UA-104319606-1

gentblogt

  • Slaap zacht Gentblogt

    Op 15 februari bestaat Gentblogt 10 jaar. En die dag gaat ook de stekker eruit. De blog blijft online maar in bevroren vorm, geen nieuwe artikels of reacties meer.

    Gentblogt is ook een beetje mijn kindje. Ik kwam erbij kort nadat de site zijn eerste verjaardag vierde, begin 2006. Mijn leven zag er toen helemaal anders uit dan nu. Ik werkte maar halftijds dus had ontzettend veel vrije tijd die ik een nuttige invulling wou geven. We hadden een abonnement in de Vooruit, tijdens het FilmFestival zagen we minimaal 10 films, we gingen naar musea. Maar evengoed gingen we graag en vaak uit eten en schreef ik daarover. Zoveel onderwerpen. Ik deed het ontzettend graag.

    Gaandeweg veranderde mijn leven. En dat van de hele redactie. Zoals in het artikel ook te lezen staat; andere job, gezinsuitbreiding, andere engagementen. Ik persoonlijk had minder tijd om dingen te doen die tot een artikel kunnen leiden. En wanneer er dan wel eens iets was waarover ik eigenlijk heel graag wou schrijven, raakte het vaak ondergesneeuwd in de orde van de dag. Zeker eens de kinderen er waren maar eigenlijk al van daarvoor. Vanaf eind 2011 kon ik mijn engagement steeds minder waar maken. Niet toevallig het moment waarop Zoon in mijn leven kwam. Heel, heel spijtig, maar de dingen zijn nu eenmaal wat ze zijn.

    Ik vind het ontzettend spijtig dat er nu een einde komt aan dit fantastische initiatief. Maar ook dat is niet anders. We hadden het allemaal nochtans zo graag anders gezien. We hebben nog enkele jaren geprobeerd. Met we bedoel ik dan eerlijkheidshalve vooral de anderen, want zoals gezegd kwam ik er niet meer toe. Ik slaagde er nog net in mijn engagement voor Gratis in Gent te behouden, alhoewel dat ook moest stoppen eens mijn Dochter erbij kwam.

    En nu zit het er dus officieel bijna op. Poeh. Ik word er best emo van. 

  • Paparazzo...

    Aangenaam verrast daarnet toen ik ontdekte welke schoonheid er vandaag Foto van de dag is op Gentblogt...

    Gelukkig lag ze niet topless te zonnen, toen de paparazzo van dienst haar fotografeerde met de imponerende grote lens...

  • Voller kan een hoofd niet zijn?

    Een drukke agenda is leuk, het geeft me het gevoel dat ik volop lééf, dat ik nuttige dingen doe, dat ik er hier het maximum uithaal. Langs de andere kant zit ik ook wel graag eens een avond of een dag te cocoonen in ons huis, te doen waar ik op dat moment goesting in heb en vooral leven zonder klok. Want eigenlijk ben ik wel een beetje lui. Een ander nadeel van die gevulde agenda: de huidige wallen onder mijn ogen. Ik ben zo moe dat ik nauwelijks weet wat ik aan het doen ben, hier op mijn werk... Koffie brengt soelaas, maar mijn maag kan maar drie koppen aan, en er zijn er al twee binnen...

    Ik lig al enkele dagen te laat in mijn nest, en dat zou geen ramp zijn, ware het niet systematisch gekoppeld aan er te vroeg uit moeten, en ik ben bepaald geen ochtendmens.

    Het was gisteren dus een naar mijn normen drukke Dag/avond, en ik kreeg daar best wel stress van. Om even kort te schetsen: 7u opgestaan, 7u40 thuis vertrokken, 9u op mijn werk aangekomen, 's middags daar mijn kostje in de microgolf gezet en opgegeten wegens 's avonds geen tijd om nog warm te eten, 17u vertrokken, 18u20 thuis, dag zeggen aan wederhelft en honden, 18u50 weer weg.

    19u afspraak in de Vooruit. Via mijn profiel daar hadden ze mijn mail opgesnord en mij uitgenodigd om een avond in een panel te komen zitten en mijn mening te geven over het voorbije en het komende seizoen. Mijn argument dat ik ab-so-luut geen kenner ben vond geen gehoor, en eigenlijk voelde ik mij best vereerd, spannend allemaal, zo'n vage uitnodiging. Aangezien de Vooruit mijn favoriete cultuurtempel is in Gent, ging ik dus graag op de uitnodiging in. Om 20u was er echter vergadering van Het Project . Nu ja, dan kwam ik maar een uurtje later. Het is een vreemde ervaring trouwens, constant geforografeerd worden terwijl je elegant een te groot broodje in je mond probeert te stoppen en sla morst... Bedenkelijk...

    Hm. Twee uur later dus. Het was uiteindelijk 21u30 eer ik de Vooruit verliet en dankzij nog een klein beetje verloren lopen was het 22u eer ik de stad te voet had doorkruist en op de tweede plaats van afspraak toekwam. Het merendeel van de besprekingen had ik helaas gemist, maar de vergadering duurde nog een goed uur, en het was dus nog wel de moeite geweest om tot daar te komen.

    Thuis tegen 23u30, honden uitlaten, boterhammen smeren, gedachten ordenen. Mijn hoofd zat zo vol dat het leek rond te tollen op mijn schouders. Ik kon de slaap dan ook niet meteen vatten, dat lukt nooit na zo'n avondlijke activiteiten. Het was dan ook met veel gevloek dat ik deze morgen om 7u30 mijn bed uitkroop...

