UA-104319606-1

leuven

  • Sigur Ros in Vorst, de Pierkesloop, Leuven en de rest van een druk weekend

    Een druk weekend is best wel leuk. Zeker als de geplande activiteiten op zich allemaal leuke dingen zijn. Ik hou wel van wat activiteit op mijn vrije dagen. Maar afgelopen weekend was het er misschien wel een beetje over. Dat kwalificeert als het drukste tot hier toe.

    Het begon zoals elke zaterdagochtend om 9u30 in het water van het zwembad. Eerst een half uur zwemles met de Dochter die liever speelt dan te luisteren naar de juf en dan een half uur in dat koude grote bad met Zoon die echt met sprongen vooruit gaat en dat hele zwem-concept door begint te krijgen (jep, ouders moeten mee in het water bij ons, maar ik vind dat superleuk).

    Het water uit, haastig omkleden en dan dropte de wederhelft mij even af aan het station waar ik met nog kletsnatte haren op de trein richting Leuven dook. Een dagje vriendinnentijd, geweldig en veel te lang geleden. We hebben eerst een halve middag in Noordoever gezeten, een geweldig vegetarisch restaurant aan de Vaart, eerst geluncht en dan een tijdje later nog een dessertje en ondertussen bijpraten. Daarna nog even gaan shoppen en dan weer de trein op. Ik was nog net op tijd thuis om de kindjes in bed te helpen leggen.

    sigur ros,vorst nationaal,leuven,noordoever

    Zondag was zo mogelijk NOG drukker. Opnieuw om 7u30 de wekker want om 9u15 werden we in het atletiekstadion van Gentbrugge verwacht voor de 20e editie van de Pierkesloop. Het was even stressen want we vonden geen parking, maar slaagden er toch nog in om op tijd aan de verzamelplek van de school te raken. Net voor we vertrokken, wist Zoon ons nog te melden dat hij een rugnummer had gekregen, we hadden daar anders schoon gestaan (ik denk dat ze zonder niet mogen meedoen zelfs). Maar hoe dat vast te maken? Ter plaatse had iedereen speldjes mee om dat rugnummer op te spelden. Wij uiteraard niet. Stressje nummer twee van de dag, alle ouders afgaan en speldjes schooien. Stressje nummer drie was toen het hele gebeuren begon uit te lopen, wij hadden die dag immers een strak schema. Maar uiteindelijk kwam alles goed. Zoon deed enthousiast mee aan de parade en de hip hop opwarming en liep daarna vol enthousiasme zijn 600 meter. Geweldige ochtend, heel gezellig ook zo samen supporteren. En ik was zo fier…

    sigur ros,vorst nationaal,leuven,noordoever

    Van Gentbrugge ging het rechtstreeks naar de dansles voor Dochter haar pré-ballet. We waren twintig minuten te vroeg maar ondanks dat zij die hele ochtend nog weinig anders had gedaan dan gewacht, hield ze zich enorm flink. Vandaag mochten de ouders ook niet meer mee binnen in de danszaal, maar ook dat was geen probleem, als een echte stapte die kleine uk naar de juf en begon aan de les. Ondertussen was de wederhelft nog snel over huis gegaan om de hond een plas te laten doen en supersnel iets van eten uit de kookpot te toveren want om 13u moesten hij en Zoon alweer in de Kinepolis zijn voor de Nachtwacht Fandag.
    Dochter en ik namen van de dansschool de bus, weer een kwartiertje wachten want het is geen al te vlotte verbinding, maar we raakten uiteindelijk wel thuis. Eten en de half ontplofte keuken opruimen en dan de hond een degelijke wandeling geven. En dan de was en het huis wat opruimen.

    Tegen 17u vertrokken we, ik redelijk uitgeput al, opnieuw op tocht. We hadden kaarten voor Sigur Ros in Vorst die avond maar omdat we geen babysit hadden kunnen vinden, moesten de kindjes eerst nog naar de schoonouders gebracht worden die op een half uur rijden wonen. Van daar naar Vorst. Vorst is dikke miserie qua parking, maar er was nu de mogelijkheid om in de Audi parkeertoren te staan. Die stond al behoorlijk vol, maar we vonden nog een plekje op de vierde verdieping. Een beetje groggy maar nog wel prima op tijd arriveerden we in de concertzaal.

    Sigur Ros dan was hemels mooi. Ik kende wel maar een minderheid van de nummers. Maar dat gaf niet. De visuals (de beste die ik ooit zag, zo een geheel met de muziek dat die vormden), die onaards mooie zang, de nu dromerige en dan weer oorverdovend maar altijd intense muziek. Helaas zag ik weinig vanuit de helft van het middenplein en was ik zo verschrikkelijk moe dat ik vrees dat er ook wel een en ander aan mij is voorbij gegaan.

    Na het concert stoven we ervan door om zonder te veel fileleed uit Vorst weg te raken. Maar helaas. Omdat we op de vierde verdieping geparkeerd stonden en niemand de hogere verdiepingen liet passeren bij het verlaten van de parking, hebben we meer dan een half uur stil gestaan in die parking eer we eruit raakten. Niet echt leuk. Daardoor was het al na middernacht eer we bij de schoonouders de kinderen uit bed konden plukken en na 1 uur eer we zelf konden gaan slapen. En door werkomstandigheden van de wederhelft moest ik die dag al om 8u beginnen in Brussel om ’s avonds de kindjes te kunnen gaan halen. Dus ik heb minder dan 5 uur geslapen. En dat voel ik nog altijd… Maar het was het natuurlijk absoluut waard. Nu een rustig weekendje voor de deur maar het volgende wordt alweer een druk gebeuren, met de twee feestjes voor de vierde verjaardag van de Dochter...

