mornas

  • Frankrijk 2016 - ridders en kastelen

    Op maandag trokken we naar Mornas. Een eeuwenoud dorpje tegen een steile rotswand aan gebouwd let bovenop die rots een fort. Het ligt aan de N7, de oude weg van Parijs naar het Zuiden, maar tegenwoordig wordt het ook versmacht tussen de A7 snelweg en de treinsporen waar met veel geweld TGV's voorbij denderen.

    image.jpg

    we hadden het fort de dag voordien zien liggen vanop de snelweg toen we naar de Ferme aux crocodiles reden en toen zagen we ook dat we te laat waren; die dag was er het grote jaarlijkse middeleeuwse feest. Toen wij in Mornas aankwamen, waren de straten helemaal verlaten. Geen idee of iedereen nog aan het bekomen was van het feest of het om een diepgaander probleem gaat. We merkten in elk geval flink wat leegstand op. We parkeerden aan het begin van het oude centrum (lees 1 straat). De verkeerde kant blijkbaar. Als je langs de andere kant de stad binnenrijdt kan je al een stuk van de klim met de auto doen... Enfin, wij wandelden de hoofdstraat door en begonnen dan aan de klim van 137 meter, ik met 11 kilo peuter in de draagzak, die op dat moment behoorlijk doorwoog. Toch lijkt de toch me met buggy niet bepaald handiger gezien het kasteel ook niet echt buggy-toegankelijk is.

    image.jpg

    in de zomermaanden bezoek je het kasteel met gidsen in middeleeuws uniform die uitleg geven over hoe er toen geleefd, gegeten en gevochten werd. Blijkbaar is de burcht nooit ingenomen, alleen enkele keren uitgehongerd en hebben ze ook een keer alle dorpsbewoners van de rotsen naar beneden gekegeld. Zoon vond het wel boeiend, Dochter toonde enkel en alleen interesse voor het zand en de stenen op de vloer. We zijn dus bezig met haar zindelijkheid en gaan zonder pamper op stap en uiteraard moest ze plassen. Geen toilet aanwezig maar ze deed flink haar plas in het zand achter een hoekje, ik blij. Ik had het dan ook totaal niet zien aankomen toen ze plots met haar zand en stenen zat te spelen in een plas pipi, op haar hurken dus haar jurkje ook helemaal nat...

    image.jpg

    na het bezoek wilden we nog iets gaan eten in het spotgoedkope plaatselijke restaurantje, maar andere gasten die net vertrokken waarschuwden dat het er enorm traag ging dus reden we maar met de doodvermoeide dochter die in de draagzak al in slaap was gevallen, natte slip en al, naar huis.

    's avonds gingen we weer op restaurant, best gewaagd met een peuter die maar een half uur had geslapen. Living on the edge met peuters... Maar het viel enorm goed mee. Als je wil gaan eten in l'isle du Sorgue is Le Carré aux herbes de perfecte plek. Best wel reserveren, want zonder reservatie deze maandagavond belandden we op het snikhete terras ipv op de plekjes onder de schaduwrijke bomen. Dit etablissement ligt op een binnenkoer dus ook geen voorbijrazende auto's voor de kinderen.

    heel origineel en mooi ingericht met antiek en ook de borden werden bijzonder origineel geschikt. Er stond niets vegetarisch op de kaart bij mijn weten, maar op vraag stelden ze een 'assiette vegetarienne' voor en dat bleek echt een fijn gerecht; gewokte groenten geserveerd in een weckpot begeleid door puree en nog andere hoopjes groenten.

    image.jpg

    Voor de kindjes werd het vlees bij de frieten probleemloos en met de glimlach vervangen door een lekkere omelet. De dochter eet nooit frieten en had zelf een ijsje besteld, maar nu liet ze het zich toch smaken. De rest genoot van een wokgerecht, een stuk vis of een biefstuk.

    iedereen had nog zin in een dessert. Bij de kinderen wad een ijsje of een brownie onbegrepen en zelfs het kinderijsje werd kunstig geserveerd op een smal lang bordje met nootjes en een snoepbrochette erbij. Dat deed zoon even raar opkijken, terwijl de dochter haar plezier niet op kon, eindelijk dat ijsje dat ze anderhalf uur ervoor had besteld... Ze waren ook de hele tijd rustig, zij het dat de dochter aan het spelen was met haar aardbeienwater, maar als ze daar gelukkig van wordt...

    zelf had ik een perzikparfait met spongecake en kardemom en gekonfijte perzik en het was gewoon subliem.

    image.jpg