UA-104319606-1

methodeonderwijs

  • Waarom ik zo content ben met onze schoolkeuze

    Zoon is amper aan zijn tiende dag school bezig, dus het is misschien een beetje vreemd dat ik het over mijn ervaringen in het onderwijs wil hebben. Maar ik ben ZO tevreden met zijn school, dat ik het gewoon van de daken zou kunnen schreeuwen. Excuseer mij mijn enthousiasme en ik pretendeer zeker geen expert terzake te zijn. Tot voor kort wist ik niets over onderwijs en nog altijd weinig. Ik ben gewoon oprecht blij met onze school.

    Ik heb natuurlijk enkel mijn kleutertijd om te vergelijken en die ligt al een hele tijd achter ons, natuurlijk. Ik hoop dus dat het tegenwoordig in elke kleuterschool zo fijn is als bij Zoon op school. Ook in de traditionele onderwijsvormen. Maar een van de dingen die me nu enorm opvalt in vergelijking met vroeger, is dat bij ons op school veel van het kind mag komen. En dat men de kinderen wil laten leren uit ervaring eerder dan uit boeken (het is een leefschool). En dat begint al van in de klas met de kleinste kleuters (graadklas dus instappers en eerste kleuterklas zitten samen). Elke ochtend doen de kindjes een kringgesprek en hetgeen daar allemaal uitkomt, bepaalt voor een groot deel waar ze het de rest van de tijd over gaan hebben. De eerste schoolweek hadden er kindjes spinnen mee naar school gebracht en dus werden die geobserveerd en werd er rond spinnen geknutseld. De komende tijd gaan ze landen leren kennen aan de hand van typische gerechten en dus starten ze vrijdag met frietjes te bakken. Zoon is de laatste dagen zot van kastanjes rapen dus heeft hij kastanjes en bolsters meegenomen en hebben ze die geteld en gaan ze volgende maand naar het bos op uitstap. De begeleidster stuurt bij en zorgt uiteraard dat de kindjes leren wat ze volgens de leerplannen moeten leren, maar de input komt van de kindjes zelf.

    De kinderen gaan ook veel naar buiten. De tweede schoolweek al trokken ze naar de speeltuin met de bus, volgende maand naar theater en naar het bos. In het echte leven staan en dingen doen!

    Als ouder wordt je ook betrokken. Alle ouders komen elke ochtend mee binnen in de school, kindjes mogen tot in de klas worden afgezet. De allerkleinsten worden ook in de klas opgehaald. Elke dag dus heb je even kort contact met de begeleidster. Daarnaast houdt ze verschillende boeken bij waarin je kan volgen wat ze de hele dag hebben gedaan, wie wat verteld heeft in de kring, wat ze geknutseld hebben. Elke week krijgen we ook mail met info over de komende projecten en wat we als ouder daarvoor moeten of kunnen doen (elke week maken de kleuters zelf soep en komen er ouders helpen, vrijdag moeten we een aardappel meegeven voor de frietjes). Het is een leefschool, een school waar geleefd wordt, een kleine school met veel persoonlijk contact, waar kinderen en ouders zich thuis voelen, waar er geen regels zijn om de regels maar gewoon om alles gezellig te houden. School en thuis loopt door al die redenen ook gewoon in elkaar over. De dingen die wij thuis belangrijk vinden (gezond eten, zichzelf ontplooien, ontdekken, bewegen, respect, communicatie) zijn dat op school ook. 

    Het gevolg is dat Zoon supergraag naar school gaat en dat zijn begeleidster zijn held is. Ook de turnleerkracht is zijn grote vriendin. We krijgen een heel ander kind thuis dan na een dagje crèche. Een kind met veel meer verhalen, maar ook meer woordenschat om uiting te geven aan die verhalen, met enthousiasme en fierheid op wat hij allemaal leert.

    Ik denk dat de verschillen met de katholieke scholen waar hoe meer huiswerk hoe beter de school betekent zich nog veel scherper gaat laten voelen in de lagere school en dat het nu in de kleuterklas misschien nog maar kleine verschillen zijn. Maar toch. Wauw. Ik wou dat ik op zo'n school had mogen gaan!