UA-104319606-1

Josies Diary-my stream of consciousness - Page 2

  • 14 jaar aan het bloggen

    Geloof het of niet, maar deze blog bestaat vandaag op de kop 14 jaar! VEERTIEN !!! 

    14 jaar.jpg

  • 10 jaar getrouwd

    Ik kan het zelf niet goed geloven, maar vandaag zijn we reeds 10 jaar getrouwd! Tien hele jaren! Wow. Dat is dan blijkbaar een tinnen huwelijk.

    7/7/7 was het, en vandaag is het dus 7/7/17. Zo ging het toen (handig toch zo'n blog).

    Vandaag gaat lichtelijk anders. Niet werken gelukkig, maar een hele dag entertainment en plezier voorzien voor de twee vruchten van dit huwelijk. Drie eigenlijk als Figo ook meetelt.

    Maar wanneer de Wederhelft eindelijk thuis komt van zijn lange dag noeste arbeid gaan we wel samen eten, alhier. Mij aangeraden door een collega en de eerste keer dat we er gaan dus hopelijk is het superlekker. Want tien jaar is toch wel een beetje speciaal, toch!

    Gelukkig heb ik vandaag wel merkelijk minder zenuwen van 10 jaar geleden ;-)

  • De Efteling

    efteling.jpgZondag trokken we met ons gezin naar De Efteling. Ik weet niet of ik er zelf ooit al geweest ben, misschien eens met mijn oudere broer, maar ik herinner me er in elk geval niks van, dus voor mij was het allemaal een grote ontdekking.

    We zijn er een hele dag geweest en iedereen heeft zich echt kostelijk geamuseerd. We hadden geen plan gekregen bij de inkom dus in het begin wisten we niet goed naar waar (en de app wou niet aanslaan in het begin) maar toen vond de immer behulpzame Dochter ergens een plan en konden we er tegenaan gaan. 

    We wilden meteen naar Symbolica maar bij opening liep de wachtrij al op tot een uur dus dat plan bliezen we meteen weer af. We besloten rustig aan te starten met De Pagode, waarna de kindjes ondanks het feit dat het regende en er werkelijk niemand anders aan die attractie stond, toch koste wat kost in de zelfvarende kleine bootjes wilden en de eendjes voeren met hun lunch. Ze wilden overigens ook overal 2 keer in. Daarna hebben we 2 geweldige tochtjes gedaan in de Piraña 'wildwater'bootjes waar het amper 5 minuutjes aanschuiven was. Ik denk dat we dit allevier een van de toppers vonden.

    Ook heel mooi waren de Fata Morgana en de Droomvlucht, alhoewel de Fata Morgana soms wel te akelig en duister was voor de Dochter, die had duidelijk een voorkeur voor de poezelige elfjeswereld van Droomvlucht. We waagden ons ook aan de misselijkmakende Villa Volta (ik veel misselijker dan de kinderen natuurlijk) en het totaal niet akelige spookhuis. En deden een tochtje op de slakjes boven het Land van Laaf alwaar de Dochter erin slaagde haar tut te laten vallen in een struik en we het wonder boven wonder nadien nog teruggevonden hebben.

    Tegen 15u trokken we naar de show van Raveleyn, die de kindjes ook wel erg konden smaken. Dochter was wel wat bang van de draak. Toen we er zaten hoorde ik ook dat de adviesleeftijd 6 was, en de onze zijn maar 3 en 5 natuurlijk. Maar we hebben er toch wel van genoten.

    Nadien wou Zoon vooral naar zijn Sprookjesbos, naar Rapunzel gaan kijken en Dochter was helemaal weg van de heks in het peperkoekenhuisje. En natuurlijk moesten er munten gevangen afgeschoten uit de ezel zijn poep. En ijsjes gegeten.

    Er zijn nog wel wat dingen die we niet hebben kunnen zien en doen, maar we spelen al lang met het idee om volgend voorjaar eens een weekend te komen bij wijze van alternatief voor een communiefeest.