  • Leven aan 140 km/uur

    Ook afgelopen zaterdag was een werkdag. Nu ja, een uitstap naar Leuven met onze vrijwilligers en dus zeker niet onaangenaam, maar het blijft werk natuurlijk; opgestaan om half acht en pas om half zes 's avonds weer thuis. Van het treinstation naar de Vooruit gecrosst om tickets te halen voor het FilmFestival. Mijn agenda puilt uit; theater, vrienden, paardrijden en volgende week 4 dagen Amsterdam, dus ik moest goed zoeken om nog 5 vrije avonden te vinden waar ik een late voorstelling van het FilmFestival kon bijpersen. Maar het is gelukt, en vanaf woensdagavond kan je me dus 5 dagen lang elke avond in een Gentse bioscoop vinden. Wie ook wil gaan, er zijn nog gratis kaarten via Gentblogt te winnen  trouwens.

    In Leuven kennis gemaakt met de Ethiopische keuken van House of La Libela; voor het eerst in tientallen jaren met de handen gegeten, vreemd. Vreemde smaken ook, helemaal anders dan pakweg Indisch eten vond ikzelf, maar wel de moeite om eens uit te proberen. Heel gezellig ook, echt een ervaring!

    Zaterdag, zondag, maandag en vandaag gezocht en gemaild naar bed and breakfasts in Amsterdam. Wat een frustrerende ervaring... Alle b&b's met een goede ligging waren volzet voor de nachten die ik zocht. Uiteindelijk een gevonden met nog een kamer vrij, bijna onmiddellijk bevestigd per mail dat ik de kamer wil, maar er kwam geen antwoord. Deze morgen kwam ik op het werk en las hun om half twaalf 's avonds verstuurde mail dat ze ondertussen telefoon hadden gekregen van een andere geïnteresseerde en hun laatste kamer al aan hen hadden verhuurd, en ik stond dus weer bij af. Grr...
    Nu moet ik in Amsterdam zijn voor een congres volgende week en is het dus niet dat ik andere data kan kiezen ofzo, ik had echt wel een slaapplaats nodig. Gelukkig was er nog één andere b&b die een kamer hebben in een andere vestiging die zij uitbaten, helaas een bed alleen, geen breakfast daar, maar op de site zien de kamers er wel gezellig uit en het ligt pal in het centrum, in een oud grachtenpand, ziet er alvast leuk uit. Na het congres blijf ik dan het weekend in Amsterdam hangen om de stad te verkennen...

    Spannend trouwens, dat congres, de Nederlanders waarmee ik samenwerk voor een project hebben me gevraagd samen een workshop te geven, 'en Anglais'. Het zal sterven worden van de zenuwen en heb lang getwijfeld, maar dan besloten dat ik deze unieke ervaring toch echt niet mag mislopen. En ik moet maar een kwartiertje vullen... Maar ik heb besloten dat ik na die slopende dag dan wel een ontspannend weekendje ter plaatse heb verdiend, niet?

  • Leuven enzo

    Zondag was gelukkig niet voor de volle 100% een deprimerende dag... Want zondag werden we in de namiddag verwacht ten huize van mijn beste vriendin en haar man in Leuven. En de honden waren uiteraard ook welkom!
    Na een fijne babbel over trouwfeesten, familiehistories en de verkiezingen begonnen we allemaal honger te krijgen, en trokken met zijn allen (honden dus incluis) naar het centrum. Daar streken we neer op het drukke terras van een Mexicaans restaurant in de Muntstraat, waar we voor 18€ zelf een schotel konden samenstellen... De honden hadden enorm veel bekijks, zoals gewoonlijk, en we werden weer door verschillende mensen aangesproken. Figo, groot van gestalte maar klein van hart probeerde verschillende keren te ontsnappen als de mensen te geweldig waren, hem probeerden aaien of rare bewegingen maakten, maar Luca liet zich alle aandacht welgevallen.

    Met een werkelijk overvolle maag wandelden we daarna via het stadspark terug naar hun appartement.
    Ik was al lang niet meer in Leuven geweest, en het voelde bijzonder vreemd aan om er terug te zijn. Ik heb vijf jaar op kot gezeten vlak langs datzelfde stadspark, en toch voelde die omgeving totaal niet meer vertrouwd. Wanneer we het verlieten langs een andere uitgang dan die waardoor we waren binnengekomen, had ik zelfs even moeite om me te oriënteren, en dat terwijl ik dat traject honderden keren afgelegd moet hebben; op weg naar een vriendin, op weg naar de les, om weg om iets te gaan eten,...
    Leuven heeft altijd aangevoeld als 'thuis', als supervertrouwd, en het was de eerste keer dat ik me er vreemd voelde, als een toerist, een bezoeker,...

    Iets anders nu, gisteren heeft onze arme Figo zich serieus bezeerd. Het ganse verhaal kan je lezen op hun eigen blog , maar het komt erop neer dat hij tijdens een gigantische sprong over een afsluiting met koorden is gesprongen en is blijven haken en gevallen... Eerst dacht ik dat er niets aan de hand was, maar toen bleek dat er op beide voorpoten toch wel een serieuze wonde ontstaan was. Omdat galgo's zo'n dunne huid hebben zonder veel haar als bescherming en zonder veel lichaamsvet eronder, scheuren ze heel makkelijk open... En gisteren dus ook, hij heeft twee japen van zo'n vier cm lang waar de huid gewoon weg is en het vlees eronder bloot ligt... Een andere hond zou van zo'n val niks mankeren, maar arme Figo dus wel... Hij was de rest van de avond behoorlijk zielig...
    couch