UA-104319606-1

den haag

  • Den Haag dag twee

    Goed geslapen in ons groot bed in ons kleine hotelkamertje. Uitgebreid gedoucht in het sauna-achtige badkamertje (de verwarming stond zo warm dat er volgens mij bijna gevaar op brandwonden was) en dan op naar het ontbijt. Dat viel behoorlijk goed mee; verschillende soorten brood en broodjes (sommige bio!), kaas, vlees, eieren, gerookte zalm, fruit, fruitsla, ontbijtgranen, yoghurt, speculaas, beschuit, mini-gebakjes, koffie, thee en vers fruitsap. Mijn wederhelft at zich helemaal rond. Lekker dus!

    Om elf uur waren we alweer gepakt en gezakt, al viel dat goed mee; aangezien we maar voor twee dagen naar Den Haag gekomen waren hadden we weinig meer bij dan onze toiletzak en een boek voor op de trein.

    We hadden besloten het Gemeentemuseum te bezoeken, wat makkelijk bereibaar zou zijn via tram 17. Eens aan de tramhalte bleek die tram echter niet te rijden wegens werken. De verwarde Nederlandse dame op leeftijd raadde ons aan naar het centraal station te gaan. Daar vonden we het perron van tram 17 niet, maar bleek die toch te rijden. Toen we eindelijk de plek vonden waar de tram uitzonderlijk zou vertrekken, bleek die wel te rijden, maar slechts in één richting. De verkeerde richting voor ons, dat spreekt. De vriendelijke chauffeur raadde ons aan een bus te nemen. Eindelijk concrete informatie! Want ondertussen waren we al een dik half uur verder en stonden we nog nergens. Helemaal balen was het toen de bus tien minuten later ons hotel voorbij reed, die hele tocht naar het station was dus voor niets geweest.

    Met zijn € 8.5 inkom per persoon was het museum niet goedkoop. Het was echter groot, en er liepen verschillende exposities tegelijk. We bezochten enkele zalen gewijd aan de Haagse hofmode. Mooi!
    De grote collectie moderne schilderkunst die mijn wederhelft me had beloofd, bleek echter vooral te bestaan uit impressionistische schilderijen, iets waar ik nu eens een hekel aan heb. Serieus aan het balen liep ik door die zalen, en de zalen gewijd aan 'licht in de schilderkunst' met hypermoderne dingen konden me evenmin boeien.
    Wel de moeite waren enkele doeken van Mondriaan en Picasso en de tentoonstelling van enkele zeer jonge kunstenaars (soms jonger dan ikzelf) naar aanleiding van een bepaalde kunstprijs; daar hingen echt mooie dingen bij.
    De collectie Venetiaans glas lieten we volledig aan ons voorbij gaan en ook de zogehete stijlkamers kwamen eerder stoffig en saai over.
    Niet helemaal wat ik ervan had verwacht, maar al bij al toch de moeite.

    Tram 17 (ja, in de omgekeerde richting reed hij dus wel) bracht ons weer in het centrum waar we Mexicaans gingen eten; het was ondertussen al 14u gepasseerd en mijn maag voelde verschrikkelijk leeg en knorrig.

    Na het eten bezochten we de Gevangenpoort, op enkele passen van ons hotel en van het Mexicaans restaurant.
    We kregen een rondleiding van een uur door deze authentieke gebouwen waarvan het oudste deel dateert van 1370. Het was er koud, donker en best wel angstaanjagend, gezien de zolder en een hokje aan de binnenplaats volgestapeld waren met marteltuigen waar de gids gelukkig niet al te diep op inging. Interessant om te bezoeken, en de gids was ook een begenadigd verteller, heel Hollands wel.

    En dan zat onze city-trip er alweer op. We wilden onderweg naar het station nog een kopje koffie drinken, maar voor we het wisten zaten we al in de Chinese wijk en dan de stationswijk, en daar waren geen leuke koffiehuisjes meer te vinden. Het werd dan maar een slappe koffie uit een kartonnen bekertje in het station.