    Mental note voor een volgende keer: eens proberen warm eten in het park. Nu hebben we gegeten in een Lunch Garden bij Antwerpen omdat het al 19u was en we vreesden dat de kinderen in de auto in slaap gingen vallen en niks meer kunnen eten, maar dat was echt niet te vreten...

  • Mijn grote Rock Werchter 2017 verslag

    Na 8 jaar afwezigheid betreedden we donderdag terug de ‘heilige wei’. Ik moet zeggen dat ik een klein beetje vreesde dat we ondertussen te oud zouden zijn voor dit soort vertier, maar hierin werd ik vrijwel meteen gerustgesteld; ik heb het gevoel dat de gemiddelde leeftijd op Werchter vrij hoog is. Hoger ook dan toen ik zelf studeerde. Maar misschien beeld ik mij dat laatste gewoon in, I don’t know.

    Na een lange file rond Brussel en een kleine file in Werchter kwamen we terecht op de parking van onze Rock Village (leuk is dat het een alternatieve aanrijroute heeft dus minder file vermoed ik). Daar nog een kwartiertje aanschuiven en we kregen de sleutel van onze ‘luxe chalet’, lees, een houten huisje zoals op de kerstmarkt met daarin twee bedden (met echt een goede matras en een fijn dik donsdeken), een klein matje en een lampje. Klein en donker er kwam langs alle mogelijke kieren winderig maar dus met een goed bed en ’s morgens een uitgebreid ontbijtbuffet in een grote tent. Er was ook een bar en randanimatie (sportlessen, bubbelbaden, een barbier,…) maar die hebben we gelaten voor wat het was. Maar als je meerdere dagen wil gaan en je gruwelt bij het idee van in een tent te moeten slapen, dan is dit echt wel een goed (zij het duur) plan.

    De muzikale hoogtepunten dan. Ik vond het in elk geval een sterke editie.

    Absoluut hoogtepunt was Arcade Fire. Volledig verwacht en alle dromen kwamen ook effectief uit. Vanaf het eerste nummer (nieuwe single Everything Now) met direct erop Rebellion (lies) en Here comes the night time. De sfeer kwam er (na een grommelende Win Buttler dat het publiek te mak zou zijn) helemaal in met No Cars Go gevolgd door The Suburbs en Ready to start. Anderhalf uur perfectie en een betere wereld, I kid you not. Ik loop nog altijd een klein beetje op wolkjes.

    rock werchter, rock werchter 2017, werchter, festival, nathaniel rateliff, arcade fire, kings of leon, tamino, warhaus

    Mijn tweede hoogtepunt was Nathaniel Rateliff & The Night Sweats. Deze wou ik al een hele tijd life zien en ook hier zijn de verwachtingen 100% uitgekomen. De rest van het publiek liet het een beetje afweten, want we raakten zonder enig probleem tot op de achtste rij ofzo (en zijn in beeld gekomen op Canvas enkele keren bij het verslag) maar de sfeer zat er toch wel in naar het einde toe. Heel leuk optreden, goeie nummers, fijne muzikanten en heel grappige pasjes van Nathaniel Rateliff en de koddige gitarist. Echt feest.

    rock werchter, rock werchter 2017, werchter, festival, nathaniel rateliff, arcade fire, kings of leon, tamino, warhaus

    Ontdekking van deze Werchter was zonder twijfel Tamino. Ik ken enkel de twee singles en werd samen met de voor dit vroege uur van de dag verbazingwekkend gevulde Barn compleet weggeblazen door een half uur van breekbare perfectie. Wat is het mannelijk equivalent van een nimf? Leuk ook om Tom Pintens nog eens op een podium te zien. Maar als er 1 naam is die je in de gaten moet houden en waarvan ik erg benieuwd ben wat er nog allemaal gaat gebeuren, dan is het Tamino.

