koffie

  • Eten en drinken in Lille

    Ok, onze eerste mini-citytrip sinds de kinderen er zijn, de eerste nacht ever dat de Dochter uit logeren gaat, 30 uren zonder kinderen in een nieuwe stad, wat doe je dan? In ons geval, wanneer de lente net weer haar staart heeft ingetrokken en je gewoon wil ontstressen, vooral eten en drinken zo bleek. En heel veel babbelen en nog eens een echt koppel zijn eerder dan mama en papa. Lachen en zeveren, shoppen, stappen. Maar dus vaak de warmte opzoeken van een restaurant, bar of koffiebar en decadent veel eten en drinken. Wat maakt dat ik nu wel enkele tips heb als het op Lille aankomt.

    Het liep al tegen de middag toen we aankwamen en na een uurtje of wat slenteren in de kleine straatjes stootten we toevallig op een bio restaurant, De Rode Koe. Ideaal als vegetariër dus de keuze was snel gemaakt.
    Binnen was het erg rustig, er kwam maar 1 ander koppel eten. Er was een kleine maar prima kaart met slaatjes, quiche, pasta en burgers. Ik had wel zin in een burger en frieten en de wederhelft ook.

    De burger was best raar, niet het broodje met veggieburger en saus, maar een broodje met daartussen gewoon losse gekookte groenten en heel lekkere saus. Wat het wel wat morsig maakte om te eten. Hier en daar zat er een smaakje dat me niet 100% beviel (koriander?) maar los daarvan wel een eerlijke en gezonde maaltijd. Zeer sympathiek trouwens was dat we vooraf een gratis klein en zeer smaakvol soepje kregen aangeboden en dat we in het Vlaams bediend werden was ook wel grappig.

    Enkele uren later tijd voor koffie en zoete zondes. Tamper! ziet er met zijn kleine raampjes en dikke houten deur niet erg verwelkomend uit, maar binnen was het warm en kwamen de heerlijke geuren je tegemoet gezweefd. Slow coffee leek de specialiteit te zijn, maar we kozen toch maar voor de goede ouwe cappuccino. Die trouwens redelijk lang op zich liet wachten want het was behoorlijk rustig in de zaak en ze waren met drie achter de toog, maar eens de koffie kwam was hij dan ook wel heel erg lekker. Zo mogelijk nog lekkerder waren de carrot cake en lime pie die we erbij hadden besteld. Man zo zondig lekker. 
    Kleine zaak waar je ook een hapje kan lunchen en waar de muziek van de platendraaier komt (Blur!). Een van de eigenaars (een hipster met baard en bretels) was trouwens meer bezig met zijn vinyl dan zijn klanten. Maar echt een moddervette aanrader trouwens. Ik zou er ook moddervet van worden moest ik hier te vaak komen, met die taarten...

    011.JPG

    We logeerden in het echt geweldige Best Western Why en om de hoek bleken toevallig de helft van de Italiaanse restaurant in Lille gevestigd. La Fossetta kreeg goede reviews en we hadden het geluk het voorlaatste niet-gereserveerde tafeltje te krijgen. Het is nochtans geen klein restaurant en het eten komt behoorlijk snel op tafel. Een beetje een fabriekje, denk je dan. Maar de goede reviews bleken niet gelogen. De kaart is eerder aan de kleine kant waardoor je nogal aangewezen bent op de suggesties van de dag op het krijtbord. Ik koos voor de mezza luna, mij tot dan toe onbekend, een soort reuzeravioli's die gevuld waren met spinazie en geitenkaas in een saus met room en honing. Een echt bommetje, maar wel een om duimen en vingers van af te likken. Aan de overkant hoorde ik ook geen verkeerd woord over de spaghetti polpetta.

    Nadien was het even zoeken naar een leuk café. Ofwel zaten ze ei-vol, ofwel was er nog niemand. Omdat ik het echt wel te koud kreeg, belandden we in Apollo Bar. Slechts een viertal hoge tafeltjes en dan nog 1 hoekje met zeteltjes. Een goed assortiment aan bier en cocktails. Dansmuziek maar dan wel van het betere soort (nogal soulgericht) en zeker niet te luid (er hing een decibelmeter trouwens). Vriendelijke gast aan de bar.

