dus hoog, wat nu met de smaak? Ook die zit goed. Ik begon met een nespresso, en koos daarvoor een van de iets duurdere soort, Rosabaya de Colombia. Alhoewel deze stond aangegeven met een intensiteit van ‘maar’ 6 op 10, was het toch een zeer pittig kopje koffie. Maar om eerlijk te zijn gewoon net zo lekker als in een koffiebar. Mijn wederhelft ging het experiment aan en bereidde een machiato met Arpeggio koffie, een krachtige espresso. Het resultaat zag er niet alleen zeer professioneel uit (perfecte drie kleurlaagjes), het smaakte ook zalig. Ondertussen probeerden we ook de lungo uit en maakte mijn teerbeminde een cappucino.

    Alhoewel ik een fan ben van de Senseo, en we die oude getrouwe zeker nog niet buitensmijten, is er toch een duidelijk verschil; een Senseo zet een lekker tasje koffie (ik ben vooral fan van die soorten met aroma's, zoals de Rio de Janeiro en de Vienna, met vanille en chocoladetoetsen aan de smaak), smakelijk, basis, lekker voor elke dag. De Nespresso kan enkele meer gesofisticeerde bereidingen aan, en is een espressomachine, en espresso heeft nu eenmaal een krachtigere, vollere smaak. Het voelt luxueuzer aan, het is meer echt een moment om te genieten.

    Voor koffiepuristen is het waarschijnlijk een nadeel dat je niet kan experimenteren met bonen en mengelingen en afhankelijk bent van de 16 (ofzo) smaken die Nespresso ter beschikking stelt. Of dat je ook geen capsules van een ander merk kan gebruiken. Maar voor mij persoonlijk weegt het gebruiksgemak door; wie had ooit durven denken dat een Nespresso zo eenvoudig en toch betaalbaar kon zijn?