UA-104319606-1

beirut

  • Beirut @ AB

    Het is al enkele weken geleden, maar wie nog wil weten hoe Beirut klonk in de AB in september kan mijn review hier nalezen.

  • and I'll gamble away my fright

    Vanavond naar Beirut in AB, al eeuwen uitverkocht. Heb zelf chance gehad, stond op de wachtlijst en ben op die manier nog aan kaartjes geraakt.

    't Is een drukke week, maar wel druk op een goeie manier. Vanavond dus Beirut, morgenavond op controle bij de gyn (is alweer 5 weken geleden), vrijdagavond afspraak met een ontwerpster voor het geboortekaartje en zaterdag op reis.

    Het nadeel van al dat leuks is wel dat ik al mijn werk moet afkrijgen en dat ik nu even stijf sta van de stress omdat het niet aan het lukken is. Kan er niet tegen om belangrijke dingen te moeten achterlaten. Zeker niet omdat het dingen zijn die eigenlijk als deadline eind september hebben. Maar het is niet anders, heb vakantie al speciaal pas zo laat gepland erdoor, kan ook niet alles voorzien.

    Ondertussen krijgt mijn mama overmorgen haar voorlopig laatste chemo, volgende week moet ze enkele scans hebben en een afspraak bij de prof en dan gaan ze haar vertellen hoe de behandeling zal verdergaan. Heel waarschijnlijk gaan ze nu een tijdje chemo stoppen tot de kanker terugkomt. Zal haar deugd doen, een tijdje rust!

  • Beirut @ Cirque Royal 06/05

    Keelontsteking of niet, weinig kon me weerhouden om naar het al lang uitverkochte optreden van Beirut te gaan gisterenenavond. Voorzien van keelspray, hoestfles en medicatie wandelde ik gisteren na het werk gewoon te voet naar het Koninklijk Circus, handig aangezien er geen parking is in die buurt.
    Het Koninklijk Circus is een beetje een aparte zaal, voorzien van vooral veel zitplekjes in een halfrond en een zeer beperkte oppervlakte om te staan vlak voor het podium, maar bleek zich perfect te lenen voor dit soort concert. Vanop mijn zitplekje beneden op de derde rij had ik een bijna perfect zicht op het podium enkele meters verder. Niet de gezellige AB, maar toch een van de beter zalen wat mij betreft.

    Het voorprogramma, Mina Tindle, stelde in tegenstelling tot zovele voorprogramma’s niet teleur. Een Française (die sjaal, zo typisch!) met een zeer apart stemgeluid  dat me sterk deed denken aan Scandinavische zangeressen zoals je die tegenwoordig overal hoort (genre Karin Dreijer Andersson). Begeleid door een drietal muzikanten bracht ze interessante luisterliedjes met een heel grote plaats voor haar aparte stem. Het kon me wel boeien gedurende de 25 minuten dat het duurde, al is het niet de muziek die ik thuis zou opzetten of nu meteen ga kopen, daarvoor denk ik dat het te snel zou gaan vervelen.

    Stipt om negen uur was het dan eindelijk aan Beirut. Zach Condon had in 2008 erg teleurgesteld door zijn tournee te cancellen en dus niet naar België te komen voor Rock Werchter, maar aan de superenthousiaste respons van het publiek te horen, had iedereen hem dat met graagte vergeven. We waren allang blij dat Beirut eindelijk eens op Belgische bodem te zien was…
    Ik was bijzonder nieuwsgierig naar dit optreden, omdat Zachs laatste worp twee zeer verschillende platen bundelde, langs de ene kant “March off the Zapotec“ , dat verdergaat in de stijl die we van hem gewend zijn, maar langs de andere kant „Holland“, waar de blazers vervangen zijn door synthesizers en beats, met een totaal ander geluid als resultaat.

    Live blijkt Mr Beirut echter nog honderd keer meeslepender en intrigerender dan hij op plaat al is. Omringd door een groepje steengoede muzikanten goochelt dit jonge wonder met trompet, ukulélé en micro om ons omver te blazen met wondermooie melodieën, warmte en gewoon pure schoonheid. Ben ik enthousiast? Absoluut! Onvoorstelbaar hoe een Amerikaan van 23 kan klinken als een zigeuner die al 60 jaar muzikale maar ook levenservaring heeft om zijn composities mee in te kleuren. Wat een stem ook trouwens.

