UA-104319606-1

auris

  • Auto's, foto's en de komst van galgo Lisa uit Spanje

    't Is verdomme al bijna weekend, en ik heb nog niks kunnen schrijven over het vorig weekend. Straffe kost is dat. 't Was nochtans een plezant weekend hoor...

    Op zondag waren we enkele uren vroeger dan anders naar mijn ouders gereden; omdat ze bij de vorige autokeuring dreigden de auto af te keuren als we die niet eens schoonmaakten, besloten we onze grijze oude muis op wielen eens te stofzuigen. Ons snoer van de stofzuiger bleek te kort, dus zouden we dat bij mijn ouders doen, dat is ook ineens handiger (aangezien je in onze eigen straat niet mag parkeren voor de deur). Stomme mannen van de keuring, ze kunnen niet eens tegen een klein beetje hondenhaar, wat zand, wat modder, wat stro en paardenmest. Poeh. Ze zijn niets gewend, met al die dikke bedrijfswagens tegenwoordig, lol.

    Voor we begonnen aan de onmogelijke taak om het hondenhaar van meer dan een jaar te verwijderen, besloten we echter nog even langs de Toyota-garage te gaan, alwaar het opendeur dag was. Ik, mijn werderhelft en mijn pa trokken dus op pad. Ik weet dat mijn pa dat graag doet, en zo was er dus nog eens een schaars moment van vader-dochter en in dit geval zelfs toekomstige schoonzoon-bonding!
    In de garage bewonderden we de blinkende, zalig naar het nieuw ruikende auto's. Mijn lief is helemaal verkocht aan de nieuwe Auris, wat ik ook wel een bijzonder leuk bakje vind. Moest ik de centen hebben, ik kocht een Prius, maar als je dat prijskaartje ziet, dan berg je dat goede voornemen sneller op dan het gekomen is...

    Na het autostofzuigen en -bewonderen was het dan tijd voor een tweede vaderdochtermoment, een uniek gebeuren dus, want doorgaans is er maar een zo'n moment per jaar ;-)
    Mijn pa, die al sinds ik het me kan herinneren bezig is met amateurfotografie was vol interesse in onze blinkend nieuwe camera. Zowel op zondagavond als op maandagavond kreeg ik dus fotografieles, snuffelden we samen in de handleiding en gaf hij me een van zijn boeken mee. Ik moet zeggen, er is me al een en ander duidelijk geworden waar ik vroeger de ballen van snapte. En mijn pa vindt dat ook bijzonder plezant, eindelijk eens wat van zijn kennis doorgeven...

    Ondertussen is het dus alweer bijna weekend, en een spannend weekend belooft het te worden. Morgen is het immers de langverwachte adoptiedag in Aalter. Vandaag zijn de 64 spaanse windhonden aangekomen aldaar, en morgen mogen al de adoptiegezinnen om hun hondje gaan. En aangezien mijn ouders hun eerste winhond in huis halen en ik deze keer degene ben met de ervaring terzake, mag ik mee. Iets waar ik supercontent mee ben. Want zo'n dag is er eentje die je nooit meer vergeet...