UA-104319606-1

france

  • Frankrijk 2017: einde

    Op onze voorlaatste dag maakten Zoon en ik samen met de oma en opa een grote wandeling langs de zogehete 'Capitelles' in Saussines. Zoon gaat supergraag wandelen met zijn oma en opa, die zorgen dat er op de wandeling veel afwisseling is en veel wegwijzers om te vinden en Zoon maakt er dan een wedstrijd van, wie spot er het meest wegwijzers, jongens tegen meisjes. Het was een erg hete (34 graden) maar buitengewoon mooie wandeling door de dorre, droge natuur en langs de door losse stenen opgestapelde kleine huisjes waar de boeren konden schuilen of dingen in bewaren terwijl ze op het veld waren. Ze deden mij wat aan de Trulli van Puglia denken, zij het dan op veel kleinere maat, en met het verschil dat dit dus geen echte woonplekken waren. Het was klauteren want met die stenen hadden ze ook muren gebouwd zodat het vee van de ene graasplek naar de andere kon zonder op een andere boer zijn goed te komen en zelfs heuse bruggen. Op zo'n 'brug' bezeerde de oma haar voet en ik werd niet veel later gestoken door een daas. En na 2u40 wandelen over zo'n 10 km waren we helemaal door onze drinkvoorraad heen. We waren allevier pompaf, maar het was echt een heel mooie wandeling.

    CFF80279-7E31-4798-B94C-680DA5BC6FCC.jpg

    Ondertussen waren de nichtjes en schoonbroer en -zus alweer huiswaarts gereden en dus zaten we die avond maar met zes rond de tafel, het voelde een beetje leeg aan.

    Normaal zouden we woensdag terug naar huis keren, maar na een mail van de toekomstige juf van Zoon dat er woensdag om 19u al leefgroepvergadering was en we vreesden nooit tijdig thuis te raken als we woensdag zouden rijden, werd beslist om dinsdag al terug naar huis te gaan en dus werd maandag helaas al de laatste volledige dag. Die spendeerden we echter in volle schoonheid. We keerden terug naar het schilderachtige Aigues-Mortes voor een boottocht van 2u30 doorheen de Camargue op de Saint-Louis. 

    We stopten eerst bij een manade waar twee ruiters op van die typische kleine witte paardjes een korte demonstratie deden van het sorteren (of zoiets) van de zwarte stieren. Een beetje toeristisch maar ik keek met veel plezier naar de paarden. En er was ook een tamme koe die aaitjes kwam halen bij de mensen. We gingen nadien de paardjes nog eens aaien en ermee op de foto en toen begon het toch wel een beetje te kriebelen om zelf terug paard te gaan rijden. We hadden nog ernstig overwogen om de ontdekking van de Camargue te paard te doen, je kan kindjes tussen 3 en 5 blijkbaar voor je laten meerijden op een tweepersoonszadel, maar ik had domweg geen gesloten schoenen bij en de wederhelft vond het niet veilig genoeg voor de Dochter, dus dan maar het boottochtje gekozen.

    IMG_5191.JPG

    Na een tweetal dagen met grijze luchten en spatjes regen was het zondag en maandag weer volop zon en swingde de temperatuur vlot richting 24 graden, dus op de boot brandde de zon ongenadig. Gelukkig was er wel een briesje en kon je ook al eens benedendeks gaan afkoelen.

    Zoon keek zijn ogen uit, Dochter deed eerder een dutje tegen mij aan. Er waren flamingo's te zien, dat kon haar aandacht wel wekken, maar die zaten helemaal op het einde van de tocht en maar in de verte. Zoon had meer interesse en keek rond naar de roofvogels, zoutmijnen, sluizen, Le Grau du Roi en in de verte La Grande Motte.

