UA-104319606-1

lille

  • Eten en drinken in Lille

    Ok, onze eerste mini-citytrip sinds de kinderen er zijn, de eerste nacht ever dat de Dochter uit logeren gaat, 30 uren zonder kinderen in een nieuwe stad, wat doe je dan? In ons geval, wanneer de lente net weer haar staart heeft ingetrokken en je gewoon wil ontstressen, vooral eten en drinken zo bleek. En heel veel babbelen en nog eens een echt koppel zijn eerder dan mama en papa. Lachen en zeveren, shoppen, stappen. Maar dus vaak de warmte opzoeken van een restaurant, bar of koffiebar en decadent veel eten en drinken. Wat maakt dat ik nu wel enkele tips heb als het op Lille aankomt.

    Het liep al tegen de middag toen we aankwamen en na een uurtje of wat slenteren in de kleine straatjes stootten we toevallig op een bio restaurant, De Rode Koe. Ideaal als vegetariër dus de keuze was snel gemaakt.
    Binnen was het erg rustig, er kwam maar 1 ander koppel eten. Er was een kleine maar prima kaart met slaatjes, quiche, pasta en burgers. Ik had wel zin in een burger en frieten en de wederhelft ook.

    De burger was best raar, niet het broodje met veggieburger en saus, maar een broodje met daartussen gewoon losse gekookte groenten en heel lekkere saus. Wat het wel wat morsig maakte om te eten. Hier en daar zat er een smaakje dat me niet 100% beviel (koriander?) maar los daarvan wel een eerlijke en gezonde maaltijd. Zeer sympathiek trouwens was dat we vooraf een gratis klein en zeer smaakvol soepje kregen aangeboden en dat we in het Vlaams bediend werden was ook wel grappig.

    Enkele uren later tijd voor koffie en zoete zondes. Tamper! ziet er met zijn kleine raampjes en dikke houten deur niet erg verwelkomend uit, maar binnen was het warm en kwamen de heerlijke geuren je tegemoet gezweefd. Slow coffee leek de specialiteit te zijn, maar we kozen toch maar voor de goede ouwe cappuccino. Die trouwens redelijk lang op zich liet wachten want het was behoorlijk rustig in de zaak en ze waren met drie achter de toog, maar eens de koffie kwam was hij dan ook wel heel erg lekker. Zo mogelijk nog lekkerder waren de carrot cake en lime pie die we erbij hadden besteld. Man zo zondig lekker. 
    Kleine zaak waar je ook een hapje kan lunchen en waar de muziek van de platendraaier komt (Blur!). Een van de eigenaars (een hipster met baard en bretels) was trouwens meer bezig met zijn vinyl dan zijn klanten. Maar echt een moddervette aanrader trouwens. Ik zou er ook moddervet van worden moest ik hier te vaak komen, met die taarten...

    011.JPG

    We logeerden in het echt geweldige Best Western Why en om de hoek bleken toevallig de helft van de Italiaanse restaurant in Lille gevestigd. La Fossetta kreeg goede reviews en we hadden het geluk het voorlaatste niet-gereserveerde tafeltje te krijgen. Het is nochtans geen klein restaurant en het eten komt behoorlijk snel op tafel. Een beetje een fabriekje, denk je dan. Maar de goede reviews bleken niet gelogen. De kaart is eerder aan de kleine kant waardoor je nogal aangewezen bent op de suggesties van de dag op het krijtbord. Ik koos voor de mezza luna, mij tot dan toe onbekend, een soort reuzeravioli's die gevuld waren met spinazie en geitenkaas in een saus met room en honing. Een echt bommetje, maar wel een om duimen en vingers van af te likken. Aan de overkant hoorde ik ook geen verkeerd woord over de spaghetti polpetta.

    Nadien was het even zoeken naar een leuk café. Ofwel zaten ze ei-vol, ofwel was er nog niemand. Omdat ik het echt wel te koud kreeg, belandden we in Apollo Bar. Slechts een viertal hoge tafeltjes en dan nog 1 hoekje met zeteltjes. Een goed assortiment aan bier en cocktails. Dansmuziek maar dan wel van het betere soort (nogal soulgericht) en zeker niet te luid (er hing een decibelmeter trouwens). Vriendelijke gast aan de bar.