    Ontbijten deden we in het hotel (lekkerrrrrrrrrr!). Tof hotel trouwens; we hadden de deluxe kamer die echt wel gigantisch groot was. Ook wel omdat die voorzien was voor rolstoelers; je kon makkelijk met 8 in de douche. Niet dat we dat hebben uitgeprobeerd ofzo. Gratis nespresso op de kamer. En een gevarieerd ontbijt met verschillende soorten pannekoeken, eitjes, fruit, kazen, koekjes, brood,...

    010.JPG

    Door het uitgebreide ontbijt had ik om 13u nog lang geen honger en hebben we wat lang doorgeshopt waardoor de echte restaurant allemaal aan het sluiten waren eer we aan lunch begonnen te denken. Stom stom stom. Gelukkig vonden we nog een pannenkoekenspul dat ons wel nog wou binnenlaten ook al sloot de keuken officieel om 14u30 en waar we een zoute pannenkoek konden krijgen die echt wel als geroepen kwam.

    Voor we terug huiswaarts keerden, stapten we nog eens langs Tamper! maar het zat helemaal vol en met 6° zag ik een terras, in tegenstelling tot enkele Lille-naars, niet zitten. Gelukkig was op de hoek van de straat Cafeine, een andere koffiebar die ook wel best goed was.

  • Uitgetest: Pavina glas van Bodum

    Van de lieve mensen van Fun mocht ik deze mooie dubbelwandige glazen van Bodum eens uittesten. Als koffieliefhebber sloeg ik dat voorstel uiteraard niet af.

    Om heel eerlijk te zijn heb ik al enkele dubbelwandige glazen, van Nespresso. Ik vind ze supermooi en gebruik ze heel graag, maar omdat ze handgeblazen zijn mogen ze absoluut niet in de vaatwas en komen ze dus zelden uit de kast. Het is me echt teveel werk om die telkens te gaan afwassen. Ik was dan ook zeer opgetogen toen ik in het foldertje van Bodum las dat deze glazen wel gewoon de vaatwasser in kunnen. 

    Er zitten twee glazen in de verpakking. Simpel, strak design. Het mooie aan dit soort glazen is dat je je drankje heel mooi kan zien, bijvoorbeeld als je een espresso of cappucino zet en je die veschillende laagjes ziet vormen in je glas. Daar hou ik eigenlijk wel van.

    IMG_2440.jpg

    Zoals je kan zien, oogt het doorlopen van de koffie in zo'n glas alleen al smakelijk. Het buitenste glas blijft heerlijk koel dus je kan zonder problemen ermee rondlopen. Ik was druk aan het werk en had de koffie naast mijn laptop geplant en hem dan even vergeten. Maar effectief, toen ik er na enkele minuten aan dacht was de koffie nog heerlijk warm.

    Je kan dit soort glazen uiteraard ook gebruiken om koele dranken langer koel te houden, maar dat moet ik later nog eens uittesten.

    Het enige schoonheidsfoutje wat mij betreft was dat het er toch lichtjes aangedampt uit ziet. Mijn andere glazen zijn iets minder transparant en misschien dat het daardoor iets minder opvalt.

    IMG_2442.JPG

  • L'or Espresso

    Ik werd uitgekozen door The Insiders om L'or Espresso te testen. Dit nieuw product richt zich op de eigenaars van een Nespresso machine. De capsules zouden 100% compatibel moeten zijn maar in tegenstelling tot Nespresso gewoon in de supermarkt te verkrijgen.

