Josies Diary-my stream of consciousness - Page 6

  • Naar buiten op zondag

    Helemaal geen plannen op zondag. Meestal word ik daar rusteloos en vies gezind van. Zoals altijd nam ik mezelf voor om daar niet aan toe te geven en zowaar, afgelopen zondag is dat nog gelukt ook. Het feit dat Zoon bijzonder goed gezind was, heeft daar zeker aan toe bijgedragen.

    Op een bepaald moment in de namiddag begint het binnenzitten me echt tegen te steken. Ze hadden een hele dag regen voorspeld, maar het is droog en dus stel ik de kinderen voor om te gaan fietsen (zij fietsen, wij hollen erachter). Allebei hebben ze daar wel zin in. Maar zoals steeds kan Dochterlief niet haar broer niet bijhouden en geeft ze het na 400 meter op en wil ze terug naar huis omdat ze een "beetje moe" is.

    Zoon heeft er zin in. Hij vraagt altijd hoeveel stappen ik die dag al heb volgens mijn Fitbit. We vertrekken op 5.000 stappen. Hij besluit om niet te stoppen tot we de 10.000 halen. Dus fietsen we een van mijn favoriete padjes af helemaal tot aan de ring en keren dan terug. Figo is te oud om het tempo aan te kunnen maar moet ook nog gewandeld worden en ondanks dat we dan al 3km in de benen hebben, besluit Zoon opnieuw mee te komen. Om aan Figo zijn tempo tegemoet te komen verruilt hij wel zijn fiets voor zijn step. Hij stuift er niet vandoor zoals vroeger wel eens het geval was, maar blijft altijd vlakbij en we lachen en kletsen wat af.

    Na de wandeling met de bejaarde hond staat de teller net niet op 10.000. Zoon dringt aan. Dus stel ik voor nog 3 keer de trappen thuis op en af te rennen, half voor de grap. En zo gebeurt het, hij en ik rennen een paar keer op en af en kleine zus sluit vrolijk schaterend aan. Zalig.

  • Tijd voor mezelf gezocht

    De oudste zit nog een uurtje op school. De jongste slaapt even. Hoop ik toch. Net op controle geweest met haar bij de kinderarts, ze is aan de beterhand maar ze is er nog niet, nog wat verderdoen met medicatie. En dus is het heel even rustig in huis. 

    De oude hond ligt naast me in de zetel en ik kan niet goed beslissen waaraan ik mijn oh zo kostbare 60 minuten vrije tijd ga besteden. Netflix? Lezen? Facebook? Opruimen?

    Hoe doen andere mensen dat eigenlijk, zich staande houden met zo weinig me-time? Ik snak er soms zo hard naar... Ik heb de pendeluren waarin ik lees op de trein en ik heb ongeveer een uur of anderhalf 's avonds als de kinderen in bed liggen en alles is opgeruimd. Het is zo weinig... Vorig weekend moest zoon naar een feest op zaterdag en sliep de dochter en hadden we zowaar een tweetal uur zomaar op een zaterdag. Decadent.

    Het was ook wel een drukke week. Dinsdag was ik zoals altijd pas thuis om 21u30. Woensdag nieuwjaarsetentje let de vrijwilligers en was het 23u30. Vandaag de hele tocht met de bus van en naar het ziekenhuis. Elke dag van de week 3 tot 4 wandelingen met de hond. Dat is niet slecht he, gaan eten, wandelen, lezen op de trein, contact met de collega's, allemaal leuke dingen. Maar ik ben precies zo moe.

    Laat de lente maar komen. Hopelijk geeft die wat energie. Helaas duurt die laatste wintermaand precies altijd het langst...

  • Slaap en gemis

    Oh help, ik heb mijn jongste sinds zondagavond niet meer gezien. Ze is uit gaan logeren bij de oma omdat ze vrij ziek was en het handvol dagen dat je als ouder hebt om dit op te vangen, niet echt volstaat voor een kind dat intussen al 8 dagen school moet missen en dus thuis zit. Ze is al 3, ze krijgt bij oma de allerbeste zorgen, ze was al een klein beetje aan de beterhand toen ze vertrok en de oma houdt me sms-gewijs op de hoogte maar dit is met voorsprong de langste periode dat ik haar al heb moeten missen. Tot nu toe was de scheiding beperkt tot enkele keren 1 nacht...

    Ik heb er een enorm dubbel gevoel bij. Ik was zo blij met de slaap, dat kan je je niet voorstellen. De zware bronchitis had ervoor gezorgd dat ik 5 nachten op rij nooit meer dan 1 uur aan een stuk had kunnen slapen en vaak meer wakker lag met een heel zieke kleuter naast mij dan iets anders. En er was al sinds kort na kerst onderbroken slaap toen de oudste bronchitis kreeg. Ik zat op mijn tandvlees, was prikkelbaar, noem maar op. En dan 3 nachten van nog altijd veel te korte maar compleet ongestoorde slaap. Wauw. Ik sliep zo diep dat ik de afgelopen dagen bij het wakker worden soms niet meer wist waar ik was of welke dag het was. 