    Na de gezellige boottocht besloten oma en opa nog iets te gaan eten en vond de oma een lekkere pizzeria op een vrij rustig pleintje. Mijn salade met mozzarella was drie keer lekkerder dan die van de vorige keer in Aigues Mortes. Ook de rest van ons gezelschap liet het zich smaken. We sloten af met een heerlijk ijsje van het ijsjeskraam aan een van de stadspoorten (lavendelsmaak, zalig). Dan reden we naar huis en dook ik voor de laatste keer ons ijzig koude zwembad in om nog wat met Zoon te spelen, Dochter begon altijd heel enthousiast maar moest na een half uur meestal al forfait geven door de kou.

    En dan was het alweer tijd om in te pakken, terwijl Zoon en de wederhelft nog eens een wandeling maakten langs alle paardjes en ezels in de buurt en de oma voor ons een lekker avondmaal prepareerde.

    Maandag dan om 7u uit de veren en om half 9 vertrokken we voor de 1086km lange tocht terug naar ons landje. Die ging gelukkig een pak vlotter dan de heenreis, om iets na 19u bereikten ze Gent. Nog een keer vertraagd verkeer gehad en nog een klein half uur aanschuiven in Lyon (op een doordeweekse dinsdagochtend, toch niet te geloven). 

    En zo zitten onze 11 dagen in de Languedoc er alweer op...

  • Frankrijk 2017 deel 2: Montpellier en Aigues Mortes

    Donderdag trokken we een dag naar het mooie Montpellier. We parkeerden aan een shoppingcentrum voor een bezoek aan het aquarium. We waren er om 10.30 en verbaasden ons een beetje over het gebrek aan volk aan de ingang. Tot een medewerker op ons kwam toegelopen en vertelde dat ze pas om 11u openden. We keerden op onze stappen terug, maar na 10 meter zag ik plots de eerste tekenen van een rij aan de ingang en toen zijn we maar braafjes gaan aanschuiven.

    Om iets na 11 en iets meer dan 50 euro armer betraden we het aquarium. Blikvanger waren er uiteraard de haaien en voor mij ook wel de roggen. Hier en daar boden grote ramen een mooi zicht op hun grote aquaria. Er waren uiteraard ook tal van kleinere bassins met tal van vissen, zeepaardjes, kwalletjes,... Het aquarium is zeer geschikt voor kleinere kinderen, met hier en daar een tunnel waarin ze konden rondkruipen en hun hoofd in een bubbel steken in de tank van de inktvis. Er was in datzelfde aquarium ook een camera die zoon zelf kon besturen om de inktvis goed mee te besturen. En in de simulatie van de vissersboot in de storm bestuurd door onze eigen kleine stuurvrouw werd ik zowaar een beetje zeeziek.

    montpellier,aigues mortes,aquarium,vakantie,reizen,frankrijk,france,verargues,galargues le monteux

    montpellier,aigues mortes,aquarium,vakantie,reizen,frankrijk,france,verargues,galargues le monteux

    Op anderhalf uur waren we rond en dat was prima getimed want om half 1 hadden we een reservatie in het piraten thema-restaurant aan de overkant. Goede zaak trouwens dat we die reservatie hadden, want het enorme restaurant waar naar schatting zeker 200 mensen zaten te tafelen, zat helemaal vol.

    Om 13u werden we verrast door een kannonshot en niet lang daarna werd er een show opgevoerd met geweer en nog meer kanonschoten en stak een van de piraten de vloer vlak langs Zoon in brand. Toen werd hij toch wel wat bang. Het eten was trouwens helemaal niet slecht voor zo'n massakeuken te zijn. De kindjes genoten van hun pizza en ijs en mijn pasta was niet slecht. De cocktails in lichtgevende glazen lieten we maar voor wat ze waren...