    In het pakket dat ik ontving zaten 5 varieteiten koffie; 1 ristretto, 1 espresso en 3 lungo's. Verschillende sterktes en accenten. Dit is maar een greep uit het volledige gamma van L'or (van Douwe Egberts). Wat mij meteen opviel is het accent op Lungo. Nespresso heeft vooral een zeer ruim aanbod aan espresso capsules met daarnaast een stuk of 4 soorten Lungo. Wat niet onlogisch is aangezien het gaat om een espresso-apparaat en espresso koffie. Douwe Egberts komt van de klassieke koffiemarkt en lijkt dit ook door te trekken in zijn capsule-aanbod. Het lijkt mij een pak klassieker van aanpak, met dus de nadruk op de grotere tas koffie eerder dan op de kleine shot, al zijn die zeker ook vertegenwoordigd in het aanbod.

    De voordelen lijken me voorlopig vooral de beschikbaarheid in de supermarkt voor mensen die geen Nespresso boetiek in de buurt hebben. Zelf hebben we dat wel in Gent en ik hou wel van de sfeer daar, het mooie interieur, het luxueuze gevoel, het gratis kopje koffie, de nieuwe machines van nabij keuren,... Qua prijs is het verschil zo'n 4 cent per kopje, aan u om uit te maken of dat de moeite is.

    Ik kreeg daarbovenop nog eens 5 doosjes om uit te delen aan familie en vrienden en die vlogen in elk geval al de deur uit.

    Mijn smaakervaringen ga ik op een later moment neerpennen aangezien ik nu nog niet alles heb kunnen proeven. Op het eerste zicht vind ik de smaken traditioneler en meer aanleunend bij 'gewone koffie' dan Nespresso. Maar daarover dus later meer.

    Ik ben in elk geval supertevreden met mijn testpakket. Ik ben een echte koffiegenieter. Ik drink geen sloten maar 1 kopje per dag en dat kopje is een echt moment van zelfverwennerij. Even tot rust komen, genieten, een chocolaatje erbij. Ik kijk er dan ook enorm naar uit om te kijken naar de verschillende smaken, geuren, de kleur terwijl de koffie doorloopt, ...

    IMG_2178.JPG

  • Starbucks Gent

    In Gent hebben we sinds enige weken ook onze Starbucks. De eerste in een stadscentrum voor Belgie dan nog (Antwerpen en Brussel hebben er eentje in een station en de rest zit op de luchthaven). Ik ben een grote fan van de zoetigheid in een koffiebeker die ze daar onder allerlei zotte namen verkopen, onlangs nog de creme brulee machiato, superlekker gewoon. Maar toen we gisterennamiddag langsgingen bleek die alweer verleden tijd want de eindejaarsspecials zijn er. Tot nu toe moesten we daarvoor naar Parijs (later naar Antwerpen dus), voor die in een rode beker gegoten kerstspecials. Elk jaar wat anders en dit jaar klinken ze alledrie lekker, speculaas latte, cranberry white chocolate latte en toffee nut latte.

    Ik ging voor de speculaas, die erg kanelerig smaakt, hartig, zoet, zoals ik het graag heb. Het Starbuckspersoneel in Gent is trouwens echt drie keer zo enthousiast als dat in andere vestigingen, misschien omdat het pas open is? Teerbeminde kreeg een plastic potje voor zijn theezakje en ik een lepel om mijn slagroom op te lepelen, iets waarvoor ik anders altijd zo'n onhandig houten roerstokje voor moet gebruiken. Starbucks Gent heeft op zijn eerste verdieping trouwens een geweldig  uitzicht met die ramen tot op de grond en in de zomer zal het fijn op het terras toeven zijn (dat was het al in de tijd dat hier nog een Foodmakers was).

    Niet dat de "echte" Gentse koffiezaken iets te vrezen hebben wat mij betreft, vorig weekend streken we op zondag nog neer in de Or nadat ik er op zaterdag wou gaan en er nergens nog een plekje vrij was. Da's gewoon een totaal ander concept, totaal andere koffie, totaal andere sfeer. Voor mij kan het allemaal perfect naast elkaar bestaan, afhankelijk van de goesting van het moment.