    Ook leuk waren Warhaus, al heb ik de helft moeten missen omdat ik Nathaniel Rateliff wou zien. Maar heel prettig gestoorde muziek en bezielde, getalenteerde muzikanten. De sfeer zat er ook dik in.

    Vanuit de verte zagen we ook nog Prophets of Rage en Royal Blood. De eerste een jukebox uit de jaren ’90, van de andere hoorde ik vergelijkingen met QOTSA die het naar mijn gevoel absoluut niet kan invullen maar de wederhelft vond het wel een goed concert.

    Er waren ook groepen die een beetje tegenvielen. Mark Lanegan bijvoorbeeld was echt niet bij stem en zag er gewoon erg slecht uit. Hij speelde niet slecht maar het was ook niet top en we zagen tijdens het optreden veel volk weer vertrekken. We hebben ook zelf het hele concert niet uitgezeten. Kings Of Leon vond ik ook de beste groep ter wereld. Dit optreden was niet verkeerd, er was niet echt iets fout muzikaal gezien en de mannen leken ook echt wel hun best te doen, maar er zat niks begeesterend, prikkelend of gevaarlijk aan. Het was allemaal nogal egaal. De laatste nummers hebben we dan ook maar zo gelaten. Dat zou ik me vroeger echt niet hebben kunnen voorstellen, toen deed ik alles om die mannen live te kunnen zien. Ook van Bazart had ik veel meer verwacht. Opnieuw niet echt iets aan op te merken, maar het kon me ook niet echt boeien. Leuk, maar niet geweldig.

     

  • De kleuter is afgestudeerd!!

    Omdat wij op Werchter zitten en het vrijdag maar een halve dag meer is en ze vanavond al bij oma gaan logeren, was dit Zoons laatste dag in de kleuterschool! Alweer een mijlpaal bereikt en een hoofdstuk afgesloten. Ik herinner me nog goed hoe we 3 jaar geleden gingen wennen in de eerste kleuterklas rond deze tijd...

    Het is een huizenhoog cliché, wat zeg ik, wolkenkrabbershoog, maar wat is dit snel gegaan. Drie jaar vlogen voorbij gewoon. Drie heel toffe jaren ook met tal van leuke projecten en uitstappen en verhalen en top-juffen. Maar we kijken allemaal ook wel uit naar de volgende stap en de volgende uitdagingen. Hij is er klaar voor...

  • Op naar Werchter

    Als ik deze blog mag geloven, is het van 2009 geleden. Maar dit jaar, meer bepaald overmorgen, ga ik nog eens naar Rock Werchter. Twee dagen. En net dan voorspellen de weerberichten vooral heel veel regen en frisse temperaturen. Ik vreesde eerst dat we gingen smelten bij temperaturen boven de 30 graden. En zoals ik goed tegen hitte kan leek me dat geen aanlokkelijk vooruitzicht. Maar 2 dagen de hele tijd in de regen staan is nu ook niet ideaal. 

    Enfin. Hopelijk valt het weer nog een beetje mee. En zijn The Arcade Fire, Radiohead, Nathaniel Rateliff and the night sweats, Warhaus, Bazart en co meer dan de moeite.

    Zaterdag komen we terug naar huis en zondag gaan we dan een dag met de kindjes naar De Efteling, een heel andere vorm alweer van vermaak :-)

  • I hate Mondays

    Maar dan toch vooral die waarop mijn chocolade pralines uit de koelkast van het werk gestolen zijn. Gestolen, wat zeg ik, gewoon leeggevreten.

    Ik had van onze stagiair een doosje chocolaatjes gekregen. Ik vergeet ze woensdagavond mee naar huis te nemen en sms nog aan mijn collega om er zeker mijn naam op te zetten, zodat ze niet opgevreten worden. Wat hij meteen doet.

    Maandag kom ik op het werk en is er nog 1 over. Dat is toch wel balen. Danku collega's...