UA-104319606-1

brugge

  • Zaterdag: Brugge en Damme

    Zaterdag moest ik dus al vroeg mijn nest uit om met het werk op uitstap te gaan naar Brugge. Naar aloude gewoonte liep er een en ander in het honderd. Iedereen was gelukkig op de juiste trein gestapt, zij het met het verkeerde ticket. Een vrijwilliger hadden ze wijsgemaakt dat je een B-dagtrip op voorhand moet reserveren en ze hadden de goedgelovige ziel dus met een gewoon treinticket op pad gestuurd. Een andere vrijwilliger had gevraagd naar een B-pass in plaats van een B-dagtrip, en de immer behulpzame Nmbs-mensen hadden hier uiteraard nog nooit van gehoord. Niettemin stonden we allemaal op tijd in het station van Brugge (ook de collega die met de auto was gekomen en eerst een dik halfuur sightseeing had gedaan wegens compleet de weg kwijt). Hier namen we de bus om van daaruit over te stappen op de boot. De boot van dienst bleek een weinig idyllische stinker te zijn waar we, bijna vergast van de uitlaatgassen, op het dek plaatsnamen tussen de Spanjaarden, Nederlanders en Japanners. Tegen etenstijd kwamen we aan in het dorpje Damme, dat een zakdoek groot bleek. Met rommelende maag spoedden we ons naar het etablissement alwaar we gereserveerd hadden, Tante Marie. Hier vertoefden we het volgende anderhalf uur, en dat viel bijzonder goed mee. Lekker eten, met ovenvers brood, veel soorten koffie en thee, voldoende vegetarisch aanbod, en gezellig.
    Om 14u20 zaten we hier dus nog steeds, en dat terwijl we alweer de boot terug naar Brugge moesten hebben om 15u, en we van Damme nog nul de botten hadden gezien. We rekenden dus snel af, en trokken naar de kerk. Daar bleken we echter niet welkom, er was een trouw aan de gang, en de inboorlingen hielden ons nauwlettend in de gaten. Wanneer we aanstalten deden om toch binnen te glippen, werden we de pas afgesneden door een assertieve grijsaard die ons kwam duidelijk makan dat zoiets toch niet hoort. En mijn collega terechtwees omdat ze een kauwgom in de mond had?!? Ons vrolijk makend over de gastvrijheid en de vriendelijkheid van de dammenaren dropen we dan maar af. Uiteindelijk hebben we van Damme dus enkel de hoofdstraat gezien, en voor we het wisten zaten we terug op die stinkende boot richting Brugge. Daar bleek de bus nog een half uur op zich te laten wachten, en dus trokken we te voet richting centrum. Aan een leuk caféetje besloten we nog eens halt te houden, om daar nog een royaal dessert te nuttigen, en dan de bus en daarna de trein huiswaarts te nemen. Decadent dagje (naar Brugge en Damme gaan zonder ook maar iets te zien), maar wel leuk!