  • Ice Cappuccino

    blender2.jpgVorig weekend heb ik mezelf getrakteerd op een blender. Aan onze rondreis door het zuiden van de USA heb ik een verslaving aan frappuccino overgehouden; de ijskoffie van Starbucks met melk en suiker. Superlekker!

    Want geef toe, voor koffie was het tijdens de afgelopen hittegolf veel te warm. Maar dan mis ik wel de smaak van een fijne expresso, om van de energieboost nog te zwijgen. En frappuccino is zoals ik al zei dus ook verslavend lekker.

    Terug in België ging ik op zoek naar de Vlaamse versie, zonder echt geweldig resultaat tot hiertoe.

    Dus waarom niet eens zelf aan de slag gaan? En dus gingen we vorig weekend op zoek naar een goede blender. Eens in de winkel liet ik mijn voornemen om vooral geen geld uit te geven varen, en koos gewoon de mooiste in plaats van de goedkoopste, een model van Philips (HR 2094) met glazen kan én filter om de pitjes en velletjes tegen te houden als je smoothies maakt, een andere verslaving van mij.

    Ik moet zeggen, het is een dikke aanrader, zelf ice cappuccino maken. Ik vind mijn eigen brouwsel zowaar lekkerder dan dat van Starbucks, ha!

    Hieronder het recept van op de foto (voor 2 personen):

    - 4 nespresso crème marron expresso's
    - 2 schepjes ruwe rietsuiker
    Suiker goed mengen door de warme koffie en een uurtje laten afkoelen in de koelkast.

    - evenveel melk toevoegen als er koffie is.
    - mengsel in de blender en mixen maar.
    - een handvol ijs toevoegen, crushen en blenden.
    De supersmeuïge ijskoffie is klaar!

    Dit weekend heb ik een lading vers fruit gekocht en ga ik eens smoothies maken denk ik!

  • but it was not your fault but mine

    Druk is het. Druk op het werk (deadlines) en druk in het weekend. De momenten dat ik in de zetel zit te lezen of tv te kijken zijn op één hand te tellen, zelfs in het weekend. Van zodra ik opsta, zet de op hol geslagen mallemolen zich in gang en het stopt maar als ik 's avonds weer in slaap val; constant bezig zijn, mentaal en fysiek. En weet je wat? Ik kwam tot de ontdekking dat ik ervan geniet. Het geeft me het gevoel dat ik lééf, dat het leven ertoe doet, het geeft energie om energiek bezig te zijn...

    Niet dat ik nooit op mijn gat zit. Zo probeerden we zaterdag onder vrienden een nieuwe Gentse koffiebar uit, nadat ik de hele voormiddag en een goed stuk van de namiddag de Gratis in Gent nieuwsbrief bijeen had gepend. 's Avonds snel eten, tussendoor de was doen en dan op naar het toneel. Ca Brûle van De Roovers, helaas een zware teleurstelling. Chaos en vernieuwing zijn mooi in het theater, maar dit stuk bood nauwelijks meer diepgang dan een snelle brainstorm tussen eerstejaars theaterstudenten had geboden. Pijnlijk.

    Zondag trokken we naar Oostduinkerke voor de jaarlijkse strandwandeling van Greyhounds In Nood. Het was zeer hoog tij, waardoor het strand zo klein was dat we er nauwelijks allemaal op raakten, al die mensen en langpotige honden. Luca was verschrikkelijk zelfverzekerd en verdween meteen in de groep honden toen ze los mocht. Twee keer dachten we dat we ze kwijt waren toen we haar meer dan een minuut nergens meer zagen nadat ze met twee andere honden tegen 45 km/uur de duinen in was geschoten. Mijn hart stond weer even stil...
    's Avonds bekomen bij Oud België, toch wel het beste wat de tv tegenwoordig te bieden heeft. Schoon, ontroerend, kreeg er deze keer tranen van in de ogen...

    En voor wie het nog niet wist, 27/04 komen Mumford and Sons naar den AB. Mijn kaartje is besteld, het uwe ook?