    Ontbijten deden we in het hotel (lekkerrrrrrrrrr!). Tof hotel trouwens; we hadden de deluxe kamer die echt wel gigantisch groot was. Ook wel omdat die voorzien was voor rolstoelers; je kon makkelijk met 8 in de douche. Niet dat we dat hebben uitgeprobeerd ofzo. Gratis nespresso op de kamer. En een gevarieerd ontbijt met verschillende soorten pannekoeken, eitjes, fruit, kazen, koekjes, brood,...

    010.JPG

    Door het uitgebreide ontbijt had ik om 13u nog lang geen honger en hebben we wat lang doorgeshopt waardoor de echte restaurant allemaal aan het sluiten waren eer we aan lunch begonnen te denken. Stom stom stom. Gelukkig vonden we nog een pannenkoekenspul dat ons wel nog wou binnenlaten ook al sloot de keuken officieel om 14u30 en waar we een zoute pannenkoek konden krijgen die echt wel als geroepen kwam.

    Voor we terug huiswaarts keerden, stapten we nog eens langs Tamper! maar het zat helemaal vol en met 6° zag ik een terras, in tegenstelling tot enkele Lille-naars, niet zitten. Gelukkig was op de hoek van de straat Cafeine, een andere koffiebar die ook wel best goed was.

  • Rijsel here we come

    Ik heb verdorie lang getwijfeld. Eeuwen terug had ik mijn wederhelft beloofd dat we voor zijn veertigste verjaardag samen op weekend zouden gaan. Wij twee, geen kinderen. Naar Londen, want daar is hij nog nooit geweest. Wat ik echter niet had verwacht, was dat nu die gebeurtenis dichterbij komt, ik het zo moeilijk zou hebben met de scheiding van mijn dochter.

    Kort gezegd, ik vind 2.5 te jong om gescheiden van haar te slapen.

    Ik weet dat het in onze moderne maatschappij bon ton is dat heel kleinere kinderen al van jongsaf overal gaan uit logeren. We leven in een wereld waar alle aandacht gaat naar het de wensen van het individu en moeders en koppels hebben recht op eigen tijd, zonder kinderen. Denk maar aan de dooddoener 'een gelukkig mama is een gelukkige baby'. Sinds kinderen worden opgevoed in kleine kerngezinnen en niet meer in grotere verbanden, staat er ook ontzettend veel druk op de schouders van moeders en vaders. En we willen allemaal alles; een goede mama zijn maar ook een coole vriendin en sexy echtgenote. Enfin, het leidt hier te ver, maar ik heb nog geen nacht gescheiden geslapen van mijn dochter en ik weet ook niet of zij en ik hier al klaar voor zijn.

    Feit is dat ik geloof in de principes van attachment parenting en daarbij hoort ook lang borstvoeding geven en samen slapen. In de praktijk staat haar bed dus naast het mijne en werd ze tot voor enkele weken elke nacht minstens 1 keer wakker voor een nachtvoeding. Wat maakte dat op weekend gaan zonder haar compleet out of the question was.

    Maar sinds enkele weken gebeurt het vaker en vaker dat ze doorslaapt. En merk ik ook zowel bij mezelf als bij de wederhelft dat de nood aan een klein beetje tijd voor onszelf en elkaar niet hoog, maar acuut is. We zitten niet op ons tandvlees maar op ons kaakbeen, bij wijze van spreken.

    En dus heb ik eerst lang getwijfeld en dan maar de knoop doorgehakt; we gaan op weekend. 1 nachtje maar. Zien hoe dat gaat. Geen Londen, hoe leuk ook, want als je al enkele uren moet reizen blijft er van de tweedaagse weinig over. En bovendien wil ik een rustig weekend, waarbij niks moet. Bij Londen krijg ik toch weer snel het gevoel dat ik er het maximum moet uithalen en ga ik vermoeider thuis komen dan ik ben vertrokken. En dus werd het Rijsel. 1 uurtje trein, 1 nacht in een mooi hotel. En de rest zien we wel. En ik ga proberen eens goed te slapen. Benieuwd wat dat gaat geven...

    En onze dochter en zoon? Die gaan logeren bij de oma en de opa. Ze kennen het daar want ze verblijven er elke woensdag. En Zoon gaat er in de schoolvakanties regelmatig logeren en vindt dat top. Kleine zus zal dus allemaal vertrouwde gezichten om zich heen hebben en zich ongetwijfeld rot amuseren. Hoop ik...

    Wie heeft er trouwens tips voor een bezoek aan Rijsel? Leuke koffiebars, toffe caféetjes, mooie winkeltjes, ik ben heel benieuwd...