    Ook morgen is trouwens goed gevuld. Ik probeerde een planning op te stellen waarbij zowel helpen verhuizen bij mister J om 10u, in de Handelsbeurs raken tussen 11 en 14u, containerpark bezoeken en bouwafval storten tussen 9 en 17u, cd gaan kopen in de Fnac, de honden 3 keer uitlaten en paardrijden om 14u pasten. Gelukkig hielp Jeronimo een handje door mee te delen dat er helpende handen genoeg waren om te verhuizen en kunnen we morgenvroeg dus rustig oude plankenvloeren en stenen naar het containerpark brengen.

    En tussen al die activiteiten door zweeft er af en toe een grappig paard (dat te koop staat dus) door mijn hoofd en vraag ik me af of ik wel realistisch ben als ik dat wil kopen. En probeer ik me wat te concentreren op het voorstel dat ik sebiet moet gaan uitleggen bij de directrice. Voller dan dit kan een hoofd niet zijn...

  • Victory! (Site Van Het Jaar)

    Een hele dikke merci aan al wie gestemd heeft. Het was in elk geval geen verloren moeite, want we hebben gewonnen, gisteren!!! Met z'n allen staan gieren op het podium van het NTGent terwijl Michel de langste mop van de avond ten berde bracht, het een memorabele avond...

    En we hebben eigenlijk twee keer gewonnen, want in de categorie Individuele blog ging de eerste plaats naar een redactielid, ons aller miss Onnozelheid die by far de grappigste madame van de avond was met haar skiwi en prompt daarna op minder grappige wijze nageaapt werd door de dames van VDAB... Way to go girl!

    Ik heb een halve indigestie van de cola en de cakes, en slecht geslapen, maar het was dik de moeite. Bedankt nog eens aan iedereen die zijn/haar stem op ons heeft uitgebracht!!!

  • Site van het jaar

    Voor wie het nog niet gelezen heeft op tal van andere blogs, die het bovendien soms beter kunnen zeggen dan ikzelf; je kan momenteel stemmen voor de Site van het Jaar, en het spreekt voor zich dat Gentblogt je stem dubbel en dik verdient in de categorie groepsblog...

  • Feest

    Vrijdag het weekend goed ingezet, met een feestje. Speciaal mijn late dienst voor een vroege verruild, mij naar huis gespoed, snel snel andere kleren aangetrokken en vertrokken.
    Alhoewel ik niet in supervorm was (zo moe dat ik op het perron een collega eerst straal voorbij liep en vervolgens wartaal begon uit te slaan) heb ik me goed geamuseerd. Het was een rustig, gezellig babbel-eet-en-drink-feestje.
    Ik deed me tegoed aan de nu al legendarische veggie lasagne en het ruime assortiment aan groentjes. Gelukkig had ik nog een heel klein gaatje over voor de fantastische berg taart. Vijf reuzentaarten, ik vreesde dat het veel te veel was, maar toen ik ging opscheppen, was van de helft al bijna niks meer te bespeuren. Ik kon nog net een kruimel chocoladetaart bemachtigen, en dan een stuk heel lekkere appel-en-speculaas.
    De loomheid zorgde ervoor dat ik ondanks twee cola's en een koffie niet van mijn stoel raakte, maar een wisselend gezelschap zette zich aan ons tafeltje bij, waardoor het altijd gezellig en entertainend bleef, en de onderwerpen vrolijk kabbelden van muziek over fotografie, katten en honden, verbouwen, het feestje zelf, het eten, enfin vanalles dus.
    Lang voordat het feest tot een einde kwam, moesten wij echter forfait geven. Zelfs de tandenstokers tussen onze oogleden braken nu onder het gewicht, en ik kon mijn bed horen roepen boven de muziek uit.
    Een impressie in tekst en foto's alhier te vinden.

    Het was gezellig! Moeten we gauw opnieuw doen...

  • Onderaardse gangen vs Japanners

    Het is on-voor-stel-baar druk op het werk. Het is nog maar 15u, en ik weet al niet meer waar mijn hoofd staat... Wat mij betreft mocht deze werkdag nu al eindigen!

    Na de frustrerende zaterdag werd zondag een rustige dag. Gaan wandelen met de honden. Figo zijn verjaardag gevierd. Een bos bloemen gekocht voor moederdag en die gaan afgeven. Beetje opgeruimd en gekuist. Het meest memorabele was de begeleide wandeling Gent Ondergronds, die we met het Project hebben gedaan. Ik doe dat best wel graag, zo van die wandelingen rond een of ander interessant thema, of langs plekken waar je anders toch nooit raakt. En ook ondergrondse dingen als grotten, kelders en onderaardse gangen hebben me altijd gefascineerd...
    Die fascinatie werd ruimschoots bevredigd door de zwerftocht door de immense kelders onder het stadhuis, het belfort en de onderaardse gang die de Duitsers ooit nog hebben aangelegd. Het grappige was dat de ingang van de gang in de damestoiletten ligt, en dat de grote rij aanschuivende Japanse vrouwtjes grote ogen opentrok toen ze een groep Belgen in die oude gang zagen kruipen... 'Zou de oorlog uitgebroken zijn...'