  • Nespresso, what else?

    nespresso_citiz_milk2

    Terwijl ik de volledige zaterdag in Brussel aan het werk was, kreeg ik plots een sms van mijn wederhelft om aan te kondigen dat hij ondertussen in de winkel een Nespresso was gaan kopen. De snoeper. Het zit zo, niet alleen geeft Nespresso zelf tijdelijk 50€ korting (via een terugbetaalactie) maar onze electrohandel ging net afgelopen weekend open na een verbouwing en gaf 21% korting. Wat dus betekent dat het apparaat dat wij wilden zomaar even 100€ goedkoper werd en dus zeer betaalbaar. En dan kan mijn wederhelft zich natuurlijk niet houden, en dat vind ik dan weer allesbehalve erg.

    En dus stond zaterdagavond een glanzend rode Nespresso Citiz & Milk op mij te wachten. En ik moet toegeven, we zijn er meer dan tevreden van.

    Om met het design te beginnen; het is gewoon een heel mooi appparaat. Glanzend rood, slank en knap van vormgeving en het voelt ook aangenaam stevig aan, niet plastiekerig of goedkoop.
    De machine wijst zichzelf uit; we hielden de handleiding erbij, maar eigenlijk was dat niet nodig. Wie een Senseo gewend is, kan ook snel met een Nespresso uit de voeten. Aanzetten, wachten tot het lichtje stopt met pinken (duurt een minuutje ofzo) en het water opgewarmd is, capsule in de capsulehouder, tas klaarzetten, kiezen tussen een espresso (klein tasje) of een lungo (eerder senseo formaat) en dertig seconden later staat daar een dampend, van smakelijk schuimlaag voorzien kopje espresso. Terwijl de koffie doorloopt, ruik je hoe de rijke aroma’s vrijkomen. Zalig…

    Omdat mijn wederhelft in tegenstelling tot mezelf een fan is van melk in de koffie, kochten we dus het model met melkschuimer bij. Ook dit gaat eenvoudig; kiezen tussen gewone warme melk of melkschuim, melk erin gieten, op een knopje duwen, wachten tot de machine klaar is en gewoon het melkschuim of de warme melk bij de koffie gieten. Kinderspel.

    Design en gebruiksgemak scoren dus hoog, wat nu met de smaak? Ook die zit goed. Ik begon met een nespresso, en koos daarvoor een van de iets duurdere soort, Rosabaya de Colombia. Alhoewel deze stond aangegeven met een intensiteit van ‘maar’ 6 op 10, was het toch een zeer pittig kopje koffie. Maar om eerlijk te zijn gewoon net zo lekker als in een koffiebar. Mijn wederhelft ging het experiment aan en bereidde een machiato met Arpeggio koffie, een krachtige espresso. Het resultaat zag er niet alleen zeer professioneel uit (perfecte drie kleurlaagjes), het smaakte ook zalig. Ondertussen probeerden we ook de lungo uit en maakte mijn teerbeminde een cappucino.

    Alhoewel ik een fan ben van de Senseo, en we die oude getrouwe zeker nog niet buitensmijten, is er toch een duidelijk verschil; een Senseo zet een lekker tasje koffie (ik ben vooral fan van die soorten met aroma's, zoals de Rio de Janeiro en de Vienna, met vanille en chocoladetoetsen aan de smaak), smakelijk, basis, lekker voor elke dag. De Nespresso kan enkele meer gesofisticeerde bereidingen aan, en is een espressomachine, en espresso heeft nu eenmaal een krachtigere, vollere smaak. Het voelt luxueuzer aan, het is meer echt een moment om te genieten.

    Voor koffiepuristen is het waarschijnlijk een nadeel dat je niet kan experimenteren met bonen en mengelingen en afhankelijk bent van de 16 (ofzo) smaken die Nespresso ter beschikking stelt. Of dat je ook geen capsules van een ander merk kan gebruiken. Maar voor mij persoonlijk weegt het gebruiksgemak door; wie had ooit durven denken dat een Nespresso zo eenvoudig en toch betaalbaar kon zijn?