UA-104319606-1

Josies Diary-my stream of consciousness - Page 5

  • Get out

    Afgelopen weekend was er een van zelfverwennerij. Vrijdagochtend gaan ontbijten met een vriendin en daarna veel te veel nieuwe kleren gekocht in de Brooklyn; een blauw kleedje, een zwierig rokje, een gecentreerd jeansvestje en wat losse truitjes, ik kon niet weerstaan. 's Avonds zoals altijd tegenwoordig Mad Men gekeken. Topreeks.

    Zaterdag eerst gaan zwemmen met de kindjes, 's namiddags eens de stad in en 's avonds kwam onze babysit. We vonden een vrij tafeltje op het terras van de Ellis Burger. Gelijk of iets na ons kwamen nog twee of drie koppels toe. Die kregen meteen alle aandacht van het talrijk aanwezige personeel en wij waren precies onzichtbaar. Na een tijdje werden we dan toch gevonden en bleek de wachttijd die avond op te lopen tot minstens een half uur. Slik. De jongen die zich over onze tafel ontfermde kwam op een bepaald moment zelfs melden dat hij niet kon garanderen dat we de film van 20u zouden halen. Toen begon ik me wel wat zenuwachtig te maken, zeker omdat zijn collega's ons de eerste 10 minuten hadden genegeerd. Gelukkig was de cinema maar enkele meters verder. En uiteindelijk kregen we ons eten om half 8 en hadden we nog tijd genoeg om er met smaak en rustig van te eten. Want mijn sunny carrot burger was echt verschrikkelijk lekker moet ik zeggen. Ellis blijft voor mij toch de top van de Gentse gourmet burger zaken.

    We twijfelden qua film tussen Get Out en The Lost City Of Z maar aangezien die laatste al om 19u45 begon en de file aan de kassa van de Sphinx totaal niet vooruit ging (tijdens het eten waren we ook al 2 keer om kaartjes proberen gaan maar dat was dus niet gelukt wegens te laat open en te traag), hadden de omstandigheden voor ons beslist en werd het dus Get Out om 20u.

    En daar kregen we gelukkig geen spijt van. Als je zin hebt in een ongemeen spannende thriller en eens omver geblazen wil worden, dan kan ik je deze film aanraden. De inhoud is beknopt en hoe minder je op voorhand over de film weet, hoe beter het is. Een blank-zwart koppel gaat voor het eerst op bezoek bij de blanke familie van het meisje. Er is iets raar aan de hand met die familie, ze lijken heel erg pro zwarte schoonzoon maar toch klopt er iets niet.

    Het is de eerste film van acteur/regisseur Jordan Peele en echt, ik vond alles eraan super, de sfeer zat van de eerste seconde goed.

    Nadien gingen we nog iets drinken in het Sphinx Café. Ik wist niet goed wat en nam maar de cocktail van de dag, de mij onbekende Negroni. Dat bleek ook al een schot in de roos. Wat een superlekker drankje. Volgens sommigen de opvolger van de gin tonic. Ongewoon straf spul, een tikje bitter maar oh zo lekker. Het is een mix van gin, vermouth en campari en werd in het begin van de 20e eeuw uitgevonden in Firenze. 


  • Het communieseizoen oftewel atheïsme en kleuters

    Afgelopen zondag waren we uitgenodigd op het communiefeest van een nichtje. Dat zorgde voor heel wat vragen bij Zoon. Eerst dacht hij dat het om een verjaardagsfeest ging. Waarop we hem dus duidelijk moesten maken dat het een ander soort feest was. Waarop - uiteraard- de vraag kwam wat dat dan is, een communie. En we meteen heel wat topics hebben aangesneden op kleutermaat.

    Zoals het feit dat verschillende mensen verschillende religies hebben en anderen helemaal geen. En dat er kerken zijn met missen en pastoors en mensen die ter communie gaan. En dat volgend jaar in het eerste leerjaar de klas in groepjes gesplitst zal worden met elk een aparte juf als het om godsdiensten gaat. En dat sommige kindjes dan hun communie gaan doen maar anderen niet. En dat er ook een lentefeest is. Maar dat het eigenlijk gewoon gaat om het vieren van het feit dat je groot wordt. En dat je dat op veel verschillende manieren kan doen. En dat er bij ons geen sprake gaat zijn van een communie of communiefeest.

    Best wel moeilijk om zo'n dingen aan te kaarten met een vijfjarige met ontzettend veel vragen. Maar het is wel iets dat af en toe de kop opsteekt. Bv als we naar huis wandelen langs de St Baafs kathedraal en hij wil weten wie er daar woont en wat er daar dan gebeurt. En wat het verschil is tussen de klokken van het belfort en de klokken van de kathedraal. 

    Maar het is wel iets waar we een uitgesproken mening over hebben en dat we dus van jongs af aankaarten.