    De kindjes kregen ook een jeton voor een cadeau uit een soort van kauwgomballenautomaat, maar wat de dochter ook koos, de automaat gaf niks, zelfs niet na nog een tweede jeton EN een euro. Gelukkig was er een jongen die niet blij was met zijn loombandjes en die aan de dochter schonk.

    montpellier,aigues mortes,aquarium,vakantie,reizen,frankrijk,france,verargues,galargues le monteux

    Na onze uitgebreide avontuurlijke lunch hadden de kindjes nog zin om naar de heel mooie en gratis zoo te gaan. We waren hier in 2015 ook al. Op een ochtend toen, en dat bleek pakken rustiger dan deze namiddag, nu was het even zoeken naar parking. Het was bewolkt weer wat maakte dat we hier en daar dieren zagen die de vorige keer in de verschroeiende hitte niet thuis gaven. Leeuwen, beren, aapjes, wolven, giraffen, genieten voor jong en oud. Alleen de dochter weigerde de stappen en met haar 14kilo begint ze, zeker op een warme zomerdag in het zuiden, wel door te wegen in mijn draagzak. Moest ze stilzitten wellicht niet, maar mevrouw eet, drinkt, zingt en danst dan op mijn arme rug...

    Vrijdagochtend maakten Zoon en ik samen met de oma en opa een wandeling van ruim 7 km door de wijngaarden en meloenenvelden rond Verargues. We passeerden ook verschillende wijnchateaus. Al moet je die term ruim interpreteren, denk aan door de eeuwen heen uitgebreide landhuizen met boerderijgebouwen aan of in het geval van het chateau van Verargues zelf aan een schuur waar ze wijn maken en het dan ook stinkt...

    Onderweg passeerden we honderden meloenen die na de oogst op het veld blijven rotten, een soortement wezeltje dat wegvluchtte van Zoons uitbundige gezang en werden we ook eens goed natgeregend in een korte onweersbui. Donderdag en vrijdag bleef de lucht heel de dag voorzien van een dik wolkendek en viel er af en toe eens wat nattigheid.

    'S avonds trokken we naar het koddige Galargues-le-monteux, dorpje gelegen op een heuvel pal langs de snelweg. We vonden er superlekker eten bij Orchidea. Ze hadden zowaar een vegetarisch menu, met een superlekkere salade gevolgd door een wokgerechtje en dan een dessert met iets van fruit dat ik gelukkig kon ruilen met het dessert met chocolade en meer lekkers. Zoon was ook zeer tevreden met zijn kindermenu met wok en klein dessertbordje en ook aan de rest van de tafel zag ik ons gezelschap met veel smaak hun menu verorberen. Franse keuken met oosterse invloeden en een origineel decor waarbij we half binnen en half buiten zaten. Echt een aanrader dit restaurantje. Zeker de cocktail van het huis proberen. Het was uiteindelijk 23 uur eer onze kleuters in bed lagen, maar mede dankzij de ipad en de gsm van de nichtjes waren ze de hele avond superflink geweest.

    Op zaterdag bezochten we Aigues Mortes. Op zich is het maar een half uur rijden, maar de manie van de Fransen om geen drie kilometer weg te kunnen bouwen zonder rond punt zorgde voor een beetje zieke kindjes op de achterbank en een balende wederhelft achter het stuur.

    De overvolle parkings en de file op weg naar de stad deden het ons al vermoeden en de middeleeuwse optocht waar we bij het binnenwandelen van de stad meteen op stuitten bevestigde dat vermoeden, er was hier iets te doen. Het Fete de Saint Louis is een behoorlijk groot gebeuren waarbij de inscheping van de heilige naar De kruistocht herdacht wordt met optochten, een grote middeleeuwse markt en tal van workshops en demonstraties met middeleeuwse ridders en toestanden.

    Zoon was overweldigd door de mensenzee en wou eigenlijk meteen weer naar huis, tot hij het eindeloze aanbod van speelgoedzwaarden en -schilden zag. De stadsmuren bezoeken zoals ik van plan was werd afgekeurd door meneer maar de hele markt afsnuisteren naar het perfecte zwaard en prinsessenkleed. We zagen zwaardvechters en boogschutters en 's avonds was er zelfs een heus paardentournooi, dat had ik nog wel graag gezien.

    Intussen was het al bijna 14u en kreeg de wederhelft honger, maar vind maar eens een plekje in zo'n drukte. Uiteindelijk kwam er toch ergens een tafeltje vrij. Maar de dochter was al te moe en te oververhit om te eten en Zoon vond de kaas op zijn pizza om de een of andere reden niet lekker. Mijn salade was wel eetbaar.

