UA-104319606-1

lezen

  • Jeugdboekenweek met Zoon

    Vorig weekend had Zoon een klacht. Een terecht klacht vond ik. Namelijk dat er in ons huis veel babyboekjes zijn en heel weinig voor grote jongens zoals hijzelf. Ik gaf aan dat hij voor zijn verjaardag 4 of 5 nieuwe grotejongensboeken had gekregen, en die zelfs nog allemaal niet uit had gelezen. Maar dat waren er toch wat weinig vond hij, in vergelijking met de twee planken vol met Uki en Bumba en Kaatje. Waarop ik moest toegeven dat de jongeheer een punt had en besloot zaterdag met hem eens naar de bibliotheek te gaan.

    We waren er al samen geweest maar het moet even geleden zijn aangezien hij het zich niet meer kon herinneren. Sinds ik op de Kindle lees ben ik gestopt met naar de bib te gaan en dat zal ondertussen al zo'n twee jaar zijn. 

    Het was even zoeken naar het rek van de prentenboeken maar eens gevonden leek elk boek hem wel te interesseren. Op een minuut tijd stond ik al met 6 boeken in mijn handen. Tijd om er even de rem op te zetten dus. Hij mocht 5 boeken kiezen en dan zochten we er samen nog eentje uit voor de kleine zus. Een boek over een heks, een van ridders, hij koos zonder problemen. 

    Een toffe oogst, maar een tikje oud en stoffig vond ik zelf. En zo sprongen we op weg naar huis ook nog eens een boekhandel binnen. Want een boek altijd mogen houden is toch nog net ietsje leuker dan eentje lenen. In de winkel waren zo mogelijk nog veel meer verleidingen dan in de bib, met kleurrijke opstellingen vol Studio 100 en andere toestanden.

    Zoon was meteen in de ban van een Piet Piraat boek maar vond het ridderboek dat ik eruit haalde ook geweldig, dat kende hij al van het ridder-project op school. En dan was er plots zijn grote liefde, de Nachtwacht encyclopedie. Drie boeken vond ik van het goede teveel, dus moest hij er twee kiezen. Maar "De ridder die niet slapen wilde" vond ikzelf het meest waardevol dus zei ik dat ik wel vond dat die erbij moest. Aangezien het Nachtwachtboek voor 9-12-jarigen is en hij zo gek is van Piet Piraat, leek het me logisch dat hij Piet Piraat zou kiezen. Maar de liefde voor de Nachtwacht bleek veel groter. Hij werd zo triest van het idee dat boek niet mee naar huis te nemen. Gelukkig is er Pasen in het vooruitzicht en gaf ik hem de tip om het piratenboek aan de paasklokken te vragen, wie weet schudden die het wel uit over drie weken. Daar kon hij eigenlijk meteen mee leven. Fier als een gieter nam hij de boeken mee naar de kassa.

    En dus bestond de rest van het weekend uit voorlezen...

    ridder.jpg

    nachtwacht-de-encyclopedie-der-wezens-van-de-onderwereld.jpg

     

  • The riftwar saga

    Sinds een jaar of twee lees ik weer. Lees ik weer boeken, bedoel ik dan. Ik was daarmee gestopt tijdens mijn studentenjaren; het vele blokken had mijn manier van lezen zwaar misvormd. Ik kon enkel nog blokkend lezen, en niet meer gewoon een boek lezen voor het plezier ervan. Zo kwam het dat ik, die altijd doodgraag gelezen heb, op een bepaald moment gewoon geen boeken meer las.

    Sinds een tijdje lukt het dus opnieuw. Dankzij Harry Potter eigenlijk, die boeken zijn zo eenvoudig geschreven en toch zo spannend en ontspannend, dat ik weer plezier kreeg in het lezen. Eens de Harry Potter reeks uit, kwam The Lord of the Rings. Eens die reeks uit, zat ik weer met het probleem, wat nu? In mijn oude nog ongelezen literatuur en non fictie had ik geen zin, veel te zwaar op de hand om op de trein te lezen. Mijn dagelijks leesuurtje is immer op de trein van en naar het werk, en dus moeten de boeken toelaten te lezen in heel drukke wagons vol krijsende peuters, joelende pubers of te luide mp3spelers.

    Mijn wederhelft gaf me dan een van zijn boeken, A game of thrones, van George RR Martin, het eerste boek uit de A song of ice and fire reeks, die tot hiertoe vier magistrale boeken telt. Super vond ik die. Heb het ene na het andere boek verslonden, telkens kleppers van rond de 800 blz. Zalig om vlak voor of na een vermoeiende, stresserende werkdag te verdwijnen in een fictieve wereld van personages die je op den duur even bekend en vertrouwd voorkomen als je vrienden en familieleden.
    game_thrones

    Helaas is de reeks nog niet afgewerkt en is de schrijver een bijzonder traag mens, want is het al jaren wachten op het vervolg. En dus moest ik weer op zoek naar een nieuwe reeks, want die lijvige fantasyverhalen bevallen me uitstekend.

    En dus duwde mijn wederhelft me The Riftwar Saga van Raymond E. Feist in handen, met eerst het dubbele werk Magician ('apprentice' en 'master') en dan Silverthorn en de afsluiter A Darness at Sethanon. Van dit laatste boek sloeg ik vanmorgen de laatste pagina's om, en weer doet het pijn de wereld van Midkemia te moeten achterlaten...

    In The Riftwar Saga volgen we twaalf jaar uit het leven van Pug, een doodgewone jongen die in de leer gaat bij de oude tovenaar Kulgan, en wiens leven van dan af een nieuwe, vreemde wending neemt. We volgen Pug tot bij de ultieme ontknoping, waarnaar door de honderden pagina's van de vier volumes wordt gebouwd, terwijl ondertussen andere thema's worden uitgewerkt. Zo blijkt de grote slag tussen twee werelden uit Magician op het eind maar een deel van het verhaal geweest te zijn. Opnieuw schitterend, zalig om in weg te dromen en te zien hoe alles samenkomt.

    magician