dinosaur jr

  • Absynthe Minded - Dinosaur Jr @ Lokerse Feesten

    Het was al enkele jaren geleden, maar gisteravond raakte ik nog eens op de Lokerse Feesten. Zaterdag was het niet gelukt, ik was te moe van een ganse dag rondcrossen in allerlei verbouwingsgerelateerde winkels, dan ben ik ’s avonds soms moeilijk nog uit mijn zetel te krijgen. Op een weekavond had ik er eerst geen zin in. Moe, erg moe, en elk uur gemiste slaap betaal ik de rest van de week met een gebrek aan concentratie. Maar uiteindelijk overtuigde ik mezelf. Een mens moet wat meer uit zijn kot komen. En groepen als Absynthe Minded en Dinosaur Jr. zijn de trip naar het Lokerse hinterland al eens waard.

    Het werd wat crossen, maar ik raakte toch mooi om 19u55 op het festivalterrein. Auto op de parking en shuttlebus genomen, best wel makkelijk. Op dat vroege uur was er nog niet echt veel volk te bespeuren. Je kon als je dat wou rustig tot op de eerste rij voor het podium wandelen. In het eerste vak stond maar hier en daar een groepje mensen en ook op de rest van het terrein leek iedereen meer bezig met drinken halen, zich laten verleiden door de coca-cola meisjes en vooral babbelen. Niet echt dankbaar voor een groep om dan te moeten openen. Terwijl een groep als Absynthe Minded ondertussen de status van openingsact toch ver ontgroeid is. Maar kom, de mannen lieten het niet aan hun hart komen en speelden een gedreven set met nummers kriskras geplukt uit hun vier platen.
    Het was pas met publiekslieveling My heroics part one dat de sfeer er wat in kwam en de mensen wat minder mak werden. Al kende iedereen ondertussen Envoi toch ook al blijkbaar. Bert Ostyn zal wellicht wel nooit de meest charismatische frontman worden. Hij was spraakzamer dan anders, veel spraakzamer eigenlijk, maar dan op een beetje een dweilerige manier.

    Om half tien was het dan de beurt aan de grijze wapperende manen van J Mascis en de zijnen. Mascis die in de verste verte niet van spraakzaamheid verdacht kan woorden en nooit een letter zal spreken tegen zijn publiek... Na twee trommelvliesterroriserende zaaloptredens had ik gezworen dat ik ze niet meer live wou zien. Hun concert in AB in mei was zowat het slechtste dat ik in die zaal ooit had gezien. Maar uiteindelijk hebben ze wel straffe nummers en ik gokte dat het in openlucht allemaal niet zo erg kon zijn. Voor de zekerheid toch maar oordopjes meegenomen, maar mijn gok bleek juist en het geluidsniveau bleef deze keer ruim onder de pijngrens. Meer nog, het was gewoon een goed optreden. De distortion bleef binnen de perken waardoor we voor de afwisseling eens herkenden welk nummer ze aan het spelen waren.

    En spelen deden ze, een uur lang, zonder noemenswaardige pauzes tussen de nummers. Het was leuk om zien hoe een heel divers publiek van Dinosaur Jr. kon genieten. Ik zag zowel enthousiaste tieners, vrolijk meeknikkende twintigers en dertigers als enthousiast dansende veertigers. Grijs, een proper hemdje aan en shaken van begin tot eind, best wel cool.

    Ik had na het optreden enorm zin om te blijven en Black Box Revelation te zien, maar dan moest ik eerst Public Enemy nog door en daar heb ik niet direct een band mee. En als dertiger en brave werkmens…

  • Concerten

    Nu mijn reisverslag na anderhalve maand eindelijk afgewerkt is, komt er hier weer ruimte voor andere dingen. Zoals de vier concerten die ik de afgelopen weken heb gezien in de AB.

    • 27/04/2010, Mumford and Sons. Amper 4 dagen in het land en een serieuze jetlag, maar dat had ik er graag voor over. Ik was al blij dat de aswolk geen roet in het eten had gegooid waardoor ik dit optreden zou moeten missen. Het was een supergoed optreden, en mijn andere indrukken kon je hier al eens lezen.
    • 18/05/2010, Pavement. Ik heb maar één cd van deze mannen in huis, maar het was een van die groepen die ik nog nooit had gezien en die wel altijd op mijn verlanglijstje hebben gestaan. Ze verwenden ons met een concert van 1u45, ongezien in deze tijden en ook al kende ik enkel de singles, ik hem me enorm geamuseerd. Omdat die singles nu eenmaal supergeweldigstraf zijn. Zoals Shady Lane, Cut your hair (wat een opener man!), Stereo, Range Life en Gold Soundz.
    • 24/05/2010, Dinosaur Jr. Ze namen hun bekendste nummer Feel the Pain zéér letterlijk. Nog nooit eerder zo slecht geluid gehad in AB. De zang was in de eerste helft van de zaal gewoon totaal onhoorbaar en de rest van de zaal werd geterroriseerd door een gitaar die zo luid was dat mijn oren er letterlijk van gingen kraken. En door dat gekraak en de pijn heen kon je af en toe vaag een nummer herkennen, meestal pas als het al bijna gedaan was. Enkel de gratis oordopjes hebben ervoor gezorgd dat ik dit heb uigezeten...
    • 29/05/2010, Jónsi. Gelukkig werden de gehoorgangen na het lawaai van Dinsosaur nu vakkundig gestreeld en gezalfd door deze Ijslandse elf. Ongelofelijk prachtige show, al had die nog iets meer naar de voorgrond gemogen van mij. Kippenvelmuziek. Na het nummer bleef het telkens enkele seconden muisstil voor het publiek uit zijn sprookjeswereld ontwaakte voor een applaus. Heel, heel, heel schoon.