georgia

  • Roadtrip Deep South: Atlanta

    Na een lange maar vlotte rit komen we aan in Atlanta. Onze gps herkent het adres niet van de rental cars, dus rijden we maar op goed geluk naar de luchthaven en vinden daar gelukkig zonder enig probleem de gloednieuwe Rental Car Center. Ik heb eigenlijk spijt dat ik persé een hotel wou in het stadscentrum, we zijn hier nu aan de luchthaven en ik zie er enorm tegenop om met het openbaar vervoer en onze zware koffers de stad in te zeulen na een lange dag in de auto. Ik herinner me nog hoe we bijvoorbeeld in Montreal hebben afgezien met overstappen en onduidelijke busroutes om ergens te raken. Maar de Amerikanen laten zich nog eens van hun beste, supergeorganiseerde kant zien. We geven de auto af, nemen de gratis trein naar de andere kant van de luchthaven en komen zo bij de Marta Terminal terecht. Marta is het openbaar vervoer in Atlanta, en dat blijkt supervlot te werken. Ik sta nog geen halve minuut onzeker zoekend te kijken van hoe, wat en waar aan het metrostation, of er komt al een medewerker van Marta die ons niet alleen vertelt welke metro we moeten hebben, welke halte we moeten afstappen, maar ook helpt om tegen het juiste tarief kaartjes uit de automaat te halen. Drie minuten later zijn we al onderweg naar het centrum.

    Twintig minuten later staan we in downtown Atlante. We checken in in de Hampton Inn en vinden in onze kamer een lijst met restaurantjes in de buurt. We kijken nog wat tv en gaan dan eten, moe als we zijn. De Indiër die we hadden uitgekozen, blijkt een goede keuze. Het eten is superlekker (waarom zijn Indiërs in België nooit zo lekker?) en de bediening erg vriendelijk. We kijken op HBO nog naar de heruitzinding van Treme en vallen vroeg in slaap.

    's Ochtens blijkt het ontbijt weer heel wat minder dan dat van een bed and breakfast, maar ook niet slecht. Probleem is dat na 3 weken op hotel leven, mijn maag snakt naar gewone zelfgemaakte kost en ik hoe langer hoe slechter kan eten en vaak misselijk ben. Het wordt dus een karig ontbijt met wat yoghurt en fruitsap, ondanks al de aangeboden vettigheid. Op tv zien we het boorplatform Deepwater Horizon in brand staan, maar op dat moment is totaal nog niet duidelijk hoe omvangrijk die ramp wel is...

    We pakken onze koffers en checken uit, want vanavond vliegen we al terug naar Amsterdam. Eerst nog Atlanta verkennen.

    atlanta2

    Als er één stad van onze reis is waar weinig te beleven is, dan is het Atlanta. We hadden geen zin om nog ver te gaan en de metro te nemen, dus we bleven in de downtown. Daar bleek werkelijk niets te beleven. We stapten naar het Olympisch Park en bezochten daar dan maar het Georgia Aquarium. Dat is ontzettend duur en zit barstensvol schoolkinderen, maar is ook wel leuk. Het heeft de grootste tank ter wereld, waar je dus haaien ziet rondzwemmen boven je hoofd. Ok, dat is bijzonder indrukwekkend. We genoten ook van de andere leuke dieren, zoals sea dragons (zoals zeepaardjes), pinguins, otters, piranha's, alligators,...

    atlanta3

    atlanta4

    Na een snel broodje gaan we op zoek naar iets anders om te doen of te zien, wat totaal niet lukt. Op zoek naar een shoppingbuurt belanden we in een buurt waar plots enkel nog zwarten zijn, waarvan er een aantal luid en imposant staan te doen, zoals in de films, weet je wel. Plots beseffen we dat we hier niet echt meer op onze plaats zijn en druipen we rustig en ongezien weer af naar een meer blanke buurt. Waar dus niks te doen is. Ten einde raad nestelen we ons met een frappucino op het kleine terras van de Starbucks en wachten tot het tijd is om naar de luchthaven te vertrekken.
    atlanta1
    We zijn immers wat ongerust, de vluchten naar Europa zijn nog maar sinds een dag of 3 hervat en op het internet is het niet duidelijk of er een probleem is met onze vlucht of niet. We zorgen er dus voor dat we uren voor het vliegtuig vertrekt in de luchthaven zijn, waar gelukkig alles ok blijkt te zijn en we zonder enige vertraging opstijgen voor de nachtvlucht naar Amsterdam.

    Het grootste nadeel van vliegen met KLM is dat ze slecht georganiseerd zijn. De vorige keer reed de trein van Schiphol naar Antwerpen niet en moesten we op eigen houtje in Amsterdam zien te raken en daar dan een Thalys nemen die omreed via weet ik veel wat allemaal en er uren over deed, vandaag blijkt de Thalys die wij moeten hebben overboekt te zijn waardoor we in de gang moeten zitten. Gelukkig duurt de rit maar heel kort, want na een slapeloze nachtvlucht ben ik behoorlijk doodop...