  • Vermoeide hersenspinsels

    Oh boy ik ben zo zo moe. Ik mag vandaag gelukkig thuiswerken, met een warme vest van de wederhelft over mijn kleedje omdat het zo koud is op de gelijkvloerse verdieping van ons huis en met mijn haar in 1 grote knoop in een staart omdat ik nog geen tijd gehad om er een borstel door te halen. Dadelijk moet de hond dringend gewandeld en vanaf twintig voor vier krijg ik gezelschap van mijn twee uitgehongerde kleuters dus het is stevig doorwerken nu er iet of wat rust is. Buiten de hond dus die me om het kwartier eens aanstaart met de vraag in zijn ogen wanneer het nu eindelijk wandeltijd is.

    Ik heb al een blik cola en een tas koffie achter de kiezen en nog blijft het lastig om mijn hoofd wat helder te krijgen. We hadden een feestje in de familie gisterenavond dat tegen alle afspraken in toch uitgelopen is, maar het is nu niet dat ik extra laat in bed lag (de kinderen wel natuurlijk). En het was een onvoorstelbaar drukke dag gisteren. Ken je dat, zo'n dag waarop je je eigenlijk in drie zou moeten delen om je werk gedaan te krijgen en er amper tijd is voor een boterham over de middag? Maar wel een interessante en boeiende en uitdagende dag die ook maakt dat je 's avonds de deur van het kantoor met een big smile achter je toetrekt. Zo'n dingen geven me meestal ook wel de energie die ik nodig heb om te blijven doorgaan. Maar vandaag voel ik de energie toch even niet vrees ik, ondanks het vele dringende werk dat tegen dinsdag en woensdag in orde moet zijn.

    Ik denk dat ik nood heb aan lenteweer en vakantie. Gelukkig lijken ze er allebei ook wel aan te komen. Over minder dan een maand zitten we in Italie voor een week. En daarna komen The Afghan Whigs. En Werchter. Er is de mama-verwennamiddag in de klas van Zoon waarvoor ik vanmorgen een uitnodiging kreeg. En dan moet ik kiezen tussen een tweedaags seminarie in Sofia of met de dochter en haar klas mee naar de kinderboerderij. Ik denk dat ik voor dat laatste kies. Sofia moet maar wachten tot de kinderen wat ouder zijn.

  • Mama

    Tranen zijn er tegenwoordig nog maar zelden. Al 5 jaar en 5 dagen gaat het leven zijn gang zonder haar. De dingen zijn al een hele tijd in hun plooi gevallen. Er waren al een heel aantal mijlpalen waar zij geen deel meer van uitmaakte, zoals de geboorte van mijn dochter, haar eerste crèchedag, de eerste schooldag van beide kinderen, ... Ik ben het leven intussen gewend, zonder haar. Zo ook ging haar sterfverjaardag ongemerkt voorbij. De dagen voordien was ik me er van bewust en ineens was het gepasseerd. Ik besefte het toen ik zaterdag in de auto tijdens de Classics 1000 van Radio 1 plots dit nummer hoorde voorbij komen en bijna tot tranen toe ontroerd was. Niet dat zij zelf iets zag in Arno, ze was niet zo rock 'n roll, maar mij raakt het. Het gemis gaat nooit voorbij.


  • Publiek

    Totaal onverwacht streek ik gisteren voor de tweede keer neer in een sterrenrestaurant. Een goede vriend had een reservatie staan in Publiek en zijn date had afgezegd, waardoor ik mocht invallen. En dat zag ik volledig zitten. Niet alleen hou ik enorm van lekker eten, Publiek lag op weg naar de creche vroeger waardoor ik de verbouwing destijds heb kunnen volgen en nadien wel lichtelijk geintrigeerd was door die nieuwe plek waar iedereen over sprak.

    Er was keuze tussen een vijf- en een zes gangen menu en op eenvoudige vraag kreeg ik een aangepast en volledig vegetarisch menu. We kozen beiden voor de vijf gangen en ik dus de vegetarische variant.

    Het restaurant ademt een ongedwongen sfeer uit. Het zit in een burgerhuis waarbij men tijdens de verbouwing een mix heeft gemaakt van authentieke elementen (de houten trap, de vloer in de inkom) en strakke nieuwe beton. Alle ruimten lopen over in elkaar wat het een open gevoel geeft. Het personeel viel op door zijn jeugdigheid maar even goed door zijn vriendelijkheid.

    We sloegen aperitief over en kregen meteen ons hapje, een veelheid van kleine bordjes met ondermeer Hinkelspelkaas, biet, opgelegde peer en kwartelei.

    De eerste gang bestond voor mij uit een heleboel groentjes, een sausje, een beetje een breder bemeten variant van hetgeen ik aan de overkant op tafel zal verschijnen aan bereiding bij de makreel. Heel, heel erg smakelijk gerechtje. Zoals steeds kreeg je er een hele uitleg bij, maar die ben ik inmiddels alweer vergeten helaas.

    michelinster, foodie, Publiek, vegetarisch

    De tweede gang bestond uit een soort deegje met op hoge temperatuur gegaarde knolselder en aan de overkan zat er dan ook nog beenham bij. Prima en lekker maar minder speciaal.

