kinderen

  • Wijvenweek 5: kinderen

    ww_logo_120x120
    De laatste collega is naar huis vertrokken, mijn laatste paasei is aangebroken en er staat een dampend verse mok koffie naast mij. Hét moment dus om nog eens een boompje op te zetten in het kader van de nog steeds fantastische wijvenweek. Ik zweer u, ik ga het missen, als het gedaan is!

    Kinderen. Geen simpel onderwerp zowaar!

    In de negenentwintig jaar dat ik op deze wereld rondloop, heb ik er nog geen op de wereld gezet. Mijn moeder daarentegen, die had er op die leeftijd al twee, waarvan de oudste zes was en de jongste (me!) één. Ik heb mijn ouders altijd als eerder aan de oude kant ervaren. Ik ben dan ook geen grote fan van het krijgen van kinderen op latere leeftijd. In mijn ogen komen kinderen er voor je vijfendertigste, dat is zowel biologisch als psychologisch het best te verantwoorden denk ik. Idealiter begin je eraan rond je dertigste, denk ik dan.

    Dat geeft me dan nog een half jaar.

    Slik.

    Nu, ik heb altijd gezegd dat ik nooit, no way, van zijn leven niet, in geen geval dus kinderen zou krijgen. Redenen genoeg. Ik heb totaal geen moedergevoel. Je kan de proef op de som nemen en met vijfendertig verse babies voor mijn neus paraderen, ik zal geen krimp geven. Geen 'ah' of 'of' en geen 'boeleke' van hier of ginder. Het doet me gewoon helemaal niets. Kinderen komen van een heel andere planeet dan ik, en ik kan er niet mee communiceren.
    Iedereen weet dat ook van mij, ik verkondig het al meer dan vijftien jaar. Dus de mensen zijn al heel lang gestopt met vragen wanneer we er 'eens aan gaan beginnen'.

    Simpel ende eenvoudig, maar het leven draait een mens af en toe eens een serieuze loer, niet?

    Sinds anderhalf jaar krijg ik al eens 'rare gedachten en goestingen'. Glimlachen als ik kleine mannen zie bijvoorbeeld. Is me nooit eerder overkomen! Twijfel is mijn leven binnengeslopen, en mijn wederhelft klaagt dat hij 's nachts soms niet meer kan slapen van dat mysterieuze, luide getik dat uit mijn buik komt... Mijn biologische tijdbom, die ik 100% zeker wist niet te hebben, is wakker geworden. En dat is serieus freaken. Het zorgt voor een heleboel gedachten en gevoelens die ik niet kan plaatsen, en waar ik dan ook geen blijf mee weet. Ik heb er al nachten van wakker gelegen en ganser avonden over gepraat, maar duidelijker wordt het allemaal niet.

    Piekeren doe ik nu niet meer. Heb ik sinds kort besloten. Je kan zo'n dingen ook niet doodredeneren. Ik doe gewoon mijn zin. Ik zal wel zien wat er nog allemaal komt. Het leven is te kort om te piekeren. Komen er ooit kinderen, dan ga ik ervan uit dat we dat goed gaan doen, en dan zullen jullie de verhalen hier wel kunnen lezen. Misschien blijven we ook gewoon verder doen zoals we bezig zijn, en dan kan ik al mijn verzorgingsdrang uitleven op mijn twee schatten van honden. Ook goed. We zullen wel zien.

    Ik heb in elk geval al zeer duidelijke ideeën over wat ik wil en niet wil stel dat ik ooit kinderen zou krijgen. Of wat ik alleszins zou proberen, want het is makkelijk spreken van aan de kant natuurlijk. Ik zou ze nooit vervoeren in een milieuvervuilende monovolume of jeep. Ik zou alles doen om ze uit het katholieke onderwijs te houden. Ik zou ze nooit laten dopen. Ik zou proberen om ze niet te hard te overbeschermen. Ik zou proberen om er geen verwende snobs van te maken die gewend zijn dat ze alles zomaar direct krijgen. Ik zou ze proberen vegetarisch op te voeden tot bewuste, empathische, milieubewuste mensen. Ik zou proberen de andere aspecten van het leven niet te vergeten, me niet op te sluiten in de kindercocon maar regelmatig naar de cinema, concerten etc te blijven gaan. Ik zou proberen om naast met die kinderen nog altijd tijd genoeg uit te trekken voor mezelf en mijn wederhelft. Want ik heb een hekel aan vrouwen die een volledig nieuw leven lijken te beginnen eens er kinderen zijn, en die veranderen van actieve, mooie, interessante mensen naar onder de kinderkots en in een vormeloos joggingpak gehulde broedmachines...

    Dit is een postje in het kader van wijvenweek. Blijf hier vooral niet hangen, en check ook wijvenblogs.be voor meer van hetzelfde, maar dan helemaal anders.