    Nadien werd dan het juiste zwaard en schild gekozen, een drakenketting en een roze handgemaakt prinsessenkleed. Zoon en ik kozen ook nog een flesje artisanaal gemaakte en overheerlijke muntsiroop. Dat doet me eraan denken dat we 's middags nog een ijsje hadden gegeten, ik had lavendelijs gekozen, ik hou wel van speciale smaken ijs en het was echt heel geslaagd.

    Met twee tevreden en oververmoeide kinderen keerden we tenslotte tegen 16u huiswaarts.

  • Frankrijk 2016 - einde

    Ondertussen zijn we alweer een halve week terug in het land en terug aan het werk. Maar ik merk dat ik het relaas van onze laatste dagen in la douce france nog moet doen. Hier gaan we dan.

    Donderdag 7 juli trokken we eerst nog snel naar de markt in Isle sur la Sorgue. Mijn grote blok nougat die ik de week ervoor had gekocht, was al op en ik wou ook nog wat lavendelzeep mee naar huis doen. Daarna reden we door naar het nabij gelegen Le Thor, voor de grot van Thouzon. Verblijf je op minder dan een half uur rijden van deze grot, dan is het een prima uitstap. Maar verder zou ik er niet voor rijden. Dan waren de grotten van Clamouse vorig jaar een pak indrukwekkender. Maar de gids was enthousiast en een grot is een grot, stalagmieten en dito tieten, een miniem klank- en lichtspel en een breed pad maken deze grot geschikt voor iedereen.

    De rest van de namiddag spendeerden we weer in het zwembad en 's avonds gingen de wederhelft en ik samen op restaurant om ons 9 jaar huwelijk te vieren. We streken neer in een gezellig restaurantje aan het water en waren live getuige van de overwinning van de Fransen in de halve finale van het EK in de omliggende bars op tv...

    Vrijdag was het alweer de laatste dag. Iedereen splitste op deze keer. De grootouders gingen fietsen, de schoonbroer trok naar Fontaine-de-Vaucluse en zelf gingen we naar Pernes-Les-Fontaines. Een dorpje vlakbij dat meer dan 40 fonteinen in zijn oude straatjes heeft, samen met een oude toren, twee oude stadspoorten, een gratis museumpje bestaande uit een oude stoffenwinkel beneden en op de verdieping enkele oude jurken (zeer charmant maar je bent er wel direct door), een glasblazer, een bakker met eeuwenoude houtoven,... Toen wij er waren was er nergens volk, maar dit was wel een op en top toeristisch dorpje. Maar volkomen terecht, want het was ook echt wel heel mooi en charmant.

    pernes1.JPG

    pernes2.JPG

    's Avonds gingen we nog een laatste keer samen eten. Het was wel de eerste vakantie sinds we kinderen hebben dat we zoveel op restaurant gezeten hebben en het is wonderwel verlopen. Daarover later nog een klein stukje trouwens, over vegetarisch eten in het land der andouillette en maigret de canard,...

    We belandden weer aan het water in Isle Sur Sorgue in een supergrote brasserie en het werd opnieuw een supergezellige avond, zo met zijn tienen... Zo gezellig dat de schoonzus en ik afsloten met een cocktail :-) Naar goede gewoonte lagen de kinderen daardoor pas tegen tienen in hun bedjes, nogal een geluk dat ze er zeer goed tegenkunnen. Want wij zijn niet echt ouders van structuur muss sein... Hoe je dat doet in het Zuiden, trouwens, waar de restaurants pas om 20u openen...

    Enfin. Het was een super vakantie. Elke dag een kleine uitstap. Gewandeld, geklommen en gezwommen. Ijsjes gegeten. Veel samen met de familie gedaan en soms ook eens iets met ons gezin. +30 graden en zon. Zomerjurkjes. Helaas ook wel bijna elke avond voetbal op tv maar dat maakte dat ik ontzettend veel heb kunnen lezen. Goed gemutste kinderen. Zalig.

