hindu nights

  • Take me out

    Verbouwen. Hard werken. 32 jaar zijn. Allemaal dingen die ervoor zorgden dat ik niet meer uitga. Pas op, naar de cinema gaan doe ik de laatste maanden meer dan ooit tevoren. En op café kom ik ook geregeld (zij het nooit langer dan een uurtje). En dingen doen als shoppen, theater, dans,... geen probleem. Maar uitgaan, zoals in 'tot 's morgens vroeg', buiten het occasionele trouwfeest is dat al héél lang geleden. Zo lang dat een vriendin en ik ons begonnen af te vragen of we dat nog wel konden...

    Dus besloten we dat eens uit te testen. Donderdag rustig begonnen met een after work date in Brussel, iets gaan eten, paar glaasjes drinken en dan tegen 22u braaf naar huis. Volgende dag werkdag en van die dingen. Maar toch een zeer geslaagde avond. Om dan zaterdagavond aan het echte werk te beginnen, Hindu Nights, hét hippe rock 'n rollfeestje in Vooruit.

    Ik wou bij de vorige twee edities al gaan, maar kreeg nooit volk gemobiliseerd. Ik ben in mijn vriendenkring overduidelijk niet de enige die het zware fuiven verleerd is. Maar deze keer waren de vrienden wél bereid. Ha!

    Eerst opwarmen in het café van de Vooruit en dan tegen half twaalf naar de zaal. We vreesden dat dat veel te vroeg zou zijn, maar niks was minder waar, het kot zat al aardig vol, en tegen 1u was het serieus wriemelen om nog een plek te veroveren op de dansvloer. Want da's toch waarvoor we kwamen, eens kunnen dansen op deftige muziek. En terwijl de mannen dus boven gezapig pintjes dronken, gooiden een vriendin en ik ons beneden in het feestgedruis. En wat een geruststelling was het om te ontdekken dat we het absoluut niet verleerd zijn. De goeie muziek hielp gigantisch, uiteraard. Arctic Monkeys, The Beatles, Black Box Revelation, The Killers, Franz Ferdinand, alles wat rockte kwam aan bod en dan vooral alles wat Brits was, dat was nu eenmaal het concept. Voor mij hadden er nog wat goeie Amerikanen tussen gemogen en sommige Britten werden ook al eens schromelijk vergeten (Morrissey, iemand?), maar we mogen niet klagen, dit was het beste feestje in minstens tien jaar tijd (ok, gezien mijn fuifverleden de laatste jaren wil dat weinig zeggen, maar toch).

    En tot mijn grote verbazing hielden we zelfs stand tot een deftig uur, ondanks het feit dat ik die dag op was van 8u en al de ganse dag met mijn moeder was gaan shoppen in Leuven. De enige verandering met vroeger is dat uitslapen tot na de middag nadien blijkbaar niet meer lukt, om 10u was ik al op... To be continued!