    Maar mijn klein meisje van wie ik nooit langer dan een nacht gescheiden was en zelfs dat zoveel mogelijk heb vermeden nu 4 nachten moeten missen, dat is echt niet niks. Vanavond komen de kinderen terug (de oudste is gisteren ook vertrokken want die was stikjaloers op dat zus was gaan logeren en hij niet) maar ik heb net nu ons jaarlijks nieuwjaarsetentje met het werk, dus ik ga ze pas morgenvroeg zien...

    Slaap dus. Het is iets bizar. Je voelt vaak ook pas hoe moe je echt was eens je enkele nachten beter hebt geslapen. Dochterlief slaapt maar sinds een goed half jaar meer door dan niet, dus ik ben héél wat gewend, maar toch, de afgelopen week had me er toch goed onder gekregen...

  • Jaloers

    Wanneer mijn dochter een zwierig rokje aan heeft, mag ze ongestoord dansen en zwieren. Soms heb ik daar eigenlijk ook wel zin in moet ik bekennen...

    (en doe ik dat ook wel eens als ik denk dat niemand het ziet. Sshhhht!)

  • Zieke kindjes

    Aaaaaargh, ik haat het. Dochterlief zit nu al sinds maandag ziek thuis en in plaats van verbetering wordt het gewoon erger. In het begin moest ik wel een of twee keer opstaan per nacht om ze te gaan troosten als de hoestbui te lastig was of overging in braken, maar aangezien Zoon al hoest sinds na Kerst zijn we dat al gewend. Maar de afgelopen nachten was er meer gehoest dan slaap.

    Gisterennacht ben ik (met dan aan mijn Fitbit om het bij te houden) op 7 uur in mijn bed 8 keer naar boven gelopen. Ik vond het plots veel minder leuk dat ze in haar eigen kamer slaapt aangezien die een koude verdieping hoger ligt dan onze kamer. Afgelopen nacht is ze dan na de tweede of derde hoestbui mee naar ons bed verhuisd waar we dan een klein beetje gedommeld hebben tussen het hoesten door.

    Maar wat een irritant virus is dit toch zeg. Zoon is niet meer ziek te noemen maar hoest nog altijd redelijk zwaar af en toe. En op school zijn er blijkbaar in elke klas zo'n 5 van de 24 kindjes afwezig. De klas van Dochterlief was hal leeg...

    Bah bah bah.

  • Maand gratis Play More

    Via de krant keken we een maand gratis naar Play More van Telenet. Helaas zit de maand er intussen bijna op. Mijn verdict? Het was leuk en ik heb wel één en ander bekeken dat ik anders niet zou kunnen zien. Maar in mijn ogen is het de 25€ die je er normaal gezien voor moet betalen, niet waard. Daarvoor is het aanbod me toch wat te beperkt. We houden het dus bij deze ene maand gratis. Maar ik ga het toch wel een klein beetje missen, vooral voor de films. Het aanbod films van Netflix vind ik vrij pover, maar op Play More kwam er toch af en toe eens iets interessant voorbij.

    De absolute topper die er nu te zien is, is echter een serie, Westworld. Dit vond ik echt topniveau en met voorsprong het beste wat ik de afgelopen maanden heb bekeken.

    Daarnaast bekeken we qua films nog The Martian (astronaut wordt per ongeluk achtergelaten op Mars en moet het daar maar zien te redden), The age of Adaline (over een vrouw die niet veroudert), Everest (waargebeurd verhaal over expedities naar de top van Mount Everest), The Revenant (sorry maar heb ik niet uitgekeken, vond het saai).

    Ik hou er ook enkele kleine frustraties aan over. Zo waren er series die we wilden bekijken maar die er maar aan het tempo van 1 aflevering per week opkomen en die we dus niet gingen kunnen afkijken in onze tijdspanne van een maand. En niet elke film kan je de hele tijd opvragen, er zijn ook Play More kanalen die je in de gaten moet houden. Een deel van het filmaanbod blijft bovendien betalend, wat ik echt niet kan begrijpen als je al 25€ per maand betaalt. En al bij al is het aanbod eerder klein.

  • No sleep

    IMG_4434.PNG"Amai je ziet er moe uit" begroette een vrijwilliger me vanmorgen. Oeps. Zo duidelijk is het dus... Ik ga jullie een foto van mijn uitgeputte kop besparen, maar een foto van mijn slaaptracker kan er wel af. Die ziet er overigens best vaak zo uit, met zeer veel onderbrekingen. Ik ben al jaren een slechte slaper. Ik heb dan ook al enkele jaren kleine kinderen in huis... Of zoals de afgelopen weken, kleine kinderen die hoestbuien hebben 's nachts (vannacht allebei, tot nu enkel de oudste). Meestal slaap ik dan nog wel wat, maar afgelopen nacht hield de keelpijn me wakker. Ik denk dat ik dus nog een pak minder geslapen heb dan deze zielige grafiek doet vermoeden. Want 7 uur effectief geslapen zou eigenlijk wel meevallen. Maar het valt dus absoluut niet mee. Auch.