UA-104319606-1

charleston

  • Roadtrip Deep South: Charleston

    We wandelen te voet van onze b&b naar het hartje van Charleston. Een leuke, stevige wandeling langs de winkelstraat en dan het historisch hart van de stad in, met eerst kleine straatjes en dito oude huizen en dan hoe dichter we bij het water komen, hoe imposanter de villa’s.

    Charleston is onze derde bestemming en meteen ook de tweede staat die we aandoen; South-Carolina, the palmetto state. Op de nummerplaten van de auto’s staat dan ook steeds zo’n palmboom. De stad ligt op een schiereiland aan de kust. Het is weer bloedheet vandaag en we zoeken regelmatig een bankje in de schaduw op om even uit te puffen. Langs de kust ligen dus de paleisjes van de rijken; prachtige villa’s, uitzicht op het water, enorme ‘porches’, een promenade,…
    charleston2

    De oude markten zijn mooi gerestaureerd en herbergen nu tonnen prullaria voor de toeristen. We eten Thais in een superlekker overvol restaurantje en wandelen nadien naar het Aiken-Rhett House. Dit is een zogehete urban plantation. In tegenstelling tot de andere huizen die je kan bezoeken, is het niet gerenoveerd en vol antiek gestouwd, het is enkel geconserveerd. Door omstandigheden is men erin geslaagd het huis te bewaren in de bijna exacte toestand van 1850. Behangpapier, familiefoto’s, meubels,.. zijn deels vervallen, maar wel orgineel. Waar de oude pleister van de muren is gekomen in het slavenverblijf, heeft men dit zo gelaten, om te tonen hoe het er onder het pleisterwerk uitzag vroeger (hm, fijne latjes, precies zoals in ons eigen oud huis, haha…).
    charleston

    We bezoeken de kelder van het huis, waar de slaven vroeger het eten afwerkten. Gekookt werd er wegens brandgevaar nooit in het huis zelf, maar in een bijgebouw in de tuin. Boven die keuken woonden de slaven. De kamers van de slaven zijn rudimentair, maar wel ok; ruimte voor een bed, een tafel, er is een open haard en een klein raam. Natuurlijk leefden ze wel met een heel gezin in zo één kamer en zullen de verdere omstandigheden verre van ideaal geweest zijn. Maar misschien hadden ze het hier wel beter dan zij die op het land moesten werken? Ik weet het niet… De meer belangrijke slaven kregen de grootste, lichtste kamer.
    Het huis zelf is geweldig, je krijgt echt een idee hoe hier geleefd werd in 1700, 1800. Ondanks het gebrek aan airco is het hier zalig koel. We zien een origineel bed en bad, de slavenbel, een schommel op de porch.

    Op weg naar onze b&b passeren we nog eens langs het Washington Park, waar de studenten in het gras liggen te zonnen en een Japanner ons zijn favoriete plekken uit de streek uit de doeken doet. We halen nog een frappucino bij Starbucks, mijn nieuwe verslaving, met dit zalige zomerweer gaat er geen dag voorbij of ik haal er mij ééntje.

    ’s Avonds krijgen we honger, maar de zin om weer een burger of pasta te eten, is ver te zoeken. Ik wil iets licht, iets gezond, een gewone boterham zou smaken… We wandelen 20’ naar een broodjeszaak halverwege het centrum, maar die zag er bij nader inzicht smerig uit. De enige supermarkt in de buurt is nog eens 25’ verder, en daar ben ik echt te moe voor. We besluiten dan maar een avondje te vasten; het ontbijt en middageten waren zeer lekker geweest en we hebben waarschijnlijk wel genoeg calorieën binnen om het tot morgenochtend te trekken… Op het terras schrijf ik mijn postkaartjes terwijl we nog wat snoepen van de gratis koekjes, druiven, fudge en wijn…