    Condon en de zijnen vulden het kleine podium met een ontzettend naturel en gingen volledig op in de muziek. Het gaf me een gevoel van authenticiteit; geen groots opgezette show, geen gitaarversterkers, geen effecten, deze mannen konden volgens mij zelfs zonder microfoons de zaal inpakken. Mooie composities en veel talent, meer is er niet nodig. Het gaf mij een gevoel dat dit zoveel echter en mooier is dan de zoveelste bliepjesdj of prefabpopgroep.

    Sympathiek ook hoe Zach, die on-voor-stel-baar cute is, had ik dat al gezegd, tijdens de laatste nummers het publiek op het podium vroeg, en rustiger verder bleef spelen terwijl hij bijna werd platgedrukt door overenthousiaste meisjes die hun camera’s nog net niet in de neusgaten van de mannen op het podium duwden. Chapeau ook toen ze de security aanklaagden die blijkbaar camera’s in beslag nam.

    Na een drietal bisnummers en amper 75 minuutjes spelen was ik er rotsvast van overtuigd dat er nog zeker twee bissen zaten aan te komen, toen een nors uitziende roadie teken deed dat de show erop zat. Ik was dus een klein beetje teleurgesteld dat het er al zo snel opzat, maar liep wel op wolkjes naar buiten...
    zach

    Foto: wannabes

  • Donkere wolken boven Beirut

    Toen ik vanmiddag in De Standaard las dat Beirut niet naar Rock Werchter komt, was ik opgelucht. Lelijk van mij he. Punt is dat de groepen die ik wil zien gelijk verdeeld zijn over alle vier de festivaldagen, en dat ze omringd worden door groepen die me geen zak zeggen, en dat ik dus weinig zin had om naar Werchter te gaan dit jaar. En nu één van de groepen die ik absoluut wil zien afzegt, heb ik het gevoel dat ik helemaal niets ga missen.

    Wanneer ik zonet op de Beirutwebsite ging kijken, werd ik al een pak minder goed gezind. Dat ziet er niet goed uit! Lees mee de brief die Zach online heeft gezet:

    April 3

    A Letter from Zach

    It's with great regret that I have to tell all of you that Beirut is canceling their summer European shows. My reasons for doing this are many, a lot of them personal, but I still feel I need to provide something of an explanation.

    The past two years have been a mindblowing experience. From the first indications that people were putting songs from Gulag up on their blogs to our incredible tour of Australia and New Zealand that we just completed, everything that has happened has been beyond anything I'd ever hoped could happen with the music I wrote and recorded in my bedroom. Once things started happening, I decided I wanted to do everything as big as possible. So, I set about putting together a large band, and giving that band a huge sound, and making the most spectacular records we possibly could.

    I know this can sound like an artist shithead kind of comment, but going through all that really does have its low points along with the highs. The responsibilities of gathering people around your vision, working with great people like those who work directly for the band and those at the label, wanting to insure that every show is as good as humanly possible so that every single person in the audience sees that we put in a real effort, all of that leads to a lot of issues in terms of doing right by people who have done you right.

    It's come time to change some things, reinvent some others, and come back at some point with a fresh perspective and batch of songs.

    Please accept my apologies. I promise we'll be back, in some form.

     Bron: http://www.beirutband.com/

  • Nantes

    Eindelijk de cd van Beirut te pakken gekregen in de Fnac vanmiddag. Ben er supertevreden mee, ben al tijden verslaafd aan 'Nantes', de laatste weken al twee keer gaan kijken, en toen hadden ze hem nooit. Ook nog The Arcade Fire, Kate Nash en Amy Winehouse meegepakt. En onze honden hebben de Fnac op stelten gezet; mensen doen schrikken door er hun neuzen tegen te duwen, geaaid worden, de weg blokkeren, bewonderd of verguisd worden,...