    Het derde gerecht was een smakelijk bordje met asperges, iets klassieker dus. Mijn tafelgenoot had er nog een stukje vis bij. De vegetarische gerechten zijn hier dus steeds een variant op het 'gewone' gerecht, maar met meer groenten en vaak ook wel enkele extra toetsen. 

    michelinster, foodie, Publiek, vegetarisch

    De vierde gang was iets met varkensnek voor de overkant en ik kreeg rataardappelen, look en broccoletti. Absoluut smakelijk, maar dit vond ik het minst lekkere van de avond. De aardappel was best zwaar en het geheel was heel erg lokerig. Het mag iets verfijnder.

    michelinster, foodie, Publiek, vegetarisch

    Qua dessert mochten we kiezen. Mijn kameraad koos voor iets fris en speciaal met jonagold appel. Ik ging voor iets evenzeer fris speciaal. Verse room tussen een heel lekker krokantje met een sorbet van zoete groene kruiden. Dit was een van de lekkerste en origineelste desserts die ik ooit heb gegeten. De sorbet van kruiden was echt een smaakervaring, zoet en toch fris en zorgde er mee voor dat dit dessert zoals te vaak niet als een baksteen op je al overvolle maag plofte maar net heel erg afsmaakte. De room en het krokantje gaven de zoete toets die je toch wat wil in een dessert. Echt waanzinnig lekker dit.

    michelinster,foodie,publiek,vegetarisch

    We sloten af met wat thee en koffie waar nog een te delen cake bij hoorde met warme whiskey.

    De hele avond werd onze tafel bijzonder nauw opgevolgd door het zaalpersoneel. Meteen afruimen, nieuw bestek brengen, horen of alles goed verliep en dan na een aangename wachttijd de volgende gang brengen. Was ons water bijna op, kregen we meteen nieuw.

    We klokten af op zo'n 150 euro, wat ik echt een heel schappelijk bedrag vond voor zo'n avond. Uiteindelijk hebben we bijna 3 uur zitten tafelen. De sfeer was modern, jong, ongedwongen (leuke muziek op de achtergrond, hoera!). 

    Omdat ik maar in 1 ander sterrenrestaurant geweest ben (Vrijmoed), heb ik wat de neiging om te gaan vergelijken, wat misschien fout is van mij. Maar om er dan toch in door te zetten; Vrijmoed eindigt hoger in mijn persoonlijke rangschikking. Het is nog net dat tikje lekkerder. Wel is het ook wat stijver en chiquer, specialer toch ook wel. Maar in Publiek zat ik dan weer meer op mijn gemak. En het was echt superlekker en leuk.

    Conclusie: Publiek is een enorme aanwinst voor Gent. Absoluut eens gaan als je er nog niet geweest bent. Prijs kwaliteit is uitstekend. Echt een ervaring!! Ik keer zeker nog terug. 

  • Mooiste compliment sinds lang

    Het was tijdens een feestje op het werk. Ik raakte aan de praat met een relatief recent gestarte collega omdat we blijkbaar allebei vegetariërs zijn. Ik vertel iets over de kinderen en vegetarisch eten. Waarop ze me heel ernstig aankijkt en zoiets zegt van, "het is misschien een beetje een rare opmerking, maar jij ziet er helemaal niet oud genoeg uit om al twee kindjes te hebben." "Hoe oud denk je dat ik ben, dan" vroeg ik al lachend en ook wel een beetje blozend. "Zo oud als ik ongeveer", antwoordde ze. En zij bleek 25 te zijn. Ze maakte mijn week meteen goed.

  • Nieuwe looks

    Sinds ik kinderen heb, shop ik even graag voor hen als voor mezelf. Ik heb me even wat laten gaan de afgelopen dagen. Enkele spulletjes online besteld die net zijn toegekomen en zaterdag met Zoon op pad gegaan. Ik vind het echt de max om mooie dingen voor hen te kopen vrees ik. De buit is van Sissy Boy, Lily Balou en Baba Babababywear. Zoon kreeg nog Teva sandalen ook maar die zijn net iets minder fotogeniek (maar hij heeft ze al aan vandaag).

    sissyboy, lily balou, baba babywear

    sissyboy, lily balou, baba babywear

    sissyboy,lily balou,baba babywear

    sissyboy, lily balou, baba babywear

    sissyboy, lily balou, baba babywear

    sissyboy, lily balou, baba babywear

    sissyboy, lily balou, baba babywear

    sissyboy, lily balou, baba babywear

    sissyboy, lily balou, baba babywear

    sissyboy, lily balou, baba babywear