UA-104319606-1

doel

  • Doel en golf in Kallo

    Eén keer per jaar mogen we hier op het werk ons hokje uit en is er tijd voor een zogehete 'informele uitstap'. Een groepje collega's bedenkt dan een strikt geheim dagprogramma dat maar enkele dagen voordien op de rest wordt losgelaten. Het is elk jaar een andere mix van cultuur, avontuur en toch ook wel lekker eten en/of drinken. Wegens permanentieverplichtingen kan ik meer niet dan wel mee, maar dit jaar was ik toch nog eens van de partij.

    Tegen het eerste deel van de dag zag ik eerlijk gezegd flink op. Gaan golfen in Kallo. Ik heb niet alleen een enorme hekel aan sport, ik ben er ook gewoon rotslecht in dus zo'n initiatie van enkele uren is voor mij doorgaans afzien en afgaan. Met loden armen en benen begaf ik me dus op de zogeheten driving range want het golf heeft zo blijkt een heel eigen vocabulaire.

    We waren met veel dus de lesgeefster van dienst heeft niet echt persoonlijke feedback gegeven op mijn techniek of eerder het complete gebrek eraan, maar ik geef eerlijk toe, golf is best wel fun. Maar moeilijk mensen, moeilijk. Al die verschillende slagen, al die dingen waar je aan moet denken, pfieuw.

    Gelukkig kan je daar in de golfclub niet alleen op een balletje slaan maar ook verdomd lekkere bbq eten, echt waar, dat deel van de middag mocht er wezen.

    Met een overvolle buik reden we daarna naar Doel. Ik was er 15 jaar geleden al eens geweest en het had toen best indruk gemaakt dus naar dit deel van de dag keek ik absoluut uit. We werden rondgeleid door Dennis, een sympathieke inwoner (een van de laatste 20 zo blijkt) en fervent lid van Doel 2020. De man deed een pakkend verhaal over het ontstaan en de evolutie van Doel en dan natuurlijk over de geschiedenis van de afgelopen jaren met veel onduidelijkheid en hallucinante verhalen. En natuurlijk over het dagelijks leven in een dorp dat eigenlijk al niet meer bestaat. Over inbrekers aan de achterdeur en een burgerwacht.

    Vandaag was nog maar eens in het nieuws dat de dagen van Doel nu echt wel geteld zijn, dus ik kan iedereen aanraden nog snel eens te passeren. Het is een indrukwekkende ervaring. Het verval en daar tussen die paar bewoonde huizen. Meer toeristen dan inwoners op straat. De reuzen die voorbij tuffen op de Schelde. De omliggende haven. Het doet je als mens allemaal heel klein voelen.