UA-104319606-1

1 september

  • September, maand der eerste keren en nieuw begin

    Met (kleine) kinderen in huis is 1 september altijd wel speciaal, maar als er eentje voor het eerst naar school gaat, zoals vorig jaar, of de overstap maakt van kleuterklas naar lagere school, zoals dit jaar, krijgt die eerste september toch nog een specialer gevoel. Ik denk dat ik evenveel zenuwen had als de kinderen. Wellicht zelfs iets meer, want bij de jongste waren er geen zenuwen te bespeuren.

    1 september kwam en verliep vlekkeloos. Zoon stond al weken te popelen en zou liefst 1 augustus al gestart zijn in het eerste leerjaar. De vriendjes terugzien en echt nieuwe dingen leren, spannende dingen zoals lezen en rekenen, hij kon amper wachten. Eindelijk die nagelnieuwe boekentas. Voor het eerst samen boeken gekaft. Met zelf gekozen kaftpapier en mappen. Meneer voelde zich heel erg belangrijk.

    Zoveel belangrijkheid dat kleine zus wat uit de boot dreigde te vallen en het met minder aandacht moest doen. Ten onrechte natuurlijk, want ook zij start in een nieuwe klas met nieuwe juf en heel wat onbekende gezichten (slechts 3 vriendjes verhuisden mee, de rest zit in de parallelklas). En ook zij had er geweldig veel goesting in. En fladderde op 1 september apetrots die nieuwe klas in. Ik kreeg 's avonds meteen feedback van de juffen dat ze voor de kleinste te zijn van de hoop zich erg goed leek te voelen en veel had verteld, zonder problemen opkwam voor haar gedacht ook al kent ze de rest van de kindjes en de juffen nog niet goed. Klein maar stoer, zo kennen we haar.

    Ook voor mij tal van nieuwigheden. Ik moet nu 1 kind afzetten op het eerste verdiep en 1 kind aan de andere kant van het gebouw op de gelijkvloerse verdieping en dat allemaal op 7 minuten tijd, want om dan moet ik beginnen crossen naar de tramhalte om tijdig in het station te raken en om 10u in Brussel te zijn op mijn werk. Ik ben nog wat zoekende daarin (welk kind eerst etc). De oudste heeft nu werk- en andere boekjes die mee naar huis komen en een heuse agenda die elke dag nagekeken moet worden. En voor het eerst in 3 jaar schoolcarrière moeten we echt elke dag op tijd zijn, want die juf van het eerste leerjaar ziet er een beetje een strenge uit (tof ook wel hoor, dat zeker).

    Tal van kleine en minder kleine spannende eerste keren dus de afgelopen dagen en weken...

    • de eerste keer kaften
    • de eerste keer zwemles met de turnjuf voor de oudste
    • de eerste keer zwemles op school met haar klas voor de jongste
    • turnkleren kopen voor de oudste en slofjes voor de jongste voor het eerst
    • de eerste letter leren schrijven, het eerste cijfer leren schrijven (de i en de k was makkelijk maar de 2 valt tegen)
    • oudste nieuwe leefgroep en begeleiders in de naschoolse opvang, waar ze dan niet meer samen in de leefgroep zitten
    • Dochter moet haar broer (en zijn vrienden) missen op de speelplaats
    • ...

    Wist je trouwens wie er elke dag als eerste klaar zit in de bank in het eerste leerjaar? Onze dochter. Terwijl grote broer zijn boekentas leeg maakt, glipt zij elke ochtend alle kindjes, ouders en de juf voorbij om te gaan zitten blinken, er is echt geen toepasselijker woord) op het plekje van broer. Helemaal klaar om ook groot te zijn en te leren. Ze is echt wel een beetje boos dat ze kleiner is en nog niet mag leren schrijven en nog altijd maar geen 4 jaar is (ze vraagt al weken geregeld of ze nu morgen eindelijk 4 en dus groot is). Gelukkig helpt opa wat door haar naam te leren schrijven...

    1 september, school, eerste leerjaar

  • 1 september

    Ik was al een maand naar deze eerste september aan het toeleven. De eerste schooldag van mijn jongste spruit, toch een mijlpaal in het leven van de meeste mama's en wellicht ook papa's. Ik herinner me de eerste schooldag van de oudste twee jaar geleden nog als het gisteren was, huilend afscheid genomen toen, hij met grote tranen en ik met verborgen tranen, maar achteraf gezien had hij wel een leuke eerste dag gehad.

    Twee jaar verder dus al, Zoon naar de derde kleuterklas, Dochter de eerste. Het is anders voor haar, zij kent de school al als haar broekzak, kwam er meermaals per week mee broer afzetten en speelde dan al in zijn klas, twee schoolfeesten en spaghetti-avonden meegemaakt, alle juffen al gezien,... Maar het blijft een eerste schooldag van een kleine uk dus het is niet echt minder spannend. Misschien een klein beetje. 

    Op de speelplaats was het weer veel te overweldigend. Veel muziek, een te lange speech die niemand kon horen en twee kindjes die een beetje onder de indruk en bang wegkropen op de arm. Dochter moest plots pipi doen en vroeg de hele tijd wanneer ze nu naar binnen mocht. Oef, ze wou toch niet naar huis.

    Eindelijk mochten ze dan naar de klas, wederhelft mee met Zoon, die in dezelfde klas en bij dezelfde juf als vorig jaar blijft. Die juf bleek echter nog een dag vakantie te hebben en er stond een nieuwe onbekende juf hen op te wachten. Gevolg was dat Zoon helemaal in zijn schulp kroop en zich angstig achter zijn papa verschool.

    Ondertussen ging Dochter de klas in alsof ze nooit anders had gedaan. Ze begon zelf haar boekentas te legen en op de tijd dat ik afscheid had genomen van Zoon, was ik haar al kwijt. Ik vond haar zeer druk spelend in de poppenhoek. Ze had mij absoluut niet nodig. Toen ik na een twintigtal minuutjes vroeg of ik naar huis mocht gaan, was het meteen ja. En dat zij dan op school zou blijven. Ze leek echt prima te begrijpen wat er verwacht werd. Bij de juf op de arm gaan om te zwaaien zoals broer een jaar had gedaan was overbodig, ze gaf me een knuffel, zwaaide eens haastig en ging gewoon verder met spelen. Het was zalig rustig in de klas, geen enkel kindje moest huilen, alle ouders waren op minder dan een half uur de klas al uit. Wauw. Hopelijk gaat ze op dit elan de hele dag verder... School is leuk, zei ze nog, terwijl ze druk al het speelgoed aan het uittesten was.

    Ik besloot nog eens in de tweede/derde kleuterleefgroep te gaan kijken en daar was het een heel ander verhaal. Plakkerige zoon die niet wou spelen, alle ouders nog aanwezig, alle kinderen aan het rondrennen. Daar nog tien minuten gestaan en uiteindelijk ging Zoon toch met zijn beste vriendinnetje spelen die hij de afgelopen twee maanden zo had gemist naar eigen zeggen. Maar het was duidelijk met een klein hartje.

    Benieuwd naar hun verhalen vanavond...