jodoigne

  • Hiep hoi voor Luukje

    Ons Luukje is dus vandaag jarig. Ze bedankt iedereen die haar al gelukwensen gestuurd heeft door middel van een knor vanuit haar warme zachte mandje. Want met dit weer, komt miss Luca uiteraard niet buiten. Koud en nat, dat is voor een galgo synoniem aan post vatten aan de verwarming en het baasje verwensen wanneer die probeert haar naar buiten te lokken voor een plasje...

    inhetgroenmetpeterklein
    Foto: Luca op de adoptiedag op 29/10/2005; schuchter maar toch enthousiast

    Gisteren zijn zij, Figo, mijn wederhelft en ik en mijn ouders dus gaan wandelen in Jodoigne, samen met honderden andere Spaanse galgo's en Ierse greyhounds en hun baasjes. Greyhounds In Nood organiseerde een wandeling van 6km door de velden, met vooraf nog een lekkere pompoensoep en chili con/sin carne en nadien pannenkoeken en koffie. En daarmee was in feite onze volledige dag gevuld.
    Door het winteruur konden we tot een deftig uur slapen, dan de honden uitlaten en alles inpakken en op naar mijn ouders. Vandaar dan naar Jodoigne, waar ik nog nooit was geweest, ook al ligt het niet zo ver van mijn ouderlijk huis.
    Het weer was daar veel mooier dan in het westen van het land, met een warm zonnetje tot diep in de middag.

    Na het bewonderen van al die mooie langpoters, het aanschaffen van de nieuwe kalender van de organisatie en het kopen van lotjes van de tombola (wat ons een t-shirt van Jupiler ofzo opleverde, lol) trokken we tegen 16u weer naar huis. Eerst nog een omweg via mijn oude grootmoeder (van in de 90!!!) en tante die op Simba, de anti-sociale labrador van mijn ouders pasten. Zo had ik mijn grootmoeder ook nog eens gezien, was geloof ik al van bij kerst geleden... Ik weet het, onze familie is alles behalve een toonbeeld van samenhorigheid, mijn nieuwe nichtje heb ik sinds haar geboorte in juni ook niet meer gezien...

    Enfin, 's avonds dan nog wat geluierd en croque-monsieurs gegeten, iets waar ik al zeker een half jaar trek in had. Het leek even of mijn ma er valium in had verwerkt. Want vanaf 21u30 begon iedereen te geeuwen en voor 22u lagen we allemaal in ons bed, dieren en mensen. Het winteruur had ons onder, zoals ze zeggen...