feest

  • Feest

    Vrijdag het weekend goed ingezet, met een feestje. Speciaal mijn late dienst voor een vroege verruild, mij naar huis gespoed, snel snel andere kleren aangetrokken en vertrokken.
    Alhoewel ik niet in supervorm was (zo moe dat ik op het perron een collega eerst straal voorbij liep en vervolgens wartaal begon uit te slaan) heb ik me goed geamuseerd. Het was een rustig, gezellig babbel-eet-en-drink-feestje.
    Ik deed me tegoed aan de nu al legendarische veggie lasagne en het ruime assortiment aan groentjes. Gelukkig had ik nog een heel klein gaatje over voor de fantastische berg taart. Vijf reuzentaarten, ik vreesde dat het veel te veel was, maar toen ik ging opscheppen, was van de helft al bijna niks meer te bespeuren. Ik kon nog net een kruimel chocoladetaart bemachtigen, en dan een stuk heel lekkere appel-en-speculaas.
    De loomheid zorgde ervoor dat ik ondanks twee cola's en een koffie niet van mijn stoel raakte, maar een wisselend gezelschap zette zich aan ons tafeltje bij, waardoor het altijd gezellig en entertainend bleef, en de onderwerpen vrolijk kabbelden van muziek over fotografie, katten en honden, verbouwen, het feestje zelf, het eten, enfin vanalles dus.
    Lang voordat het feest tot een einde kwam, moesten wij echter forfait geven. Zelfs de tandenstokers tussen onze oogleden braken nu onder het gewicht, en ik kon mijn bed horen roepen boven de muziek uit.
    Een impressie in tekst en foto's alhier te vinden.

    Het was gezellig! Moeten we gauw opnieuw doen...