    Na een half uur wachten was de trein er dan, en die zat he-le-maal vol. We liepen de hele trein door, tot het allereerste rijtuig, maar nergens nog twee plaatsen in elkaars buurt. De hele trein zat volgestapeld met studenten en toeristen, allemaal met rugzakken en koffers.
    Uiteindelijk zaten we dan elk aan één eind van een rijtuig, niet bepaald gezellig, maar beter dan rechtstaan in de lawaaierige gangen, die ook al helemaal volzaten.
    In Rosendaal reed de trein plots niet meer verder. Hij was zogezegd stuk, en we moesten er allemaal uit en overstappen op een andere trein die al klaarstond. Het werd een hels geduw en getrek om tussen al die koffers en grote rugzakken en buggies van de trein af te raken en naar het andere eind van het perron te rennen tussen de mensenmassa, om toch nog twee van de laatste zitplekken te kunnen bemachtigen. Het duurde uiteindelijk twintig minuten eer iedereen van de ene op de andere trein was overgestapt. Wonder boven wonder haalden we in Antwerpen onze aanlsuiting naar Gent nog, die ons zonder veel verdere vertraging of toestanden naar huis bracht.

  • Den Haag dag één

    Dit weekend hebben we genoten van een van onze huwelijkscadeaus; een Bongo-bon voor een overnachting in een van de tientallen geselecteerde hotels.
    We kozen voor een hotel in Den Haag, een stad waar we geen van beiden al waren geweest, maar die na een kijkje op het internet best wel de moeite leek...

    De wekker stond al om zeven uur. En dat voor een zaterdag... Maar opstaan valt makkelijker als het voor een goed doel is, niet?

    Om half negen stapten we op de trein naar Antwerpen. In Antwerpen Centraal moesten we volgens de reisplanner van de NMBS overstappen op de trein richting Amsterdam. Eens in Antwerpen Centraal bleek daar helemaal geen trein naar Nederland, en moesten we in zeven haasten terugsporen naar Antwerpen Berchem om daar toch nog de juiste trein te kunnen nemen...
    Die trein ontwikkelde onderweg een aardige vertraging. Een half uur te laat op je bestemming aankomen is misschien niet zo erg, maar als je maar anderhalve dag te besteden hebt, tikt dat wel aan.

    Tegen de middag kwamen we dus aan in Den Haag. Het station lag een eindje buiten het centrum, maar dankzij de handige toeristische wegwijzertjes vonden we meteen de juiste weg. Via de heel exotische Chinese week (acupunctuur, kruidenmensels, lekkere geuren!) bereikten we de autovrije winkelstraten. Nergens eerder zo veel winkels bij elkaar gezien als daar, verschillende straten met alle grote ketens en merken. Best wel overrompelend. We kuierden wat door de straatjes en verkenden rustig het hart van de stad.

    We dronken een kopje koffie in een straat met de grappige naam Korte Poten en gingen dan op zoek naar ons hotel. Dat hotel, Corona, lag aan het Buitenhof, een erg mooie ligging dus. Om twee uur in de middag mochten we inchecken. In het zeventiende eeuwse voornaam uitziende pand kregen we een mooie, maar claustrofobisch kleine kamer aan de achterkant van het gebouw. Het raam openzetten om wat meer een gevoel van ruimte te creeëren was uitgesloten, aangezien er op de binnenplaats een grote zoemende installatie stond.
    Ik vermoed dat het hotel een pak mooiere kamers te bieden heeft dan degene die wij kregen, maar de fijne ligging en de mooie inrichting maakten het een fijn hotel, zeker aangezien het maar voor één nachtje was.

    We gingen een broodje eten in een Subway, wandelden langs een aantal prachtige historische gebouwen en gingen tenslotte wat winkelen. Dat stelde een beetje teleur. Hoewel er immens veel winkels in enkele autovrije straten zijn samengeperst, zijn het identiek dezelfde ketens als overal. Het bood dus geen enkele extra ten opzichte van in Gent, Antwerpen of Brussel shoppen, terwijl ik net zin had in dingen die er hier niet zijn. Nu ja, er zullen in Den Haag vast een boel zalige, alternatieve, schitterende winkels zijn, maar die namiddag zijn wij er helaas niet in geslaagd ze te vinden...

