bryce canyon

  • Utah

    Van Page, op de grens tussen Arizona en Utah trokken we dieper de mormonenstaat in. Ook hier weer een typisch Wild West landschap, droog, rode rotsen, weinig bewoning, lege rivierbeddingen, hier en daar een dorp of een trailerpark. Niet zo'n heel verre rit deze keer en onze eerste en enige regendruppels, tot we aan ons hotel kwamen, de East Zion Thunderbird Lodge, op een kruising van twee wegen tussen Zion en Bryce National Park in.

    Eens rondgekeken maar blijkbaar in de nabije en iets verdere omgeving niks te beleven dus vooral in het aan ons hotel verbonden restaurant gegeten met beperkte keuze maar lieve mensen en redelijk voedsel. Onze kamer gaf uit op een grasveldje dus vooral veel met Zoon buitengespeeld in het zonnetje. De dag nadien Bryce Canyon bezocht, een ongelofelijk indrukwekkend zicht.

    usa,utah,bryce canyon

    Hier reden de typische busjes nog niet het park rond dus konden we zelf van uitkijkpunt naar uitkijkpunt rijden. Ik voelde me die dag echter helaas niet echt zo lekker dus het maximum hebben we er zeker niet kunnen uithalen. Niettemin een uniek en onvergetelijk zicht. Zion hebben we helaas al helemaal moeten schrappen dankzij medische beslommeringen, helaas pindakaas en niks aan te doen... Maar dus wel veel met de zoon in de zon gezeten en Thunderberry pie gegeten :-)

    Bij Utah dacht ik in elk geval meteen aan Mormonen (Big Love gezien iemand, geweldige serie). Op zich weinig van gemerkt. Op de twee plekken waar we gegeten hebben was gewoon alcohol te krijgen (zelfs lokaal gemaakte wijnen en bieren) en ook geen opvallende mensen gezien, slechts 1 keer maar dat was al terug in California. We zijn natuurlijk niet tot in Salt Lake City geraakt helaas. En twee dagen Utah is ook wel heel erg kort. In elk geval is de ongereptheid en wildheid van deze staat grandioos.