  • Gorges du regalon - Cavaillon

    Gisteren wisten we niet goed wat gedaan. Zoon ging de hele dag mee met zijn tante, Peter en nichtjes naar Sainte Marie de la mer maar zelf zijn we zo geen zee-gangers en zochten we een kleine activiteit voor onszelf en de peuterdochter. Uiteindelijk trokken we naar Cavaillon, op 5 minuutjes rijden van ons huis in La Isle sur la Sorgue. Cavaillon bleek zeer arm aan toeristen. We volgden er een soort wandeling langs de grote bezienswaardigheden. De kerk, het klooster met gratis expo over dinosaurussen, 1 op de 3 winkeltjes, alle deuren bleken gesloten. De stad gaf een beetje een troosteloze aanblik hier en daar, alhoewel er best wel mooie en interessante gebouwen waren zoals de synagoge, het stadhuis, een stadspoort, resten uit de Romeinse tijd,... Enkel de triomfboog uit die tijd hebben we niet gevonden.

    het was weer warmer dan warm en de dochter had er allemaal niet zo heel veel zin in. We zagen veel bars en restaurantjes, dus ik vermoed dat Cavaillon 's avonds best nog wel een levendige plek kan zijn. Maar een peutervriendelijk terras met veel soorten ijsjes vonden we niet direct en dus keerden we vrij snel terug naar het veel toeristischere Isle sur Sorgue voor een ijsje in wat ondertussen al onze vaste stek wordt, Gourmand L'isle. Ik at er ook een heerlijke Salade du Sud met feta.

    Vanmorgen hadden de oma en de opa het idee opgevat om de Gorges Du Regalon te gaan bezoeken. We hadden et helaas geen documentatie of kaartje van, enkel wat info van het net die ter plaatse niet consulteerbaar was zonder internet. Maar dat bleek geen probleem, al was er hier en daar wel een zijweg en liepen we 1 keer kort verloren, meestal vonden we vrij makkelijk onze weg.

    Deze kloof is een wilde kloof, geen wegwijzers, geen menselijke ingrepen, heen toeristisch kantoortje meer. De kloof is ook al 2 keer gedurende meerdere jaren gesloten omdat ze gevaarlijk was geworden door vallende stenen. Ook nu nog hangen er waarschuwingen aan de ingang en betreedt je dit stuk natuur op eigen risico.

    Het was toch wel de meest avontuurlijke kloof die ik al heb bezocht. Het pad is soms heel smal wurmen en echt klimmen tussen de stenen. Je moet geen ervaren klimmer zijn en op zich is alles wel doenbaar, maar stevig schoeisel is belangrijk en sommige mensen hadden speciale wandelstokken bij.

    De dochter zat met haar 11 kilo gezellig op mijn rug in de draagzak en ik was voor de zoveelste keer doodblij met mijn kokadi Flip toddler. Hoe stijl de klim ook, mevrouw zat comfortabel en veilig op mijn rug en ik had zelf alle bewegingsvrijheid. Zalig. Kan me echt niet voorstellen hoe mensen het zonder doen.

    gorges du regalon,kloof,toddlerwearing,babywearing,kokadi flip,draagzak,ergonomisch dragen,provence,france

    Omdat we geen kaartje hadden van de wandeling terug naar de parking rond de kloof heen, zijn we na een dikke drie kwartier klimmen en klauteren omgekeerd en terug door de kloof gegaan. Naar beneden was een zo mogelijk nog grotere uitdaging dan naar boven. Dochterlief was ondertussen op eigen benen. Eigenlijk klimt er doodgraag, en nu zag ze ineens in hoe geweldig leuk al dat klauteren en berggeiten is. Aan opa's hand dribbelde ze al kwetsend en zingend de kloof door. Het beviel uitstekend al vond ze het wel moeilijk. Na een tijdje kroop ze toch weer veilig op mijn rug en viel ze daar prompt in slaap.

    image.jpg