    's Avonds gingen we op zoek naar een fijn restautantje. Goed voorbereid als een veggie op verplaatsing moet zijn, had ik een hele lijst veggie-friendly restaurantjes van het net geplukt. Helaas leverde dat niets op; het aanbod vegetarische gerechten was ofwel bijzonder karig, ofwel was er geen plaats. Den Haag bleek immers een behoorlijk bruisende stad, en op deze zaterdagavond leek iedereen wel op zoek naar een lekker adresje om te gaan eten.
    Toen herinnerde ik me dat ik die middag ergens een interessante kaart had zien buitenhangen bij een Italiaan, en toen herinnerde mijn wederhelft zich de locatie ongeveer. Tien minuten later stonden we voor Giuliano's.
    In dit kleine restaurantje met gedempt licht waren er nog net twee tafeltjes vrij, waarvan dus een het onze werd. We aten er heerlijk vers bereide torteloni's en achteraf nog een panna cotta en een tiramisu. Lekker!!!!

    We hadden eraan gedacht de avond af te sluiten met een film in de cinema die op hetzelfde plein lag als ons hotel, maar de vermoeidheid besliste daar anders over...

  • Lang weekend: op naar Den Haag, maar eerst naar het containerpark

    Druk! Vandaag een dag verlof genomen, gisteren een feestdag, en die is welbesteed.
    Door de drukte al enkele maanden niet meer kunnen kuisen, en dus hebben we onder ons twee gisteren zowat de ganse dag gehuisvrouwd- en mand: wassen, strijken en de eerste verdieping en gelijksvloers gekuist. Mét nat zelfs. En nog een stuk van de tweede verdieping. En de trap.

    Helaas was een van de dingen die we vandaag gedaan hebben, naar het containerpark gaan. Er lag op ons koertje nog verbouwafval van voor we verhuisd zijn, dus van meer dan twee jaar geleden. Er was ondertussen regenwater in die zakken geraakt, spinnen hadden er hun intrek in gekomen, enfin, het heeft me behoorlijk wat gilletjes gekost. Onze auto boordevol oude ramen, ander hout, isimo en gewoon viezigheid met een ondertussen onbestemd karakter geladen en weggedaan. In het containerpark heb ik het glas uit de ramen getimmerd. Eerst wou dat niet lukken, en toen schoot ik er ineens met een gans stuk van mijn arm door. We schrokken ons rot, ik stak daar in dat glas. Gelukkig had ik dikke werkhandschoenen aan en een stevige regenjas, en heb ik geen schrammetje.
    Maar nu hangt ons huis natuurlijk terug een beetje onder het stof en de modder. Diepe zucht...

    Deze namiddag op familiebezoek bij mijn broer, schoonzus en hun vier maand oude dochter. Gisteren pas afgesproken. Ik kreeg mail van mijn schoonzus en dacht er ineens aan dat ik die sinds onze trouw niet meer gezien heb...

    Sebiet naar het station. Morgen vertrekken we op mini-citytrip; twee dagen Den Haag. Een huwelijkscadeau van een bevriend koppel. We hebben besloten met de trein te gaan, heb uitgerekend dat dat voor ons beiden nog geen € 70 kost, lang leve het weekendtarief...
    Het zal wel snel gaan, het zal al morgenmiddag zijn eer we er zijn en overmorgenavond zijn we al terug. Maar kom, we zijn er eens vantussen, een beetje rondkuieren in een vreemde stad, wat tijd alleen voor ons tweetjes,... Mijn ouders komen vanavond alvast onze twee langpotertjes ophalen.

    Deze morgen trouwens twee tickets besteld voor de Queens of the Stone Age.

    Tot slot wil ik jullie deze foto niet onthouden, die het momenteel goed doet op Flickr; de dolle fratsen van onze clown-hond Figo.
    20070727_0002aangepast_2web

    Ik kreeg trouwens mail van een Flickr contact die ik zeer bewonder, en die onvoorstelbaar mooie schilderijen van greyhounds en andere windhonden maakt, of ze een van mijn foto's mag gebruiken om een schilderij van te maken. 'En of' heb ik teruggemaild, ik voel me vereerd. Ik was trouwens sowiso van plan om eens te polsen of ze dat zag zitten...