UA-104319606-1

ipad

  • Cool cadeau

    Mijn verjaardag begon vol eerder valse noten; zoon wakker om 6u en nog steeds ziek; bijna geen melk willen drinken en huilen en brullen zelfs al zat hij op mijn arm. Een bepaald moment zat ik gewoon naast hem op de vloer mee te huilen. Ook het feit dat ik die dag tot 20u moest werken (thuis om half 10 dus) en dat het pokkekoud was buiten hielpen weinig aan de feestvreugde.

    MAAR...

    we konden de dag toch met enkele positieve noten afsluiten. Zoals met het nieuws dat Zoon weer wat meer had gegeten en alhoewel nog steeds klagerig en slapjes er precies toch een beetje begon door te komen. En het nieuws dat de honden eens een dag niet in huis hadden geplast. De foto die Teerbeminde mij had gestuurd waarin Zoon superschattig mijn cadeautje toont. De rustige nacht die ons eens werd gegund. En last but not least het cadeau zelf. Ik had geen flauw idee wat er in de rechthoekige, redelijk stevige doos zou zitten, maar een iPad had ik in elk geval niet verwacht. Ik heb de rest van de avond niet meer veel gesproken, gewoon dicht tegen mijn ventje aangekropen. Want ik heb toch écht wel chance met mijn ventjes. Wat een cadeau. Wat een mannen.

    En zaterdag, dan nemen we eens wat tijd voor onszelf. De meter komt babysitten en wij hebben een reservatie in een gezellige Italiaan en daarna misschien eens gebruik maken van de cinematickets die mijn werk voorzag na 10 jaar (ik word oud, no loner denying it) dienst. Ooit was er een tijd dat we maandelijks of twee keer in de maand naar de cinema trokken, maar nu panikeer ik bij het zicht van 4 cinematickets die maar 4 maanden houdbaar zijn. Maar gelukkig was daar vriendin C (de meter, dus) die meteen aanbood om te komen babysitten en daar komt dus onze eerste night off sinds eeuwen.