UA-104319606-1

galgo s

  •  Met de galgo's op tocht

    Ik ben geen mens van kleurloze gemiddeldes, dat wisten jullie al. Ik ben een mens van passies, van grote voorliefdes en hartsgrondige hekels. Bloed sijpelt niet, maar kolkt door mijn aderen. En dat een van mijn passies mijn dieren is, dat wisten jullie evenzeer. Tot wanhoop en ongebegrip misschien van diegenen die iets minder wild zijn van leven op vier poten...

    Ik zei het nog, gisteren, mijn honden zijn mijn alles. Niet alleen mijn honden uiteraard, ik heb nog wel enkele andere dingen/mensen zonder wie mijn leven maar zwart-wit zou zijn. Maar nu dus even over mijn twee schavuiten op vier poten. En dit omdat we zondag eens op uitstap zijn geweest, onder ons viertjes. Het was namelijk de Hondsdolle Dag in Beervelde, en wij waren voor het eerst ook van de partij. Een groot domein vol met honderden honden in werkelijk alle kleuren, maten en soorten, ik vond het zalig... De honden en baasjes konden er deelnemen aan tal van spelletjes en activiteiten, echt uniek in Vlaanderen. Je kon ook over het domein wandelen of een kijkje nemen aan de talrijke standjes met leuke spulletjes.
    Spelletjes hebben we helaas niet gedaan, aangezien alles nogal op de klassieke hondenschooltraining was gericht en onze windhonden helemaal niet getraind zijn. Dat is ook helemaal niet nodig. In tegenstelling tot sommige macho-baasjes die hun (meestal herders- of vecht-)hond door middel van een grote wurgketting en veel gebrul rondsleepten hebben onze galgo's enkel een zachte hand nodig. Beiden gedroegen zich voorbeeldig, zelfs Figo, toch wel de ontstuimigste van de twee. Luca moest af en toe een al te opdringerig exemplaar op zijn plaats zetten, en schrok daarvoor van niks terug, ook al was de andere hond 3 keer breder dan zij...
    Na een uurtje of 3 waren vooral de baasjes moe, en keerden we weer naar huis...

    Meer foto's op windekind, of bij Linda.

    Zaterdag dan. Aangezien we weer door onze voorraden heen zaten, moesten er inkopen gedaan worden. Dat is nu eens geen passie van mij. Eerder het tegenovergestelde eigenlijk. Eerst dus naar de Colruyt, alwaar we na de recente hitte vooral heel veel water hebben buitengesleept. Daarna naar de Bioplanet, waar ik het véél leuker vind, en me te buiten kon gaan aan het kiezen van hopen smakelijke veggieburgers, biodrankjes en een nieuwe bodylotion.
    In de namiddag sleepten we de honden mee op de bus om in een wat verder gelegen parkje eens de poten te kunnen strekken. 's Avonds hebben we naar een behoorlijk weirde film gekeken, op de EEn dan nog, toch niet bepaald zo'n alternatieve zender. We hebben Drowning Mona gezien, en die was best amusant moet ik zeggen. Vooral de kleine Yugo's zullen me nog een tijdje bijblijven... Een op zich weinig opzienbarende film, maar waarin zowat alle personages freaks zijn en het niet de vraag is wie het hoofdpersonage heeft vermoord, maar wie niet...